Zaterdag moest 020-2 die derde stond aantreden tegen de nummer twee PWG 's-Gravenpolder.
Het team dat zou winnen zou goede zaken doen in de strijd om het kampioenschap. De verliezer zal (tijdelijk) een pas op de plaats moeten maken.

Lange tijd leek er niets te gebeuren. Nadat Wiebo remise had gespeeld tegen Jeanine van der Horst volgden de remises achter elkaar. Bij John, Laura en Kenny gebeurde er niet veel, en was remise een logische uitslag. Hans leek lastig te staan, maar toen zijn tegenstander een combinatie nam, bleek deze niets op te leveren.... Remise. Lucien had een spannende partij waarbij hij een schijf moest geven, Lucien bleek genoeg compensatie te hebben voor remise. Ikzelf had wel licht voordeel, maar ook hier bleef alles binnen de remise grenzen. Hierna ging het mis. Huub liep in een klein zetje, en kon snel daarna opgeven. Sioerd had een goede stand maar te weinig tijd. Hij ging door de klok. Volgens Rob Geurtsen kon de stand wel eens gewonnen zijn voor Sioerd. Gerrit probeerde het nog, maar moest ook in remise berusten.
Nu is het tijd voor de Kerstdis, oliebollen en champagne, volgend jaar gaan we de resterende partijen spelen.
Verslag viertal wedstrijd:
Damcombinatie Zaanstreek - 020,
maandag 12 december 2016
Uitslag: 3 - 5

Deze wedstrijd zat, hoewel Sinterklaas een week ervoor al was vertrokken, boordevol surprises. Zo deelden aan 020 kant Huub en Hans kadootjes uit aan hun tegenstander, terwijl van de zijde van Zaanstreek Paul Teer de remise tegen een stoïcijns spelende Krijn niet wist te vinden.

Om met die laatste partij te beginnen: bij de tussenstand 3-3 stevenden Paul en Krijn (met een iets voordeliger verdeling der schijven) allebei op een gezonde dam af waarna het een kwestie van techniek was om met wit naar remise te manoeuvreren. Er waren echter twee tactische elementen die Krijn volledig uitbuitte en die zijn tegenstander aan het wankelen brachten. Krijn dreigde namelijk bij slap tegenspel een tweede (dodelijke?) dam te gaan halen en daarnaast tikte de klok van Paul Teer in rap tempo richting nulpunt. Onder tijdsdruk offerde de witspeler een schijf om daarmee zijn dam zo te kunnen placeren dat hij de pas van zwart naar een tweede dam (en een mogelijke winst) voorgoed afsneed. Hierop deed Krijn enkele complicerende zetten, of was het met zand strooien? Hoe dan ook, plots sprong de witte klok op nul en stond Paul Teer met lege handen.

Alleen Rob Geurtsen trakteerde zichzelf op enkele krachtzetten en boekte een puike overwinning.

Opstelling

bord

wit

  zwart

uitslag

   
1

Paul Teer

-

Krijn ter Braake (020)

0 - 2

(4)

Partij

2

Rob Geurtsen (020)

-

Piet Smit

2 - 0

(1)

Partij

3

Barbara Graas

-

Hans van den Heuvel (020)

1 - 1

(3)

 
4

Huub Kroes (020)

-

Schelte Betten

0 - 2

(2)

 

Analyse:

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen. We zijn op 10 december thuis kansloos ingemaakt door vice-kampioen Hijken DTC, 4-16. Vorig jaar scoorden we nog een bordpunt meer.

Er was in de weken ervoor al het nodige te doen geweest over deze wedstrijd op 10 december, tegelijkertijd met de WK-match Groenendijk-Boomstra. Ik was blij dat het zover was. Aan de andere kant ook wel weer jammer dat we allemaal niet live getuige konden zijn van weer een prachtige duel van die match. Want wat was het weer een partij om van smullen.

Wij zaten op leeftijd. Oplopend welteverstaan. En dat maakte, onbewust, indruk. "Wat hebben jullie een sterk team." Hoorde ik verschillende deelnemers van het tegenteam zeggen. Die complimenten nam ik maar vlot ik ontvangst. "We ruiken zwak vlees." Deze laatste opmerking werd niet echt met gejuich ontvangen. Daar kon ik me wel iets bij voorstellen.

Culemborg is gemiddeld genomen namelijk sterker dan het sterkste team dat 020 op de been kan brengen. Toch bleek het ongemeen spannend te worden en blijven in Culemborg.

Probleempje bij aanvang was de late binnenkomst een deelname van de 'Kees-auto'. Chauffeur Kees, met passagiers Paul en beide Johans, kwam een half uur na het aanvangstijdstip binnen druppelen. Niet ideaal, maar ik had ze hun komende tegenstander geappt. Kees en Paul wisten daar goede raad mee. Kees plaatste Björn Winkel vanuit de opening tegen onoverkomelijk complicaties. Kees rondde het karwei met een half uurtje minder gedecideerd af. Ondertussen had grootmeester Alexander Getmanski eenvoudig geremiseerd met Boulatov. Paul Oudshoorn had de vloer aangeveegd met de veel te ambitieus spelende Pieter Steijlen. "Het ging wel lekker", merkte Paul naderhand laconiek op. We hadden een mooie 1-5 voorsprong. De rest van de wedstrijd was het de vraag of die voorsprong gehandhaafd kon blijven. Krijn ter Braake had het zwaar tegen topper Watoetin. Ruph Bhawanibhiek stond onder druk tegen talent Valjuk. Rob Geurtsen had zijn handen vol aan Derkx. Johan Bastiaannet was ik een nadelig klassiekje beland tegen Harmsma.

Het bleef een tijdje stil aan het uitslagenfront. Daarna volden een reeks remises. Johan Capelle won niet van de speler met de laagste rating deze middag, Vreugdenhil, 2-6. Ik had geen moeite Sven Winkel op remise te houden, 3-7. Rob hield stand, 4-8. Krijn noteerde een uitstekende prestatie met een gelijkspel, 5-9. Roep tikte het tiende punt binnen, 6-10.

Helaas ging Jean Marc Ndjofang onderuit tegen Pim Meurs, 8-10. Daarmee kwam de winst vol op de tocht te staan. Johan Bas werkte hard om het vege lijf te redden en de totaalwinst veilig te stellen. In een ingewikkelde overgang van laat middenspel naar eindspel vlogen de dammen op en weer van het bord. Er zat wel ergens een keer remisemogelijkheid voor Johan tussen. Helaas vond de oudste speler die remise niet, 10-10.

Ach, toch weer een wedstrijdpunt.
Afgelopen zaterdag had 020-2 de verste uitwedstrijd tegen Middelburg.

Ondanks dat voor de treinreizigers de enkele reis al minstens 4 uur was, arriveerde iedereen keurig op tijd.

Zonder de vaste krachten Lucien en Laura, maar met Johan Smits gingen we om 12 uur de strijd aan.

Middelburg zit altijd redelijk op sterkte, en daar kon de teamcaptain zijn opstelling op aanpassen.

Op Johan na zaten de sterkste spelers van ons tegen de sterkste spelers van Middelburg.

Dit bleek prima te werken, onze spelers hielden de sterkste spelers van Middelburg op remise, waarbij zowel Wibo als JP een voordelige stand hadden.

Bij Hans gebeurde er erg weinig, en remise was een logische uitslag.

De uitslag die niet logisch was, was de overwinning van Kenny, die na een onnauwkeurigheid in de opening in een lange vleugel opsluiting kwam te staan. Een onnauwkeurigheid van zijn tegenstander leverde Kenny alsnog de winst op.

Hiervoor had Johan zijn betere stand al omgezet in de eerste overwinning.

De overwinning leek nog groter uit te pakken, maar zowel Gerrit (+schijf) en John wisten hun betere stand niet te winnen, Huub speelde remise, en ook Paul stond de hele partij iets aan de leiding, maar niet genoeg voor de overwinning.

Eindstand 8-12 zonder enige verliespartij.

De stand om promotie is ongekend spannend, waarbij de top 4 op één punt van elkaar staan.

Volgende wedstrijd tegen de nummer 2.
Minimale, maar verdiende overwinning voor 020 II

Na de recente KNDB wedstrijden tegen Zaanstreek 1 en Zaanstreek 2 stond 22 november het PNHDB treffen tussen 020 II en Zaanstreek I op het programma. Aangezien de KNDB wedstrijden door 020 waren gewonnen gingen we met vertrouwen de strijd aan.
20161122 203508
Om 20.00 uur werden de klokken aangezet en binnen een uur had Erik aan bord 1 het bord al voor de helft leeg geruild. Moest Erik de bus van 21.00 uur hebben, of waren de heren uit op een snelle remise? Geen van beide. Na de 30e zet gingen Erik en tegenstander Paul Teer er eens goed voor zitten en ontspon zich een spannend duel.

Aan bord 2 zat Thijmen tegenover Piet Smit. Thijmen nam een doorbraak voor een schijf en bouwde daarmee een gewonnen stand op. Het was een kwestie van techniek om ook inderdaad de buit over de streep te trekken.

Paul Lohuis trof aan bord 3 Barbara Graas en speelde een gelijk opgaande partij.

Zelf zat ik aan bord 4 tegen Schelte Betten. De partij werd nooit spannend. Ik speelde met te weinig lef en mijn tegenstanders ambities reikten niet verder dan remise. Die remise werd dan ook na 44 zetten overeengekomen.

Aan de andere borden was het daarentegen wel spannend. Als eerste hield Thijmen de spanning er in door zijn gewonnen stelling remise te laten lopen. De techniek liet hem in de steek. Zijn tegenstander vlocht vele plakkers in de stelling die Thijmen allemaal doorzag – op de allerlaatste na. Met een knap gevonden remiscombinatie kreeg Piet Smit een 3 om 1 dammeneindspel op dat neerkomt op een plusremise voor Thijmen. Aangezien de PNHDB niet doet aan plusremises stond de stand dus gewoon gelijk: 2-2

Eriks partij was ondertussen spannend geworden, waarbij zijn strategie niet helemaal uit de verf kwam. Erik speelde het eindspel zorgvuldig en wikkelde af naar remise met 3-3 als nieuwe tussenstand.

Aan Paul aan bord 3 de schone taak de volle buit voor zichzelf en het team binnen te halen. Tegen Barbara had hij een iets betere stelling waarin hij met een centrumaanval aardig wat druk uitoefende, maar die bij goed spel gewoon remise was. Barbara dacht de druk elegant op te lossen door meerdere plakkers in de stelling te vlechten. Om die reden kon Paul niet direct dam halen. Dit had Paul ook gezien en weerlegde Barbara’s laatste zet door à tempo zelf te plakken. Die had zijn tegenstandster duidelijk niet zien aankomen en was direct zo van slag, dat haar volgende zet niet scherp genoeg was. Snel daarna kon Barbara opgeven.

Hiermee kwam de 5-3 eindstand op het bord. Minimale winst, maar weinig op af te dingen.

    O2O 2  

-

   Zaanstreek  

  5

-

3

   
   Erik Brunsman (1258) 

-

 Paul Teer (1181) 

  1

-

1

3

 
   Thijmen Stobbe (1138) 

-

 Piet Smit (1098) 

  1

-

1

1

  Partij

   Paul Lohuis (1132) 

-

 Barbara Graas (1013) 

  2

-

0

4

   
   Frank Zwerver (858) 

-

 Schelte Betten (873) 

  1

-

1

2

   
Damage control. Dat was gisteren het doel tegen regerend landskampioen Huissen. Wij beschikten niet over Kees, Paul, Alexander, noch Jean Marc.

Jean Marc liet aan de vooravond van de wedstrijddag vanuit Kameroen weten dat zijn vlucht geannuleerd was. Er moest dus een vervanger opgetrommeld worden. Die werd gevonden in Frank Zwerver. In spoedoverleg met de kapitein van het 2e werd snel gepolst wie waar zin in had. Bob Out bleek wel zin te hebben in een debuut op het hoogste niveau. Frank kon dan het in het 2e gevallen gat vullen. En hoe? Daarover meer in het verslag van het 2e.

Als de eerste schermutselingen plaats hebben gevonden en je als kapitein de manschappen van Huissen eens even aanschouwt, dan zie je daar op een rijtje zitten: Geert van Aalten, Johan Kraaijenbrink, Guntis Valneris, Jos Stokkel, Gérard Jansen en Alexander Baljakin. Tussen die zes grootmeesters zitten ook niet de minste spelers. Elk met een rating die boven het gemiddelde van ons hele team ligt. Dat het dan geen 4-16 maar 5-15 wordt moeten we dan maar als een lichtpuntje zien.

Wat je tijdens zo'n wedstrijd nog meer ziet is een hoog niveau bij Huissen. Zelf maken ze geen, bijna geen, fouten. Langzaam zie je dat ze kleine voordeeltjes behalen. Niet alleen op het bord, ook op de klok. Er zijn dan halverwege een wedstrijd niet veel uitslagen, maar op veel borden staan voordelige standen voor Huissen. Alleen Lagoda ging de fout in. Dat moet je niet doen tegen Johan Bastiaannet. Hij tekende dan ook de enige winst aan, aan onze zijde. Maar waarschijnlijk leverde Ruph Bhawanibhiek de meest opzienbarend prestatie. Hij schoof naar een blauwe remise tegen Alexander Baljakin. Ondergetekende en Rob Geurtsen remiseerden eveneens. Eindstand: 5-15.
Afgelopen zaterdag moest 020-2 het opnemen tegen het eerste van Zaandam.

Nadat in de vorige wedstrijd het 2e van Zaandam opgeknoopt werd, zou het deze keer een stuk lastiger worden, mede vanwege het ontbreken van een drietal basisspelers.

Één van die drie, Jan Pieter, wist het moraal hoog te houden door te memoreren dat de vorige wedstrijd tegen Zaandam waarbij de gebroeders Drost vanwege familie omstandigheden niet aanwezig waren, gewonnen werd door ons.

Het begon erg slecht voor ons doordat Huub in het middenspel een zetje miste tegen Wout Rijs en gelijk kon opgeven. Ook Gerrit liep in een zetje Paul van der Lem: Een 4-0 achterstand.

Kenny mocht het als zo vaak opnemen tegen Jan de Ruiter. Net als de vorige wedstrijd wist hij goed te profiteren van een lege lange vleugel. Na 2 schijven geofferd te hebben, en deze na een paar zetten terug gewonnen te hebben, was de stand hopeloos voor zijn tegenstander, en gaf deze op.

Hans tegen Dik Vermeulen, en John tegen Peter Groot, hadden ongeveer dezelfde opening op het bord. (Hans ook al de vorige wedstrijd tegen Peter Groot.) Hoewel het er op lijkt dat dit een voorbereide opening is van de Zaandammers, wisten onze spelers er beter raad mee, en wisten beide te winnen. Voor John een mooie blauwe uitslag. Tussen deze spelers in speelde Paul tegen Ramon Sakidin een rustige partij die zonder noemenswaardige schermutselingen remise liep.

De volgende blauwe uitslag kwam op naam van Sioerd Hoekstra, die een gunstig klassiek standje tot winst wist uit te bouwen tegen Ruud Groot.

Toen was het aan Laura en Frank, om het laatste puntje binnen te halen.

Laura lukte dit niet in een klassiek standje tegen Ruud Holkamp. Toen was het aan Frank om het 11e punt binnen te halen. Na een rustig begin, moest Frank in een moeilijke stand 2 schijven offeren om door te breken. Frank bleef ijzig kalm en wist de remise binnen te halen, (weer een blauwe uitslag) waardoor we ook het eerste van Zaandam wisten te verslaan.

Doordat we een wedstrijd minder gespeeld hebben, en 2 van de 3 tegenstanders die boven ons staan nog moeten krijgen hebben we dit seizoen nog iets om voor te spelen.
Het 1e kwartet van 020 rijgt de monsterscores aaneen. Dinsdag werd regerend kampioen SNA in Amstelveen met 7-1 aan de kant gezet. Die grote uitslag kwam als een verrassing, maar een zege hing al snel in de lucht. Rob Geurtsen en Ivo de Jong overhoorden elkaar in een bekende openingsvariant, en die overhoring werd door Rob glansrijk gewonnen. Op de andere borden liep het minder vlot. Krijn ter Braake kreeg geen poot aan de grond tegen Jan Groeneweg en mocht zelfs blij zijn met remise. Ook Hein Meijer bereikte weinig tegen Dave Bleeker, maar bij het scheiden van de markt ging Dave alsnog in de fout. Jan Pieter Drost had wel een optisch mooie stand, maar Truus zou zich geen moment zorgen gemaakt hebben. Theo Tesselaar maakte zich wel zorgen, consumeerde veel bedenktijd, en ging in tijdnood de mist in.
De provinciale competitie, het klinkt als een tussendoortje, maar dan blijkt er ook nog een eiland bij Noord-Holland te horen. Omdat Texel regelmatig degradeert (en vervolgens weer promoveert) en we natuurlijk ook wel eens thuis spelen, hoeven we niet elk jaar op de boot, maar zaterdag was het weer tijd voor de wedstrijd die voelt als een schoolreisje. Eigenlijk stond het treffen twee weken eerder op de rol, maar toen was ons hele basisteam afwezig, en zelfs nadat de sympathieke eilandbewoners hadden ingestemd met een nieuwe speeldatum, was het even puzzelen om een viertal bij elkaar te krijgen. Vaste krachten Rob, Gerrit en Jan Pieter werden uiteindelijk aangevuld met Johan Smits, die graag nog eens ging kijken op de plek waar hij ooit de Nederlandse aspirantentitel veroverde.

Na een papierloze start ('Wij zitten in onze vaste volgorde', 'wij zitten op rating', 'ok, ga lekker zitten, veel plezier'), liep Gerrit tegen Jos de Wolff al snel in een damzetje, waarna hij zich op de uitgebreide leestafel van Hotel Den Burg kon storten. De andere partijen verliepen gelukkig wat beter voor ons. Rob zag zich voor de zoveelste keer geplaatst tegenover Losseni Savané, en voor de evenzoveelste keer zette Rob hem met opvallend gemak van het bord. Echt lekker kwam Savané al niet uit de opening, en toen hij zijn korte vleugel op liet sluiten, was het snel gebeurd. Bij Jan Pieter ging het ook hard. Na een grote ruil hield Adrie de Jong een stand over die in theorie nog wel, maar in de praktijk niet meer te verdedigen was. Omdat het voordeel van Johan Smits ondertussen verwaterde, leek een 3-5 uitslag aanstaande, maar in het eindspel raakte Piet Bakelaar de kluts kwijt, zodat we toch nog met een ruime 2-6 overwinning huiswaarts keerden.
Met verschillende hobbels gingen we richting Wageningen, waar WSDV met vicewereldkampioen Jan Groenendijk ons opwachtte. Er zijn van die wedstrijden waarvoor je als kapitein allerlei hobbels moet nemen voordat je überhaupt aan een wedstrijd kunt beginnen. Dit was er zo een…

Maar goed, we waren bijna compleet bij aanvang van de wedstrijd. De arbiter ontbrak wegens ziekte: De op één na laatste hobbel. Ruph Bhawanibhiek stond nog in de file en zou een half uur later verschijnen. Dat was daarmee de laatste organisatorische hobbel. Daarvoor hadden zich er in de week ervoor al een stuk of vijf meer voorgedaan.

feed-image