Afgelopen zaterdag leed 020-2 na twee overwinningen een verwachte nederlaag tegen Damclub Fryslân. Toen iedereen achter de borden zat, bleek dat wij op ieder bord rating nadeel hadden.

Ikzelf had een ruilpartij tegen Hans Zondervan. Binnen twee uur waren de 40 zetten gespeeld, en was het bord zo goed als leeg, met remise als logisch gevolg

Frank kon het niet bolwerken tegen Douwe Edelenbos. Toen Frank dacht te kunnen ruilen om uit de lange vleugelopsluiting te komen werd hij verrast door een of 1 om 2 of damcombinatie. Frank koos voor de dam, maar verloor kansloos.

Bob moest er even inkomen, maar hij heeft nu de smaak te pakken. Jappie de Vries was nu zijn slachtoffer, die verrast werd door een onweerlegbare combinatie. Een knappe overwinning voor Bob, die hem zijn tweede blauwe notering oplevert.

Hierna was de wedstrijd snel gedaan. Huub liep in een zetje tegen  Sjoerd Huitema, Erik wist Wytze Sytsema nog op remise te houden, maar hierna kreeg Sjoerd, al in een slechte stand, een lichte combinatie om zijn oren tegen Oege Dijkstra. Hans tegen Taeke Kooistra en Wiebo tegen Gerlof Kolk, hadden het moeilijk maar wisten de remise uit het vuur te slepen.. Kenny had een onnauwkeurigheidje tegen Jan Algra en moest een schijf offeren. Met veel kunst en vliegwerk wist hij ons laatste punt binnen te slepen.
Als laatste was Jan Pieter bezig tegen Bastiaan Hollander.  Toen JP geen winst meer zag, wikkelde hij maar af naar remise. Toen bleek echter dat in het dammen toch niet alles remise is: na een paar onnauwkeurigheden, moest JP de strijd staken.

De volgende wedstrijd is tegen Drachten, die nu toch gewoon op 5 januari gespeeld gaat worden.

Ondanks dat we maar met 9 spelers aan de aftrap verschenen is tegen EDC Enschede de overwinning eigenlijk nooit in gevaar geweest.

De Enschedese Russen hadden een goed gevoel waar ze speelden, en zorgde ervoor dat er geen vuuurwerk op de borden kwam.

Nadat N/O reglementair verkoren had, zorgde ik voor het eerste punt door Igor Chartoriyski op remise te houden, wat mij precies een blauwe uitslag opleverde, Hierna was het Thijmen die de stand gelijk trok door een lichte doorbraak combinatie tegen Luit Haan. Bob haalde zijn eerste resultaat door in een hekstelling partij Johan Wilbrink te verslaan. Johan speelde de hekstelling veel te lang door, en toen hij eindelijk een schijf offerde, was er geen houden meer voor hem aan. Dit leverde Bob buiten de twee punten ook een blauwe notering op.
Eric houdt vervolgens Jeroen Goudt op remise. Hierna was het Hans die de wedstrijd in het slot gooide door Marieke Altena te verslaan. De eerste eerste 30 zetten bereikte Hans niet veel, maar toen Marieke hem een aanknopings punt gaf, was het snel gedaan. Hans won een schijf en probleemloos de partij.
John had niet veel moeite met Raphaël Zdoroviak, die alleen maar aan het ruilen was. Wiebo had de hele partij een probleemloze stand tegen Gino Schirinzi, kwam tot licht voordeel, maar niet genoeg voor de winst.

Frank speelde weer een goede partij, deze keer tegen de op papier sterkste tegenstander, Emmanuel Merins. Op de 44e zet ruilde Frank een schijf af waarna die overlopen werd. De zet 45-40 lijkt minimaal remise op te leveren, zoals Merins meerdere malen duidelijk maakte in de analyse na afloop.
Als laatste was Huub bezig tegen Juri Geisenblas. Huub kwam onder druk te staan, maar bleef ijzig kalm. Hij wist na 65 zetten de remise af te dwingen en daarmee de winst voor het team veilig te stellen. Helaas net geen blauwe uitslag voor Huub.

We staan nu 2 plaatsen boven de directe degradatieplek, iets wat we van te voren niet verwacht hadden. Er dreigt nu de nacompetitie...

De volgende wedstrijd is tegen de titelkandidaat Damcombinatie Fryslan, misschien dat we dan weer een plaatsje op de ranglijst zakken.

...Meer konden we echt niet doen.

De afgelopen week appten, mailden en belden Johan Smits en ondergetekende het godganse lijf onder ons vandaan. Niet zonder succes overigens, Roep en Johan Wiering kweten zich van hun teambelang en traden aan. Wel zuur om op het laatste moment te moeten constateren dat we toch maar met negen spelers in Rosmalen achter de borden konden aantreden. Maar echte zaken van het leven en het eindige daarvan wegens natuurlijk altijd zwaarder dan een potje dammen.

Derhalve gingen we pokeren om toch een kans te maken tegen koploper Heijmans. Een zekere JC waadde, samen met een feitelijk aanwezige Sint Nicholaas, rond gedurende het eerste speeluur. Daar waar deze SN vorig jaar in Drenthe nog voor chaos en verwarring zorgde met strooigoed, en we daarom moesten kapseizen in de Drentse zandgronden, kon deze SN ons niet van ons à propos brengen. De virtuele JC gaf geen krimp maar incasseerde wel een nul. JW counterde met een strakke winst: 2-2.

Geen vuiltje aan de lucht met negen man. Echter, helaas kon tussendoor JB geen vuist maken tegen Mari van Ballegooijen en wist RG geen voordeel te boeken tegen Hein Wilsens. En laten dat nou net de borden zijn waarop we op ratingvoordeel konden bogen. Feitelijk was daarmee het pleit beslecht, in de zin dat winst ver weg was. Dat waren de koppelingen, namelijk, waarop we voordeel hadden. De rest van ons keek vooral tegen een ratingnadeel aan.

Toch kregen we kans op revanche.

Marco de Koning was een lichtpunt in deze. Hij bedwong zeer bekwaam en adequaat Adrew Tjon A Ong. Gerrit Tigchelaar had de wedstrijd kunnen doen kantelen met een revancherende damcombinatie tegen Frank Teer. Check it out op Toernooibase wanneer beschikbaar! Johan Smits won, zoals wel vaker, vanuit het niets. Zelf moest ik hard werken tegen Olga Fedorovich voor een remise. Helaas bezweek Frank Pasman tegen Adri Vermeulen op de voor hem bekende manier, remise aanbieden en vervolgens verliezen in een remisestand. Topinvaller Roep Bhawanibhiek deed er vervolgens alles aan om voorzitter Pieter Wijn te bedwingen. Dat lukte met een remise met een schijf voor na dik vijf uur spelen. Maar voor een wedstrijdpunt was het niet genoeg.

Geen nood, we hebben ons kranig geweerd. We kijken uit naar de volgende tegenstanders.

Vrijdag speelde het provinciale team hun wedstrijd in de 2e ronde, op de avond dat het Nederlands Elftal moest aantreden tegen Frankrijk. 020 hoefde niet naar Rotterdam, maar moest naar Noord-Amsterdam-Noord, oftewel Den Ilp.

Ondergetekende had overdag dermate veel verplichtingen dat het voor mij onmogelijk was om 19.30 uur in Den Ilp te zijn en dan ook, traditiegetrouw, de rest van het team nog opgepikt te hebben. Gelukkig was Gerrit bereid deze taken over te nemen en de partijen waren een half uurtje bezig toen ik, als supporter, kwam binnen wandelen.

Aan bord 1 zag ik Rob een aanval opzetten tegen Hans Vermeulen, die scherp reageerde: dat zou interessant worden.

Aan bord 2 speelde Johan Smits, met wit, tegen Rob van Westerloo. De zwartspeler probeerde druk op Johans stelling te krijgen met aan beide zijden van het bord een halve hekstelling. Het centrum was dus voor Johan en hij was goed op weg om zwarts ongelijk te bewijzen.

Bord 3 was voor Thijmen. Met ruim 250 meer ratingpunten op zak zou hij het niet al te moeilijk moeten hebben tegen jeugdspeler Tim Karman. Tim gaf echter geen krimp. Zoals wel vaker zijn jeugdspelers sterker dan hun rating doet vermoeden.

Gerrit had zichzelf aan bord 4 geposteerd en trad aan tegen Bart van Geel en had een vreemde stelling op het bord. Met een topzware rechtervleugel, een dunne linkervleugel en een niet noemenswaardig centrum. De schijfverdeling van zijn tegenstander was vergelijkbaar, maar toch wel beter. Bart van Geel legde de zwakte van Gerrits korte vleugel bloot en dreigde met een offertje door te lopen naar dam. Gerrit ging rommelen in de trukendoos om die doorbraak te voorkomen.

Speellocatie in Den Ilp is het dorpshuis en in de ruimte naast de damzaal stond de televisie aan omdat, zoals gezegd, het Nederlands Elftal op dat moment speelde tegen Frankrijk. Dit gaf mij de gelegenheid te pendelen tussen voetbal- en damwedstrijd, alhoewel alle dammers de oeoeoehhs en aaaahhhs van het publiek in de speelzaal ook wel meekregen. Toen de 1-0 viel kwam Thijmen toch maar even poolshoogte nemen bij de voetbalwedstrijd. Bart van Geel werd het ook te machtig en had ook zin om de interland te volgen. Zijn goede stand tegen Gerrit wist hij niet om te zetten in winst en hij besloot daarom maar remise aan te bieden – om zo toch nog de tweede helft van het voetbal te kunnen volgen. Gerrit hoefde hier niet over nadenken en de remise was een feit.

Daarmee stond 020 met 3-1 achter. Johan was vlak daarvoor namelijk door de klok gejaagd terwijl hij druk op zoek was naar de winst. Provinciaal wordt nog met het oude speeltempo gespeeld en dat was Johan duidelijk niet meer gewend.  Tegenstander Rob van Westerloo schudde, met 50 minuten bedenktijd op de klok, een doorbraakcombinatie uit de mouw die hij dermate snel uitvoerde dat Johans vlag was gevallen voordat laatstgenoemde een inschatting kon maken van de overgebleven stelling. Ietwat beteuterd gaf hij vervolgens zijn tegenstander de hand.

Nu moest het dus bij 020 komen van Thijmen en Rob. Rob brak zijn aanvalsstelling af om gebruik te maken van de onorthodoxe opstelling van Hans Vermeulens rechtervleugel. Daar stond een hoopje schijven die geen formatie vormden en waar ook moeilijk een formatie van te maken was. Het was Rob wel toevertrouwd om dit te vertalen in schijfwinst. Hans speelde nog wel een tijdje door, maar moest uiteindelijk toch capituleren.

Daarmee was ook wedstrijdwinst een feit, aangezien Thijmen kort daarvoor ook had gewonnen. In het kader van ‘if you can’t convince them, confuse them’ had hij zijn tegenstander voor keuzes gesteld en op die manier de kans geboden om het verkeerd te doen. Dat deed tegenstander Tim Karman ook, waarna hij kon kiezen tussen schijfverlies en een coup royale om z’n oren. Stijlvol koos hij voor het laatste en gaf vervolgens op.

Al met al door het oog van de naald gekropen. Als Gerrits tegenstander niet zo afgeleid zou zijn geweest door het voetbal, dan hadden we zo maar tegen het eerste puntverlies opgelopen. Nu was dit niet het geval en staan we, na 2 ronden spelen, bovenaan, een punt los van de concurrentie.  Naaste belager is Purmerend, dat ook de eerstvolgende tegenstander is.

 
 

   OG Den Ilp  

-

   O2O  

 

3

-

5

   
 

 Hans Vermeulen (1185) 

-

 Rob Geurtsen (1302) 

 

0

-

2

   
 

 Rob van Westerloo (1145) 

-

 Johan Smits (1263) 

 

2

-

0

   
 

 Tim Karman (868) 

-

 Thijmen Stobbe (1129) 

 

0

-

2

   
 

 Bart van Geel (1065) 

-

 Gerrit Tigchelaar (1080) 

 

1

-

1

   

Afgelopen zaterdag kregen we Nijverdal op bezoek, dat op papier is veel sterker is dan wij, maar door de afwezigheid van drie topspelers werd het direct een andere wedstrijd.

Het begon heel goed toen Huub na 15 zetten een 1 om 3 mocht nemen tegen G. Knol. Huub zijn tegenstander speelde nog een hele tijd door, maar Huub kon als eerste de felicitaties in ontvangst nemen. John remiseerde tegen Erik Eikenaar. Wiebo was de volgende die 2 punten aan ons totaal toevoegde. Een onnauwkeurigheid in de opening van Ronald Sempel bleek genoeg om Ronald constant onder druk te houden. Na schijfwinst hield Wiebo ook nog een goede stand over en was het snel afgelopen. Ikzelf won van Harrie Hoonhorst die, nadat ik naar het kerkhof ruilde, kon kiezen uit een schijf verlies of combinatie naar dam. Hij koos voor het laatste en kon 3 zetten later opgeven.
De grootste verrassing kwam op naam van Thijmen die Bill Neven versloeg. Dat Bill een damzetje miste mag de pret niet drukken. Erik zat tegen de stugge Herman Damman en moest in remise berusten. Aan Hans was de eer om tegen Ronny Koop de winst veilig te stellen. Ronny nam op de 12e zet een voorpost, en kwam er 2 zetten later achter dat hij altijd een schijf zou verliezen. Hans moest nog wel even aan de bak om zijn stand te fatsoeneren. Dat lukt Hans met verve.
De beste partij van de dag werd door Frank gespeeld. Hij speelde een foutloze partij tegen Michel Koop, die ruim 300 rating punten meer heeft dan Frank. Na 41 zetten accepteerde Frank het remise aanbod van Michel, die waarschijnlijk blij was dat Frank deze accepteerde.
Bob speelde tegen Paul Everloo een hekstelling partij. Dat een hekstelling een moeilijk speltype is ondervond Bob ook. Na wat ruilen kreeg Paul met wit een voorpost op veld 13, en dit werd Bob te veel. Als laatste verloor Sjoerd van Rienk van Marle, na een lange tijd zich goed verdedigd te hebben ging het na de 50e zet toch nog fout voor Sjoerd.
Al met al een verrassende 13-7 overwinning.

feed-image