25 oktober stond dan eindelijk de broedertwist tussen 020 II en 020 I voor de provinciale competitie op het programma. Alhoewel de basisspelers van 020 I één voor één in het buitenland zaten of anders verhinderd waren, kun je een wedstrijd natuurlijk niet eindeloos blijven uitstellen. Er werden dus 4 invallers opgetrommeld, en niet de minste!

2 van de invallers speelden vorig seizoen bijna alle wedstrijden mee, dus zijn amper als invaller te bestempelen: Hein en Krijn bezetten bord 1 en 2. Verder werd Paul Oudshoorn opgetrommeld: voorwaar geen verzwakking. Als vierde schoof Bert Bakhuis aan voor het 1e team. Bert was twee weken geleden maar weer eens naar de club gekomen om een partij te spelen en bewees direct dat hij het spelletje nog niet verleerd was.

De tactiek voor het tweede team was simpel: op de eerste drie borden remise houden en op bord vier moest pinchhitter Peter van Heun proberen gebruik te maken van het routinegebrek van Bert. Op zich kwam die inschatting helemaal uit, met de kanttekening dat alle spelers van het tweede één punt minder wisten aan te tekenen dan beoogd was.

Op bord 1 ging het al snel fout met Erik. Tegen GM Hein ging Erik er vol in, bedacht zich vervolgens en vergat daarna zetcontrole uit te voeren. Erik kreeg een iets te simpele combinatie om zijn oren en kon opgeven.

Thijmen hield het tegen Krijn aan bord 2 langer vol, maar kon na een combinatie ook opgeven. Meer dan een gelijkspel was er voor het 2e team vervolgens niet meer te halen, maar daar kon op de lagere borden geen aanspraak op worden gemaakt: Paul (Lohuis) had een gelijkwaardige stand tegen naamgenoot Paul (Oudshoorn). In de overgang van middenspel naar het eindspel liet Paul Oudshoorn toch even zien waarom coach Peter van Heun van het 1e landelijke team van 020 blij is dat Paul weer geregeld een partij mee doet voor 020: hij trok de partij overtuigend naar zich toe en de wedstrijd was beslist, met de nieuwe tussenstand 0-6.

Restte alleen nog de partij tussen Peter en Bert. Zoals vermeld mist Bert wedstrijdritme, maar heeft hij het spelletje nog steeds in de vingers! Hij bouwde een gewonnen stand op, die hij echter tussen de 40e en 50e zet remise liet lopen onder druk van de klok. In de analyse werden meerdere winstvarianten voor Bert gevonden, maar for the record redde Peter dus de eer voor 020 II en stond aan het einde van de avond een 1-7 eindstand op het bord (aangezien 020 II volgens de PNHDB deze avond de gastheer mocht spelen).

  

   O2O 2  

-

   O2O  

  1

-

7

     
   Erik Brunsman (1258) 

-

 Hein Meijer (1450) 

  0

-

2

1

   
   Thijmen Stobbe (1138) 

-

 Krijn ter Braake (1332) 

  0

-

2

2

   
   Paul Lohuis (1132) 

-

 Paul Oudshoorn (1403) 

  0

-

2

3

   
   Peter van Heun (1292) 

-

 Bert Bakhuis (1225) 

  1

-

1

4

  Partij

20 oktober stond de tweede ronde van de PNHDB competitie op het programma voor 020 II. Stiekem was het de eerste wedstrijd voor het tweede team dit seizoen, omdat het onverwacht moeilijk bleek een datum te prikken waarbij 2 volwaardige teams op de been gebracht kunnen worden voor de broedertwist tussen 020 I en 020 II. Die uitgestelde wedstrijd zal binnenkort toch ook gespeeld moeten worden…

Zorg was nu om een goed team op de been te krijgen tegen SNA. Dat viel niet mee omdat basisspeler Paul (Lohuis) direct al aan gaf tijdens de herfstvakantie van zijn dochters andere prioriteiten te hebben dan een partijtje dammen. Voor hem was recidivist-invaller Peter van Heun bereid in te vallen. Een paar dagen voor de wedstrijd moest ook basisspeler Erik afzeggen. Gelukkig gaf kort daarna die andere Peter, Hoogteijling, aan graag wat speelritme op te doen aangezien hij binnenkort voor de bondscompetitie zal aantreden voor 020. Dat kwam dus goed uit.

Met basisspelers Thijmen en ondergetekende reisden we dus af naar Heerhugowaard met een representatief team.

Omdat alle 020 spelers overdag gewoon moesten werken was het nog een uitdaging om op tijd ter plekke te zijn voor aanvang. Peter (v. H.) riskeerde menige snelheidsboete om toch nog ruim op tijd aan te komen, om vervolgens te constateren dat onze tegenstanders nog binnen moesten komen…

Uiteindelijk zat iedereen achter de borden en begon een evenwichtige strijd. Beide captains deden niet aan tactische opstellingen: gewoon bordposities op basis van rating, waardoor Peter Hoogteijling aan bord 1 gekoppeld werd aan Guido Verhagen. In Guido had Peter de gewenste tegenstander op niveau om relevante speelritme op te doen.

Aan bord 2 trof die andere Peter ook een speler van het 1e KNDB team van SNA: Roy Coster. Een bord verderop speelde Thijmen tegen teamcaptain Jan Groeneweg en ondergetekende trad aan bord 4 aan tegen jeugdtalent Maurice Koopmanschap: de jongste van de drie Koopmanschappen bij SNA.

Aan alle borden bleef de stand lange tijd min of meer in evenwicht. Pas in de tijdnoodfase, die aan alle borden tegelijkertijd aanbrak vanwege het ‘ouderwetse’ speelschema van 50 zetten in anderhalf uur zonder tijd erbij per gedane zet, kwam er echt tekening in de strijd:

Peter van Heun had aan bord 2 een duidelijk betere stand opgebouwd en rondde zijn voordeel elegant af met een combinatie: 0-2 voor 020

Aan bord 4 was ook wederzijdse tijdnood waarbij ik een combinatie naar dam kon nemen die net te weinig voor winst was, maar ik was al blij niet door mijn vlag te zijn gegaan… Nieuwe tussenstand: 1-3

Aan bord 1 had Peter Hoogteijling zich onder de druk van zijn tegenstander uitgespeeld waarna zijn aandacht verslapte en hij de partij alsnog weg gaf: 3-3. Dat Peter beweerde wedstrijdervaring te moeten opdoen was dus geen woord aan gelogen…

Restte nog Thijmens partij. Zoals gewoonlijk principieel aangepakt door Thijmen, maar wel met als gevolg dat tegenstander Groeneweg als eerste op dam was en Thijmen nog even moest bewijzen dat het wel degelijk allemaal binnen de remisegrenzen was gebleven. Dit bewees Thijmen dan ook en daarmee stond de 4-4 eindstand op het bord.

 
   SNA  

-

   O2O 2  

4

-

4

     
   Guido Verhagen (1252) 

-

 Peter Hoogteijling (1350) 

  2

-

0

3

 
   Roy Coster (1102) 

-

 Peter van Heun (1292) 

  0

-

2

1

  Partij

   Jan Groeneweg (1144) 

-

 Thijmen Stobbe (1138) 

  1

-

1

4

   
   Maurice Koopmanschap (940) 

-

 Frank Zwerver (858) 

  1

-

1

2

   
Toch altijd weer gezellig om met een groep de trein te nemen naar een uitwedstrijd. Hoogeveen klinkt ver weg, maar was het niet.
We gingen goed uitgerust en vol vertrouwen van de start. Het was al snel duidelijk dat we het moesten hebben van de onderste borden. Precies ook het vooraf bedachte plan met omgekeerde rating. Bord 6 tot 10 zouden goede winstkansen krijgen en de top 5 borden tevreden met remise. En het ging erg snel. Robs tegenstander liet zijn lange vleugel expres opsluiten met de gedachte dat het wel weer los zou komen. Dat deed het niet. Bastiaannet sloot ook de lange vleugel op en daar had zijn tegenstander ook nog de kroonschijf al opgespeeld. Paul had een schitterende omsingeling staan. Dus dat zou wel goed komen... 
Ondertussen had Kees een mooie aanval en stond Alexander ook al beter. Zelf zag ik dat het goed zou komen, dus geen reden om risico te nemen tegen de wereldkampioen bij de vrouwen. Het liep zeer snel remise in de opening die Hans ook vaak speelt met 13x24. Het is dat we 40 zetten moesten doen, want anders was het nog sneller geweest. Paul stelde de winst snel daarna al veilig.
Johan Capelle is terug en stelde ook simpel de remise veilig. Erik speelde ook makkelijk remise: Stempher kon het niet moeilijk maken terwijl het daar toch vandaan had moeten komen voor onze tegenstander. Lejienaar lukte het wel om tegen Smits spanningen te creëren. Spanning en wederzijdse tijdnood. Niemand maakte een fout en de remise was ook hier gelijkwaardig.
Enkel de wat ziekige Frank stond wat minder tegen de sterke Z Palmans, had lang remise in zicht, maar het lukte net niet. Gelukkig maakte dat niet veel uit. In tijdnood kon Kees de winst veilig stellen en dat Alexander zou winnen daar twijfelde we ook niet aan. 6-14
Nadat ik in een vlaag van overmoed mijn eigen partij voor het 2e team vroegtijdig om zeep had geholpen had ik alle tijd om naar de verrichtingen van het 1e team te kijken. De verwachting was dat dit team het zonder Ndjofang en Getmanski lastig zou krijgen tegen Damlust uit Gouda. Een team dat elk seizoen sterker voor de dag komt. Vorig seizoen hadden zij Provoost ingelijfd en dit seizoen haalden zij Richard Mooser weg uit Alkmaar.

In theorie zouden er bordkansen kunnen ontstaan aan een of twee borden. Tegen de resterende spelers, waaronder het ongenaakbare PIJP-trio (Prosman-IJzendoorn-Provoost), was het vooral een kwestie van op de been te blijven.

Aan het kopbord nam Erik het op tegen de in topvorm verkerende Jeugdwereldkampioen Martijn van IJzendoorn. De stand van Erik kraakte in al zijn voegen maar winnen van Erik doe je niet zomaar, dat had GMI Valneris vorig seizoen nog ondervonden. Uiteindelijk ging het op het laatst toch nog mis. Onder druk van de klok volgde Erik niet het beste plan waarbij hij met een andere voortzetting remise had gemaakt.

Bord 2 werd bezet door Frank die in Venema helaas een mindere tegenstander trof dan met Ivo de Jong uit de eerste ronde; remise als vanzelfsprekend resultaat. Het omwisselen van Erik en Frank was achteraf wellicht beter geweest. Aan bord 3 ontspon zich een onderhoudende partij tussen Johan Bastiaannet en Ruud Kloosterman waarbij de remisemarge niet werd doorbroken. Dit was ook langdurig het geval aan bord 4 bij Johan Smits tegen Harry Clasquin. Na een onoplettendheid van Clasquin trok Johan beslissend voordeel naar zich toe en voerde hij het overmachtseindspel gedecideerd naar winst. Gezien het spelbeeld aan de overige borden had dit eigenlijk de enige winstpartij uit de wedstrijd moeten zijn. Aan bord 5 was van een salonremise tussen de Grootmeesters Thijssen en Prosman geen sprake. Prosman zat als een terriër achter het bord en legde Kees het vuur na aan de schenen. Met telkens minder dan 1 minuut op de klok bleef Kees stoïcijns zijn zetten produceren met een puntendeling als resultaat. Aan bord 6 nam Krijn het op tegen Richard Mooser, die zich nog moest bewijzen bij zijn nieuwe werkgever waardoor ook Krijn op zoek moest naar de remise. Aan bord 7 speelde Paul een sterke partij maar wist hij niet door de taaie defensie van Friso Fennema te breken. Aan het 8e bord was er de lichte risicokoppeling tussen teamcaptain Peter van Heun en de nummer 2 van het laatste NK Ben Provoost. In tegenstelling tot zijn partij tegen Schwarzman in de eerste ronde trok Peter zich niets aan van de reputatie van zijn tegenstander. De remisemarge bleef probleemloos in tact. Dit tot frustratie van Provoost die in een potremise stand een remisevoorstel van Peter negeerde en bleef speculeren. Toen Provoost zelf remise voorstelde volgde een plagerige aarzeling van Peter. Na afloop suggereerde Wiebo dat Peter de partij eigenlijk tot zondag had moeten rekken... Rob Geurtsen moest aan bord 9 veel ruilen toestaan tegen Erik Hoogendoorn en hield het vroegtijdig voor gezien. Tenslotte verkreeg Ruph een veelbelovende stand op het laatste bord tegen Peter van Eck. Maar net als bij Erik aan het kopbord bleek een ongeluk in een klein hoekje te zitten.

      O2O  

-

    Damlust Gouda  

  9

-

11

     
   Erik Brunsman (1258) 

-

 Martijn van IJzendoorn (1471) 

  0

-

2

8

  Partij

   Frank Pasman (1099) 

-

 André Venema (1252) 

  1

-

1

3

  Partij

   Johan Bastiaannet (1363) 

-

 Ruud Kloosterman (1234) 

  1

-

1

2

  Partij

   Johan Smits (1178) 

-

 Harry Clasquin (1194) 

  2

-

0

10

  Partij

   Kees Thijssen (1445) 

-

 Erno Prosman (1552) 

  1

-

1

6

  Partij

   Krijn ter Braake (1332) 

-

 Richard Mooser (1368) 

  1

-

1

7

  Partij

   Paul Oudshoorn (1403) 

-

 Friso Fennema (1339) 

  1

-

1

1

  Partij

   Peter van Heun (1292) 

-

 Ben Provoost (1453) 

  1

-

1

9

  Partij

   Rob Geurtsen (1339) 

-

 Erik Hoogendoorn (1249) 

  1

-

1

4

  Partij

   Roep Bhawanibhiek (1210) 

-

 Peter van Eck (1218) 

  0

-

2

5

  Partij

Het ene seizoen is het andere niet, zo bleek zaterdag. Vorig jaar speelde 020 II nog om promotie, dit jaar begon veel minder sterk met een krappe nederlaag tegen het net gepromoveerde Hofstad Dammers uit Den Haag. Een gekke wedstrijd

020 kwam nog op voorsprong door een snelle en simpele combinatie van nieuwkomer Marco de Koning. Een mooie opsteker: 2-0 020. Hans van den Heuvel had zijn aandacht meer bij de wedstrijd van 020 I die tegelijkertijd in dezelfde zaal werd gespeeld. Die luxe kon hij zich niet veroorloven en ging snel in de fout tegen Hugo Simons Jr. In een spannende opening verloor Hans een schijf. 2-2 tussenstand.
Een tegenvaller, maar er was nog niets aan de hand.
Zo was Bob Out al bezig om een schijf te winnen tegen Harold Jagram.
Lucien speelde een ingewikkelde stand tegen Hans Jacobsen. Klopte het allemaal? We zullen het Lucien moeten vragen. (Hij is overigens zondag jarig: gefeliciteerd Lucien!) Wel staat vast dat Jacobsen geen antwoord had op een achterloop van Lucien. 4-2.

Inmiddels stond Bob een schijf voor.

De meest bizarre afloop van de dag dan: John Stins tegen Gerard Peroti. John kan doorbreken voor één schijf, maar wacht nog even.
Peroti countert met een venijnige hielslag. John verliest heel onverwacht: 4-4.

Bob stond nog steeds een schijf voor.

Sjoerd Hoekstra nam een fraaie combinatie naar dam tegen Jaap van Hal. De overgebleven stand was echter niet genoeg voor de winst en Sjoerd gaf daarom remise: 5-5.

Bob stond nog steeds een schijf voor en leek de winst voor het uitzoeken te hebben. Toch koos hij een verkeerd pad en het werd remise. 6-6.

Vervolgens liet Maarten Kolsloot zien dat een WK organiseren iets anders is dan een goede partij spelen. Met 29. 30-24 en een keer 32-28 heeft wit een mooie stand. Het plan in de partij gaat erg fout. 6-8 door winst van Frans van de Velde.

Wiebo Drost begint het seizoen gewoonlijk met een remisepartij, maar deze keer gaf zijn tegenstander, Bonne Douma, hem genoeg aanknopingspunten voor een overwinning. Douma zocht enthousiast het centrum en Wiebo speelde er rustig omheen. Na eerst een schijf gewonnen te hebben wachtte Wiebo rustig op het juiste moment om die schijf terug te geven om zo een dam te halen. Toen die dam eenmaal op het bord stond was de partij ook snel uit en had was de tussenstand weer gelijk: 8-8

Topscoorder van vorig seizoen - Paul Lohuis - nam een 3 om 3 in een flankaanval van Jetse Veenstra en de uitgewoonde stand daarna werd remise. 9-9

Kenny Kroon nam het op tegen de sterkste Haagse speler, Krijn Toet. De Haagse kopman bouwde een sterke centrumstand op en Kenny kwam steeds meer in de problemen. Toet won. 9-11 voor de Hofstad Dammers. Een valse start voor de kampioenskandidaat van vorig seizoen.
De eerste ronde, weer in de hoogste klasse van de Nationale Competitie, was tegen het altijd lastige SNA in Heerhugowaard. Voorgaande jaren was SNA telkenmale te sterke voor onze hoofdmacht. Maar de sponsor had zich deze zomer teruggetrokken bij SNA. Dat betekende dat SNA minder sterk aantrad dan ze zelf eerder voorzien hadden. Voorbeeld: huidig wereldkampioen Georgiev stond wel in de tientalopgave maar ontbrak in de opstelling. Zo ook geen sterke Afrikaanse spelers die nog wel lid zijn.

Afgelopen zaterdag moest het tweede de promotie/promotie wedstrijd spelen tegen Witte van Moort II. Door drukke bezigheden of door teveel voor het eerste gespeeld te hebben konden wij niet in de sterkste opstelling uitkomen.

Toen wij in Westerhaar aankwamen bleek ook WvM II niet in hun sterkst mogelijke opstelling te spelen. Zij hadden Hoopman en Slotboom niet opgesteld en Altsjoel was ziek.

Het zou een spannende wedstrijd kunnen gaan worden.

Met 3 spelers met een rating onder de 1000 was het voor ons duidelijk waar de punten gehaald moesten worden. De andere moesten het droog zien te houden.

Dit bleek erg lastig te zijn. Daar waar onze spelers het moeilijk hadden om voordeel te krijgen tegen hun tegenstanders, bleken wij erg kwetsbaar.

Kenny liep in een zetje, en Paul had door een verkeerde ruil zijn stand in tweeën gesplitst, en wist dit niet meer recht te breiden.

Ondertussen had Hans eindelijk wat bereikt, en rolde langzaam maar zeker zijn tegenstander op.

Vlak daarna had Paul zijn hopeloze stand opgegeven. Tussenstand 4-2 Op dit moment stond Gerrit erg slecht, maar hadden Huub en Laura een schijf afgesnoept van hun tegenstanders.

Voordat er weer beslissingen vielen, remiseerden Erik en John, voor beide een goed resultaat.

Na deze remises was het Gerrit die capituleerde.

Wiebo liep eens langs de borden, en kwam tot de conclusie dat als het 10-10 zou moeten worden hij zou moeten winnen. Dit had hij goed gezien. Hoewel Huub zijn stand uitbouwde tot een gewonnen stand verwaterde het voordeel bij Laura.

Wiebo koos voor een plan waarbij zijn tegenstander het fout kon doen. Dit deed hij niet, en toen bleek de stand onhoudbaar voor Wiebo.

Lucien speelde een goede partij, maar die bleek niet meer dan remise op te leveren.

Huub kon toen de felicitaties van zijn tegenstandster in ontvangst nemen, en Laura moest berusten in remise.

Hierdoor werd het 12-8 voor WvM II.

Volgend jaar gaan we het opnieuw proberen.
Het eerste tiental van 020 heeft zich op 12 maart ternauwernood gehandhaafd in de hoogste klasse van de Nationale Competitie met een benauwde 11-9 thuiswinst op promotiekandidaat Heijmans Excelsior uit Rosmalen. Vaste thuishaven "Go-Centrum" in Amstelveen was door daadkrachtige dames vastgelegd voor"Nederland doet"", dus moest het bestuur op zoek naar een andere locatie. Dat viel nog niet mee! Op het laatste moment werd er een krappe ruimte gevonden in de oude, maar verbouwde, Havelaar in het Oude Westen van Amsterdam. Net ruimte genoeg voor 10 borden, maar zeer weinig plek voor toeschouwers, die er gelukkig toch wel waren.

Op papier waren we ruimschoots favoriet. Niet alleen de vier aantredende internationaal grootmeesters bij 020 gaven aanleiding tot optimisme, bij Heijmans trad er geen GMI aan, ook op rating deelden we ruimschoots de lakens uit. Op negen van de tien borden hadden we een ruime ratingvoorsprong. Alleen de kapitein van het schip keek op bord 1 tegen een negatiefratingverschil aan. Al het voordeel van die GMI's en ratingvoordelen bleek die middag niet uit het verloop van de wedstrijd. De bij aanvang aanwezige supporter, liefhebber en criticus Hein Meijer riep voor aanvang: "Op papier moet het makkelijke kunnen maar bij 020 weet je het maar nooit. Er gebeurt altijd wat..." Aldus geschiedde.

Kees Thijssen leek de geestelijk vader van het sterke damprogramma Flits in de houtgreep te hebben met een knellende kettingstelling om een vooruit geschoven centrumblok. Winst leek een kwestie van tijd. Maar van dat laatste had Kees in de voorafgaande periode te veel gebruikt. Het ontbrak hem vroeg in de partij aan voldoende rekentijd. Maar ook controletijd voor combinaties ontbrak op het juiste moment. Vermeulen had die tijd nog wel en rekende een knappe dam-op-bezet-veld uit. Die dam bleek winnend.

Ondertussen had ook Johan Smits averij opgelopen tegen problemist Hein Wilsens en had een schijf in moeten leveren. Op andere borden was er nergens voordeel te bespeuren. Onze GMI's kwamen er tegen de Brabanders niet doorheen. Een kleine sensatie hing in de lucht. Na drie uur spelen ging Heijmans aan de leiding.

Frank Teer en Peter Hoogteijling, die toch echt een keer voor 020 in de Ereklasse wilde winnen en de omsingeling inzette, remiseerden na het aanbod van Teer. Die voelde kennelijk de situatie aan.

Langzaam had GMI Jean Marc Ndjofang toch winst weten te forceren door geduldig Harry Kolk te omsingelen. Door de bomen van kleine dreigingen ontstond een te grote draaikolk van vernuftige dreiginkjes waarin Jean Marc uiteindelijk zijn titel eer aan deed. Daarmee klampten we enigszins benauwd aan bij onze tegenstander. Het schuifelen van de stoelen werd minder in de beperkte ruimte. Ruggen werden gekromd, zeilen werden strakker aangespannen. Alle matrozen gaven hens aan dek.

Paul Oudshoorn trok de teugels aan tegen Wim van der Kooij. Helaas was de stand inmiddels dusdanig uitgedund dat Paul de in los zand uiteengevallen stelling van zijn tegenstander wel kon bedreigen met enkele kanonnen maar niet kapot kon schieten: Remise.

Ondertussen kon ingevlogen GMI Alexander Getmanski geen potten breken tegen de prima verdedigende Andrew Tjon A Ong. De laatste bevrijdde zich met een kleine combi naar remise. GMI Johan Bastiaannet nam na een evenwichtige opening een hoopvolle drie-om-drie naar een kansrijke zeven-om-zeven stand. Tegenstander Ron Entken toonde echter een uitstekende en geduldige speler. Hij liet zich niet van de wijs brengen met remise als gevolg.

Rob Geurtsen had tussendoor niks bereikt tegen invaller Soender Kalpoe. Er stond een klassiekachtige remisestelling op het bord. Rob had daarin weliswaar de leiding maar zijn tegenstander kon op meerdere manieren naar remise afwikkelen. Dat hij geen van die afwikkelingen vond, of althans uitvoerde, konden we niet anders dan met belangstelling volgen. Rob kopte enthousiast de twee punten in, en zetten
ons daarnaast virtueel op voorsprong.

Virtueel, want Johan Smits had dan weliswaar een stuk in moeten leveren, hij bleef spelen en hield daarmee een nul achter zijn gedurende lange tijd van het scorebord. Daarmee bleef de druk.

Ondergetekende kapitein had aan bord 1 ondertussen een veelbelovende centrumaanval opgebouwd. Tegenstander Van Ballegooijen verslikte zich in de verdediging. In plaats van 49. 7-11 is alles na 7-12 remise. Met 7-11 bezegelde hij het lijfsbehoud van het 1e van 020. De virtuele voorsprong werd een definitieve winst.

Echter niet nadat Johan Smits had gecapituleerd en Krijn ter Braake ternauwernood het beslissende elfde punt in de wacht sleepte. Dat Heijmans zich kranig weerde, bleek uit die drie 'blauwtjes' die ze mochten ontvangen.

We moeten ons over volgend seizoen maar eens beraden. Vorig seizoen was er ook al een tour-de-force nodig via een bloedstollende en zenuwslopende drievoudige p/d-wedstrijd.

IMG 20160312 162903

Krijn is bezig het winnende punt binnen te slepen.



Naast onze brede vaste kern van spelers heetten we tegen Apeldoorn Frank Zwerver, John Stins en Huub Kroes welkom. Zij het dat Frank met zijn derde optreden in de Ereklasse ook al aardig tot de vaste invallers begint te geraken. We misten dus een flink deel van onze topspelers.

Voorafgaand hadden we dus niet de verwachting met wedstrijdpunten uit Apeldoorn terug te kunnen reizen. Het had ook de nodige tijd gevraagd van de teamkapitein om het team van tien spelers vol te krijgen. Na een noodkreet van het bestuur en de kapitein, vulden Pieter Hildering en Frank Zwerver de laatste gaten. Daarmee konden we aan onze plicht voldoen en geen modderfiguur in de Ereklasse slaan.

Nadat we de opstellingen uitgewisseld hadden, zagen we dat die cruciale Frank Zwerver invaller Groen tegenover zich had. Frank van de kaart, die had zich voorbereid op Van der Zee. Maar die had zich ziek afgemeld. Met een tweetje en de rest op slot, zou Frank zich onsterfelijk kunnen maken. Helaas bleek dat plan lastig haalbaar. John kon wereldtopper Kalmakov niet bedwingen. Johan Bastiaannet kon geen potten breken tegen Leeflang. Huub daarentegen gaf geen krimp tegen de opmerkelijke strategie van Van Leeuwen en liet het eerste blauwtje noteren. Johan Smits, die op een prima resultaat tegen Meijer kon bogen, vond dit keer helaas geen remise.

Frank Zwerver, naast hem zat Frank Pasman, had inmiddels een mooie hekstelling geforceerd en leek aardige kansen te hebben. Tegenstander Groen brak de hek af. Frank had vervolgens te weinig tijd om de zaak naar remise te schuiven. De kapitein was vanuit de opening door een tactisch offer in een minder stelling beland. Tegenstander Lemmen nam echter waarschijnlijk een foutieve combinatie die niet meer dan remise op had moeten leveren. Maar na een onjuiste vingerzet kon Lemmen toch twee punten aantekenen. Ook Frank Pasman liet zich een foute vingerzet ontglippen en moest capituleren. Pieter noteerde keurig zijn derde remise van dit seizoen tegen Messemaker. En dat terwijl Pieter vanwege werkzaamheden een half uurtje later moest starten. Ook Rob Geurtsen bedwong een topper: Presman. Dat Krijn nog een punt haalde tegen Freriksen was mooi meegenomen: 15-5.

12 maart nacompetitie thuis tegen Heijmans. Die gaan we weer gewoon winnen.

IMG 20160227 145657
Tweede team sleept promotiewedstrijd weg voor poorten van de hel

Angst, hoop, vreugde: allemaal kwam het terug in Rotterdam zaterdag.

020 had aan één punt genoeg voor de nacompetitie, maar dat punt moest van heeeel veeeeeeerrrrrrr komen.

Het begin was ronduit dramatisch voor de bezoekers.

Heel snel kwam Constant Charlois op 5-1 terwijl er op de overige borden na een uur of 2/3spelen  weinig aan de hand leek voor de thuisploeg. Het enige gevaar leek de aanwezigheid van veel schijven op de nog resterende borden, maar goed, daar weten de Rotterdamse combinatiespecialisten doorgaans wel wat punten uit te peuren.

Voor de gelegenheid had Constant een zeer sterk team opgesteld. Op zes borden hadden de Rotterdammers een (fors) ratingoverwicht. Helaas was een van de spelers naar verluid opgepakt, anders was het nog taaier geworden voor het tweede.

Lucien opende de score met een snelle remise tegen Jahani. Het leek spannend en opeens was het remise. Geen gek begin tegen de soms vreemd spelende, maar vaak ook gevaarlijke Jahani.

Minder goed nieuws kwam er uit het kamp van Hanco en Thijmen. Beiden liepen in vrij eenvoudige combinaties. Hanco tegen de sterke Soumah en Thijmen in een mooie stand tegen een van de zwakkere Rotterdamse broeders: 5-1.

Constant zat zo op rozen en de zorgelijke gezichten bij 020 zeiden genoeg. Het schuddende hoofd van Hans na het zetje van Thijmen bleef nog wel even hangen. Hoe kwam dit nog goed?

Wiebo gaf weer hoop met een combinatieve zege op Riesenkamp. Altijd degelijk, Riesenkamp, maar vandaag slachtoffer van Wiebo's handigheid.

Wiebo rondde daarmee een goed seizoen met veel belangrijke remises af met een klapper: 5-3 voorsprong voor Constant.

Kenny kreeg tegen Majeed een goede stand op het bord in het vroege eindspel. Eerder in de partij leek de sterke Rotterdammer vrij comfortabel te staan. Met een punt bracht Kenny wat fleur aan in een verder vrij dor seizoen. Volgend jaar beter!

Ik begon er weer echt in te geloven toen Hans zicht afvroeg of hij een remisevoorstel van zijn tegenstander wel moest accepteren. Nu is dat met een achterstand altijd een legitieme vraag, maar als je de vraag stelt tegen grootmeester Autar, dan wordt het weer anders. Hans haalde een cruciaal punt na een oerdegelijke pot. 7-5 Constant.

Paul beleeft een geweldig seizoen en eindigde als 7e op de topscoorderslijst, maar zaterdag voegde hij niet nog een pareltje toe aan zijn jaar. René den Haan, de nummer 10 van Constant Charlois, bleek te taai. Zo kwam Constant heel dichtbij wedstrijdpunten: 8-6.

Het kantelpunt in de wedstrijd was misschien wel mijn eigen partij tegen Ashok Bhajan. Na een wat rustige en misschien onzorgvuldige opening van mijn kant werd het heel spannend in het middenspel.

Levendige analyse achteraf hintte op een puntendeling in het middenspel, maar Bhajan dacht een combinatie te zien die won. Mispoes. De combinatie werkte niet en de stand werd gelijk: 8-8.

Met Gerrit en Erik achter de borden werd het hard werken voor het broodnodige tiende wedstrijdpunt.

Erik mocht tegen Tholel. Jaren geleden een Surinaamse topper, inmiddels wat minder sterk qua rating, maar nog altijd gevaarlijk. Erik kreeg in het middenspel de overhand en duwde Tholel nog wat verder naar de ratingafgrond: Erik won. Onze topper bleek goed hersteld van de combinatienederlaag tegen Zaanstreek.

020 bereikte zo de nacompetitie met een 8-10 voorsprong. Eigenlijk een klein wonder gezien het begin.

Gerrit bracht de kers op de taart aan met een remise tegen Jurgen Tholel. De vlot geklede Rotterdammer kwam na ongeveer een half uur binnen, speelde snel, niet heel sterk, maar het verzet bleek te taai voor een Amsterdamse zege. 9-11 winst voor 020.

Hiermee kwam een einde aan een heel mooi seizoen voor 020. Na twee stroeve eerste wedstrijden werd een super goede reeks neergezet. Samen Sterk bleek net wat beter, maar de andere ploegen, waaronder een sterk opzettend Den Haag, werden op afstand gehouden. Opvallend is nog dat VAD tuimelde van de tweede naar  de vijfde plaats op de ranglijst met nederlaag tegen SNA II.

Diverse spelers haalden knappe scores en de sfeer was altijd goed.

Op naar de nacompetitie!

23 februari kwam goede bekende Ruph Bhawanibhiek met vier clubgenoten van Diemen langs voor de PNDHB wedstrijd met 020 II. Diemen’s reservespeler kreeg het voorrecht een partijtje tegen Hein Meijer te mogen spelen, maar deze partij telde natuurlijk niet mee voor de wedstrijd.

Thijmen had zich ziek afgemeld, maar met Peter van Heun hadden we een goede vervanger. Voor beide teams stond niet veel meer op het spel, dus geen tactische opstelling was vereist en we gingen vrijuit spelen.

Aan bord 1 speelde Erik tegen good old Herman van Westerloo waarbij laatstgenoemde in een klassieke partij het betere van het spel had, maar Herman besloot Erik remise aan te bieden. Erik nam dit maar aan en de 1-1 tussenstand stond op het bord.

Kort daarna ging Ruhp aan bord 2 door zijn vlag in zijn partij tegen invaller Peter van Heun. Peter stond al beduidend beter, maar had anders nog wel even aan de bak gemoeten voor de winst. Nu kreeg hij de 2 punten makkelijker en was de tussenstand 3-1.

Paul had ondertussen aan bord 3 een prettige stand opgebouwd tegen Menso. Nog even op tijd de 50 zetten halen en daarna kijken of de partij in winst omgezet kon worden. Dan moet je natuurlijk in die tijdnoodfase wel blijven opletten – en dat deed Paul niet. Die onoplettendheid kostte hem een schijf waarna hij ook maar opgaf. Het stond weer gelijk: 3-3

Zelf had ik aan het laatste bord een interessante partij tegen pinchhitter Marco de Koning. Toen deze even de zaal uit liep dacht ik dat hij ging toiletteren, maar het bleek dat hij had gezien dat ik een dubbele, niet te pareren, dreiging in de stelling kon brengen. Hij had het dus even niet – maar ik zag het even niet, waardoor de stelling in balans bleef. In wederzijdse tijdnood speelde hij echter door mijn rechterflank en keek ik op de 51e zet tegen een verloren stelling aan die ik een paar zetten later dan ook opgaf. Helaas, pindakaas.

Eindstand: 3-5

Er rest ons nog de, blijkbaar altijd gezellige, uitwedstrijd op en tegen Texel.


1. E. Brunsman -

H.W.v.Westerloo

1-1 (1)

2. P. van Heun -

R.Bhawanibhhiek

2-0 (2)

3. P. Lohuis -

M.Menso

0-2 (3)

4. F. Zwerver -

M.d.Koning

0-2 (4)

feed-image