Ook de vierde wedstrijd werd door 020-2 gewonnen. Nu was het Middelburg die aan de zegekar gebonden werd.

Als eerste was het Johan Wiering die de felicitaties in ontvangst mocht nemen. In een 13 om 13 kon de sterkste tegenstander van Middelburg, Daaf Kasse, opgeven. Hierna volgde snel Lucien Leerdam, die tegen Jan Moens een kettingstelling had, die alleen met schijfverlies verbroken kon worden. Lucien maakte dit snel af.

Erik Brunsman verraste Piet Allard met een damzetje, die na afname een schijfwinst voor Erik opleverde. Dit werd door Erik vakkundig afgemaakt.

Marco haalde in het late middenspel een dam tegen Arie den Hollander. De dam kostte 2 schijven, dat bleek teveel om de partij nog te kunnen winnen, derhalve remise.

Huub Kreeg ook een mooie stand tegen Wim Koppejan, helaas zat er net nog een remise combinatie in voor Wim. Kenny had in Bram Goedhart dezelfde tegenstander als vorig jaar. Nu ging het een stuk rustiger, en werd het een gelijkwaardige remise. Paul bereikte niets tegen Ruud van Eenennaam, Paul probeerde nog wel wat op het eind, maar Ruud handelde het netjes af naar remise.
Wiebo speelde tegen Jaap de Jonge. Wiebo kreeg langzaam aan steeds meer voordeel, Jaap kwam nog tot een 4 om 2 eindspel, maar zag al snel de hopeloosheid van zijn stand in.
Hans had tegen Piet Nieuwenhuizen in het middenspel een schijf moeten geven. Hij kwam nog tot een eindspel, maar vergat toen de stand remise was, om op zijn klok te letten en ging door zijn vlag.

Laura kreeg na een lastig middenspel een goede stand die een schijfwinst opleverde. Tegenstander Gerard Krijger wist door een tweede schijf te offeren door te breken. Door de losse schijven van Laura bleek de stand niet te winnen.

Al met al een 13-7 overwinning.

De volgende wedstrijd mogen we het in 's-Gravenpolder tegen de tweede Zeeuwse tegenstander proberen.
Ik was speciaal naar Diemen gereisd om een aantal topwedstrijden te zien. Ik had Frank de avond er voor al gemeld dat ik zou komen omdat Tallinn toch nog net even te ver uit te route lag.. Gelukkig werd ik op mijn wenken bediend.

Ik hoorde van Frank dat iedereen er van uit ging dat WK-ganger Roep zou spelen en dat de gehele tactische voorbereiding was afgestemd op het bespelen van Roep. Rob, Eric, Thiemen en Frank waren er helemaal klaar voor!

Maar toen Frank hoorde dat Roep niet mee zou doen omdat hij voor dag en dauw weer achter het stuur van de bus moest kruipen, liep de hele planning in de soep. Frank had daarom op het allerlaatste moment maar besloten om iedereen een vrije opdracht te geven, inclusief zichzelf... En dat bleek een gouden greep te zijn!

Als playing captain zette Frank een scherpe aanval op waar zijn tegenstander Siegfried Parbhoe niet echt raad mee wist. De omsingeling liep stroef en zijn tegenstander raakte steeds meer in de war. In de tijdnoodfase vlogen de stukken over het bord en werd er hier en daar wat gemist. Maar het was Frank die uiteindelijk het koelbloedigst was. Hij haalde na een lichte combinatie dam en na nog wat gespartel gaf zijn tegenstander verbouwereerd op.

Ondertussen had Thijmen zijn tegenstander, Martin Kruiswijk, flink onder druk gezet. Ik zag dat hij met een lepe manoeuvre de stand gelijk kon houden, maar toen zijn tegenstander deze mogelijkheid aan zich voorbij liet gaan was er geen houden meer aan. Thijmen kwam vervolgens na strategisch goed spel een stuk voor en even later was het voorbij.

Ook Erik was goed bezig. In een klassieke stand met vele complicaties probeerde hij zijn tegenstander zelfs te verleiden met een fantastische lokzet waardoor bijna het hele bord er af zou zijn gegaan met een winnende dam als eindresultaat. Ik stond smachtend naast het bord in de hoop dat het zou gebeuren... Helaas moest de winst anders gezocht worden, maar dat was aan Erik wel besteed. Hij liet de boel zodanig vastlopen dat tegenstander Bona alleen maar kon kiezen uit een variant waarbij ze beiden dam zouden halen. Erik had er echter zo veel grappen en grollen in gevlochten dat zijn tegenstander door de bomen het bos niet meer zag en tot zijn eigen verbazing tot de conclusie moest komen dat de partij, voordat hij het in de gaten had, voorbij was.

Rob had het tegen Herman van Westerloo iets lastiger. Herman ging zoals hij dat wel vaker doet flink in de aanval. Rob wist dat hij tijdig moest afbreken maar nam ondertussen toch nog even een gemene combinatie mee. Herman had het niet in de gaten en de stand die overbleef was waarschijnlijk al gelijk verloren. Er kwam nog een vier om twee eindspel op het bord maar dat was kansloos. 

En zo kon het dat Rob het 8ste punt van de avond in de wacht sleepte! 

Met een geweldige 8-0 uitoverwinning op het altijd zeer taaie Diemen ging iedereen tevreden naar huis.
Afgelopen zaterdag mochten we naar Huissen om het VBI sterrenensemble met een aantal wereldtoppers te bestrijden. Zoals verwacht lukte dat natuurlijk prima. Op bord 1 had Rob Geurtsen een makkelijke partij met Jasper Lemmen, die afgelopen zomer transfervrij vanuit Apeldoorn was overgevlogen. Rob kon het zich zelfs permitteren om in het late middenspel een schijf te offeren om vervolgens rustig naar de zekere remise te sturen. Roep speelde tegen Maarten Linssen met twee vingers in zijn neus remise. Hij had na afloop nog meer dan een uur op zijn klok staan en mompelde tijdens het afspel een aantal keer dat er zeker meer in had gezeten! Onze oudste GMI van Nederland Johan Bastiaannet stond de hele partij tegen Joost Hendriksen onder druk maar wist zich hier zoals meestal gemakkelijk doorheen te spelen. Weer een punt! Zelf speelde ik tegen oud Europees kampioen Gerard Jansen. Na wat lolletjes vooraf begon Gerard een flink mijnenveld op te bouwen. Gelukkig wist ik de valkuilen te omzeilen en werd het tot verbazing van Gerard gewoon gelijkwaardig remise. Erik speelde een toppartij tegen GMI Johan Krajenbrink. Er was de hele pot geen vuiltje aan de lucht voor Erik en hij speelde dus met gemak remise. En toen hadden we al 5 uit 5 op het bord!

Maar even later begon het toch onverwacht te kantelen... Frank Zwerver verzuimde tegen Geert van Aalten een sterke voorpost in te nemen die hem waarschijnlijk wel een punt zou opleveren, maar hij wilde het rustig aan doen met Geert. Die vlieger ging helaas niet op. Peter van Heun wilde oud wereldkampioen Guntis Valneris laten zien dat Nederland geen Tallinn is. Met een scherpe partij wilde Peter Guntis het moeras in trekken, maar ook dat plan bleek op drijfzand te zijn gebaseerd. Krijn mocht tegen Jos Stokkel laten zien dat een GMI normaal gesproken geen problemen oplevert. De door Krijn opgezette omsingeling was echter een beetje te veel van het goede en ook hier ging het mis. Frank Pasman speelde op z´n Russisch met wereldtopper Baljakin. Na een knappe partij van Frank bleek het op het laatste moment allemaal net niet te kloppen. Door zetverwisseling in zijn opbouw miste Frank op een haar na de remise.
Als laatste speelde Johan Capelle een lastige partij tegen Fred de Koning. Johan kwam niet meer onder de druk vandaan en bezweek uiteindelijk.   

Er had duidelijk meer in gezeten. En met die geruststellende gedachte gingen we tevreden naar huis.


Ook de derde wedstrijd, nu tegen Dordrecht (vorig jaar nog hoofdklasser), wisten we winnend af te sluiten.

Met Peter Hoogteijling en Johan Wiering voor de in het buitenland zijnde JP en Gerrit, en Hanco Elenbaas, die alleen de uitwedstrijden speelt, hadden wij een goed team. Dat bij Dordrecht 2 sterke spelers er niet bij waren hielp ook wel mee.

Als eerste verloor John van NK-ganger Nico Knoops. Vlak daarna kwamen we echter op voorsprong door overwinningen van Paul en Kenny.  Paul kon gewoon een schijf opeten. Toen daarna tegenstander Jan van Oosterhout een paar zwakke zetten deed, was het snel afgelopen. Kenny won door een fraai damzetje tegen Jan van der Hooff, die na afname een schijfwinst opleverde. De overgebleven stand bleek op tempo gewonnen te zijn. 

Johan Wiering had in Randy Horne een taaie tegenstander die zich goede verdedigde en een puntendeling overhield.

Hanco had in Anton Kosior een zeer lastige tegenstander. Hij kwam wat in het nadeel, maar bleef koelbloedig en kon precies op tempo remise te maken. 
Lucien had Kees van Dijk onder druk staan. Kees moest zelfs een dam open zetten, die na afname Lucien een schijf winst opleverde. Lucien speelde het vervolgens niet helemaal secuur waardoor zijn tegenstander met remise weg kwam. 
Hans maakte aan alle onzekerheid een eind door Ton van Bokhoven te verslaan. Toen Ton na een voorbereide opening, waarin hij een verrassende zet had, het op eigen kracht moest doen, kwam Hans steeds beter te staan, na gratis damlopen was het snel afgelopen.

Marco moest tegen Joop Roedolph in een klassieke stand een schijf offeren, maar had genoeg compensatie om snel tot remise te komen. Peter zat tegen Fred Roedolph en ging de hele partij aan de leiding. Maar ook Fred wist zich goed te verdedigen en kwam ook tot remise. Wiebo moest het opnemen tegen Arie van de Weteringh. Toen Wiebo in het late middenspel een foutieve ruil nam, kam hij heel slecht te staan. Hij kwam nog tot een eindspel, maar er was geen houden aan. Uiteindelijk was de derde 11-9 overwinning een feit.
Na in de eerste ronde Constant Charlois verslagen te hebben met 11-9, volgde afgelopen zaterdag de wedstrijd tegen het sterker geachte Haarlem.

Halverwege leken wij op een grote overwinning af te stevenen, uiteindelijk bleef er een 11-9 overwinning over.

Bij Wiebo tegen Dick Siegers, gebeurde er weinig en werd als eerst de vrede getekend. Op dat moment had JP tegen Marcel Kosters een overweldige stand op het bord, en John stond tegen Mark Deurloo een schijf voor, nadat Mark zich vertelde bij de bomzet. Mark wist het positioneel te repareren, en kwam met remise goed weg. Daarvoor had Hans al gewonnen van Paul Smit door een niet al te moeilijk damzetje, nadat Hans veel risico had genomen. De mooiste overwinning kwam op naam van Huub Kroes die Fabian Snijder verraste met een mooie damzet. Absoluut het naspelen waard op Toernooibase. 
Na de Remise van Marco tegen Pieter Schoonderbeek, won JP van Marcel Kosters. Op dat moment stonden we met 9-3 voor en leek ons niets meer te kunnen gebeuren.

Toen begon Paul te knoeien... Hij had mazzel dat zijn tegenstander een winnende combinatie niet zag, snel werd daarna tot remise besloten.

Laura had in een klassiekje een schijf moeten geven, maar kwam alsnog met de schrik vri: 1-1

Lucien nam een een dammetje die niet goed was. Zijn dam werd gelijk afgepakt en Lucien verloor snel daarna. 
Als laatste was Gerrit nog bezig tegen Roel Janssen. Gerrit gaf goed partij tegen Roel, maar raakte op het einde de weg een beetje kwijt, waar Roel van profiteerde.

Het is jaren niet voorgekomen dat we begonnen met twee overwinningen. Kijken of we dat een vervolg kunnen geven eind oktober tegen Dordrecht.

Paul Lohuis
feed-image