Zaterdag rond 14.30 uur kreeg ik een berichtje van Johan Smits of ik bij de wedstrijd aanwezig was. Mijn eerste reactie was "ben jij al klaar dan?" Maar het bleek dat Johan ziek thuis zat en een vervanger zocht. Een vervanger om een verslag te schrijven, wel te verstaan...

Voor de wedstrijd zelf werd Johan vervangen door Erik Brunsman, die doorgeschoven werd vanuit het tweede team.

Anyway, ik sprong snel op de fiets, trotseerde de koude bui die besloten had op een droge dag net te gaan regenen op het moment dat ik fietste, fietste door rood tot ergernis van automobilisten die blijkbaar geen begrip hadden voor de opdracht die ik van Johan had gekregen, en kwam rond 15.00 uur de speelzaal binnen...

Op dat moment was Kees al klaar. Hij moest berusten in remise tegen Toine Brouwers. Peter van Heun was als tweede klaar. Hij zou blij zijn geweest met remise, maar er was iets gruwelijk mis gegaan in zijn partij. Het team moest dus een achterstand wegwerken in een wedstrijd die gewonnen moest worden om degradatie af te wenden. Waar moesten die 2 winstpartijen dan vandaan komen?

Johan Wiering had de beste papieren daarvoor en Johan Capelle stond ook goed. Misschien dat Krijn nog iets zou weten te bereiken, maar de overige stellingen zaten allemaal binnen de remisemarge.

Johan Bastiaannet was als derde klaar. Hij gaf remise tegen Martijn de Leeuw. Kort daarna berustte Johan Capelle ook in een puntendeling. Tegenstander Jimmy Depaepe hoopte Johan nog even door de klok te jagen omdat Johan die vergeten was in te drukken, maar gelukkig was Johan net op tijd bij de les. Jammer genoeg was de betere stelling niet genoeg voor de winst. Tussenstand: 3-5

Invaller Erik was aan bord 5 als vijfde klaar. Hij had een prettige stand tegen Jasper Daems, maar durfde niet vol voor de winst te gaan met de gedachte dat je ook wel eens de deksel op je neus kan krijgen in zo’n geval. Zo werd er dus weer een remise aangetekend, snel gevolgd door Paul Oudhoorns puntendeling. Diens tegenstander, Yves Vandenberg, had dermate veel respect voor Paul dat hij direct aan het afruilen sloeg. Het kleine voordeeltje dat dit Paul opleverde was te klein voor winst en daarom werden de punten gedeeld, hetgeen de nieuwe tussenstand van 5-7 opleverde.

Met nog 4 partijen aan de gang moesten er nog 2 winstpartijen uit de hoge hoed getoverd worden. Dit veranderde snel in nog 3 partijen die alle drie gewonnen moesten worden. Rob Geurtsen moest namelijk opgeven tegen Hein De Cokere  en op die winst van De Cokere viel weinig af te dingen.

Rob’s buurman, Herman Spanjer, had ondertussen in een dammeneindspel een schijf meer en zat al een tijdje te rekenen of er stiekem toch meer dan remise uit te halen viel. Dat bleek niet het geval en dus volgde hier ook een puntendeling met een 6-10 tussenstand als gevolg.

Meer dan een gelijkspel zat er dus niet in en daarvoor zouden beide laatste partijen gewonnen moeten worden. Johan Wiering gaf het goede voorbeeld en bekroonde goed spel met een verdiende overwinning. Tegenstander Mehmet Yöney werd gestaag achteruit gedrukt tot hem niets restte dan opgeven. Dit deed hij met een schuin oog naar het naastgelegen bord waar Krijn tegen Koos van Amerongen naarstig op zoek was naar een variant waarin hij zijn tegenstander nog kon verlokken een verkeerde zet te doen. Zijn tegenstander hield het hoofd echter koel en Krijn berustte in het delen van de punten, waarmee de eindstand op 9-11 uit kwam.

Rechtstreekse degradatie kan nog afgewend worden als over 2 weken gewonnen wordt bij Gouda. Met kanonnen als Martijn van IJzendoorn en Erno Prosman in de gelederen is dat makkelijker gezegd dan gedaan.

Afgelopen zaterdag speelde het eerste van 020 een cruciale wedstrijd tegen hekkensluiter Rijnsburg. Beiden moesten winnen in de strijd tegen degradatie.

We gingen vol goede moed op pad, want, zoals ik de vorige keer al schreef: 'met dit team gaan we zeker nog punten pakken'. Mijn voorspellende tekst was natuurlijk niet op los zand gebaseerd, want we speelden met dezelfde sterke opstelling Rijnsburg uiteindelijk met 14-6 hard van de mat. 
Het begon goed! Ik zat naast Rob Geurtsen die met een geniepig zetje Thomas Wielaard verraste en een schijf voor kwam. Net op het moment dat ik een belangrijke keuze moest maken in de partij nam Rob het zetje en nam ik het zekere voor het onzekere... want Rob ging dat potje wel winnen. Rob liet zijn tegenstander verder geen enkele kans en de eerste overwinning was binnen!
Mijn tegenstander Richard Meijer stuurde in het middenspel aan op scherp spel, wat verleidelijk was om op in te gaan. Uiteindelijk kwam ik toch beter te staan en dwong ik hem om positioneel zwakkere zetten te doen, hetgeen hem fataal werd.  Ik heb nog een aantal sleutelmomenten op toernooibase gezet. Ook Paul Oudshoorn heeft twee belangrijke winstvarianten geplaatst. Ik boekte hierdoor mijn eerste overwinning van het seizoen waardoor ik nu een 50% score heb!
Johan Capelle speelde tegen Wim Bremmer een knappe omsingeling. Zo knap zelfs dat de enige ogenschijnlijk speelbare zet verhinderd was door een fantastische 8-klapper! Wim moest daarom gaan offeren wat het begin van de verdiende overwinning voor Johan was. Krijn heeft deze combinatie nog op toernooibase gezet. Dat moet je even zien!
Kees Thijssen is goed bezig en pakte vandaag zijn zoveelste overwinning! Kees maakte het Arjen de Mooij flink lastig, waardoor Arjan zelfs meer tijd dan Kees nodig had. Arjen kon nog een dure dam nemen die hem misschien nog een remisekans opleverde, maar nadat hij deze kans voorbij liet gaan was de partij snel voorbij. Ron Heusdens heeft hier op toernooibase nog een leuke analyse van gemaakt. Kees had de duimschroeven flink aangedraaid en Arjen bezweek onder de druk. En zo hadden wij vandaag al vier overwinningen te pakken!
Paul Oudshoorn probeerde daar een vijfde van te maken maar zijn tegenstander, Eric Hogewoning, wilde daar niet aan meewerken. Die speelde strak in de discipline waardoor Paul niet verder dan een punt kwam vandaag. Peter van Heun zat wel dicht bij een vijfde overwinning, maar tegenstander Steven den Hollander kon de boel tijdig repareren. Peter had duidelijk het betere van het spel. Hij kon op twee manieren een schijf voor komen, en moest uit een van de twee mogelijkheden kiezen. Hanco heeft op Toernooibase nog een prachtige variant aangegeven waarmee helder wordt dat Steven blij mocht zijn met een punt.
Johan Bastiaannet speelde een prachtige partij tegen Richard Kromhout. Johan ging er vol in! Uiteindelijk werd het remise maar Johan vertelde mij na afloop dat hij spijt had dat hij de 5 om 5 combinatie toeliet, waardoor de kansen verlopen waren. Prima punt van Johan! En de laatste Johan van vandaag, Johan Wiering, want we konden er vandaag wel vier van opstellen, speelde zo sterk op winst dat hij uiteindelijk nog alle zeilen bij moest zetten om de remise te pakken. Tegenstander Arie Schoneveld kwam nog wel een schijf voor, maar Johan maakte er toch knap remise van. Captain Krijn speelde tegen Pieter Jan Rijken een interessante pot! Beiden waren tactisch bezig om voordeeltjes te pakken. Na afloop gingen ze vrolijk verder op toernooibase waar je nog mooie analyses van hen kunt zien. Ook daar werd het remise.
Last but certainly not least: Herman Spanjer! Die had de nobele taak om hun enige topspeler, Cor van Dusseldorp, af te stoppen. Zoals we dat ondertussen wel van hem gewend zijn, had hij daar geen enkele moeite mee. En dat maakte de teamprestatie van vandaag compleet. Een verdiende 14-6 overwinning! Het zou mooi zijn als we dit kunstje tegen Tilburg kunnen herhalen! Zaterdag 3 februari komen ze bij ons op bezoek en het zal mij niets verbazen als de coach weer voor een zeer sterk team zal zorgen, zodat we ook deze horde met gemak gaan nemen.
Hoewel SNA 2 laatste staat, werd het geen gemakkelijke wedstrijd.

Paul zat tegen Luca Smit die op het allerlaatste moment opgeroepen werd.

Na dat Paul een schijf voorgekomen was, haalde Luca een damzetje uit. Zijn dam kon nergens naar toe, en na afvangen van de dam was het snel afgelopen.

Hierna was Wiebo als eerstvolgende uit. Tegen Tiemo Kuipers zat Wiebo zat doodziek achter het bord, wat bij hem meestal betekent dat er snel remise gehaald wordt.

Lucien zat tegen Daan van Os. Beide spelers hebben een gelijke rating, en dat was ook in de partij te zien. Het evenwicht werd nooit verbroken met remise als gevolg.

Na afgelopen donderdag ook tegen Theo Tesselaar gespeeld te hebben, mocht Erik zaterdag weer tegen Theo spelen. Was het donderdag al een interresante partij, zaterdag werd het helemaal wild west. Hoewel Erik dacht dat hij erg slecht heeft gestaan werd ook deze partij weer remise.

Op een stormachtige donderdagavond mochten we aantreden tegen SNA in Heerhugowaard. Dit ging om de eerste plaats in de Provinciale competitie en stiekem eigenlijk om het kampioenschap. Wie deze wedstrijd wint zal door de rest bijna niet meer bij te halen zijn. Reden genoeg om met een sterk team aan de aftrap te verschijnen. Reden ook om een keer als non-playing captain op te treden.
Bij aankomst bleek dat SNA deze wedstrijd ook serieus nam, met als uitkomst dat er vier partijen op het program stonden waarbij de spelers zeer aan elkaar gewaagd waren.
Aan het 1e bord speelden halve finalisten Rob en Ivo tegen elkaar. Rob besloot tot de Keller-aanval en Ivo kwam snel beter te staan.
Aan bord 2 trad Johan aan tegen Guido Verhagen. Een mooie gelegenheid voor Johan om aan te tonen dat hij niet voor Guido onder doet, alhoewel hij hem qua rating momenteel wel boven zich moet dulden. Dat viel nog niet mee. Guido stond makkelijker en Johan moest in de eerste plaats ervoor zorgen dat hij in elk geval één puntje aan het treffen zou overhouden.
Bord 3 leverde de koppeling Erik tegen Theo Tesselaar op. Erik kwam niet lekker uit de opening en Theo ging de hele partij aan de leiding.
Ten slotte trof Paul in Jan Groeneweg een oude bekende aan het laatste bord. Paul was de enige die gelijk op ging met zijn tegenstander.

Na bijna drie uur spelen volgde de tijdnoodfase waarbij de kansen keerden. Johan was als eerste klaar en had alles onder controle gehouden: 1-1

Rob stond rond de 40e zet waarschijnlijk verloren, maar één slechte zet van Ivo deed de kansen keren. Toen de notatiebiljetten bijgewerkt waren stond er een voordelig eindspel voor Rob op het bord. Na een verkeerde voortzetting van Ivo begon Rob zelfs in de overwinning te geloven.

Ondertussen was Paul ook op zoek naar de winst. In de tijdnoodfase was hij doortastender geweest dan tegenstander Groeneweg, hetgeen hem 2 extra schijven in het dammeneindspel opleverde. De positie van Pauls schijven gaf Jan Groeneweg wel aanknopingspunten om voor remise te gaan. Maar goed, één punt zat sowieso in de tas, hopelijk dus twee

Erik liep nog steeds achter de feiten aan, maar hield de stand nog steeds binnen de remisemarges. Hij wikkelde af naar een dammeneindspel met één schijf minder. Technisch remise, maar je moet het wel even bewijzen – en tegenstander Tesselaar speelt het eindspel goed…

Optimistisch scenario: Erik maakt remise en Paul + Rob winnen, met een 2-6 uitslag. Pessimistisch scenario: Erik vindt de remise niet en Paul + Rob vinden de winst niet… Kortom: na de tijdnoodfase is het nog zeer spannend, maar de kansen liggen aan 020!

Afgelopen zaterdag kregen wij het dit seizoen verrassend goed spelende team van Witte van Moort op bezoek. Wij dachten dat we alle titelkandidaten al gehad hadden, maar dit team doet stiekem toch nog mee in de titelrace.

Wij hoopten dat ze vandaag andere dingen in Amsterdam aan hun hoofd hadden, maar niets was minder waar. En ondanks dat wij met een zeer sterk team aantraden en daarom minimaal voor een punt gingen, werden we toch met 12-8 van de mat gespeeld. 

De positieve kant van het verhaal is dat Johan Wiering weer met 020-1 meespeelt en dat we met Johan, Kees Thijssen, Paul Oudshoorn en Herman Spanjer een goed team op de been kunnen brengen. Het zat deze keer gewoon niet mee, maar met dit team gaan we de belangrijke punten nog zeker scoren!

Op bord 1 speelde Paul Oudshoorn tegen Jan van Dijk. Paul deed zijn best om het Jan moeilijk te maken, maar taxeerde zijn stand niet goed, waardoor hij niet meer voor de winst kon gaan. Zelf speelde ik op bord 2 tegen oud NK finalist Bert Aalbers, die te makkelijk over de partij dacht en in een voor hem iets mindere stand remise aanbood. Ik weigerde omdat Krijn op dat moment onverwacht van Odin Mol verloor. Een rondje langs de borden mij deed inzien dat alleen Johan Capelle winstkansen had en Peter van Heun verloren stond tegen vice wereldkampioen Virny... Bert maakte geen fout en het werd alsnog remise.

Johan Capelle was dicht bij een overwinning maar ondanks dat hij een tijdje met een schijf meer speelde kon hij tegen Yuen Wong de winst niet vinden. Krijn kwam in het late middenspel zwaar onder druk te staan en kon niet meer binnen de remisemarge blijven. Peter van Heun nam een verkeerde ruil waarna Virny een listige combinatie nam, die uiteindelijk winnend bleek. Jammer, want als Peter anders ruilt is er niets aan de hand. En bij Krijn was het volgens mij ook niet nodig. Hierdoor gingen twee van onze partijen verloren en konden we naar een punt fluiten.

Witte van Moort speelde namelijk in de discipline. Op de borden waar we het van moesten hebben gebeurde het uiteindelijk toch niet. Herman Spanjer stond goed tegen Herman Hilberink, maar kon de partij niet winnen. Johan Wiering probeerde het tegen Gerbrand Hessing, maar zijn tegenstander hield zich aan de opdracht. Rob Geurtsen en Edwin Twiest waren te gewaagd aan elkaar en ook Johan Bastiaannet kon het Marino Barkel niet moeilijk maken. Kees Thijssen probeerde het nog tegen Gil Salome, maar ook Gil kleurde netjes binnen de lijntjes.

In de nastoot werden er nog vele punten gescoord (of waren het toch pinten...) en na een zeer lange en onderhoudende derde helft gingen Peter van Heun, Frank Zwerver en ondergetekende nog even naar eetcafe 1890. Frank was nog duidelijk aan het nagenieten van zijn overwinning in de provincie van afgelopen dinsdag. Peter en ik analyseerden zijn partij tegen Virny en de conclusie was dat Peter goed speelde en de remise had verdiend. 

Ja. Met dit sterke team verwacht ik nog vele punten dit seizoen! 
Afgelopen zaterdag moest 020-2 aantreden tegen Leiden, dat bovenin de middenmoot mee draait.

Een voordeel voor ons was dat oud Amstelland lid Evert Dollekamp ziek was, en daaroom niet meespeelde. Hanco wilde graag tegen Evert Bronstering spelen - en hij kreeg zijn. Dit werd echter geen groot succes. Nadat Hanco de kerkhofaanval had afgeslagen, ging hij direct de fout in, en kon na een onweerlegbare dreiging opgeven.

Even hiervoor had Erik gewonnen van Jack van der Plas, die ook een kerkhofaanval speelde. Erik bewees dat niet iedere kerkhofaanval speelbaar is. Nadat Erik een schijf gewonnen had na een dubbele damdreiging, was het een zet later na een combinatie afgelopen. Ondergetekende speelde een klassieke partij tegen Hans Kreder. Hier gebeurde weinig, al had ik een klein voordeel. Na een onvoorzichtige zet kwam ik wat lastiger te staan, maar wist toch de remise binnen te slepen.

Kenny had een lastige aanval tegen Edwin van Hofwegen. In het middenspel koos Kenny het verkeerde plan, waarna Edwin de aanval kon overnemen. Kenny probeerde het nog met een schijfoffer, maar het mocht niet meer baten.

Na nog twee remises van Laura tegen Andre van der Kwartel en Lucien tegen Peter van de Berg, waarbij Lucien nog wel wat kansen gehad heeft, kwamen eindelijk de tweetjes: eerst was het Wiebo, die groot voordeel pakte in het middenspel nadat Harry Dekker een twee om twee terug nam. Na een gedwongen schijfoffer was het een kwestie van techniek voor Wiebo.

Hierna was het Hans die Maurits Meijer versloeg. Dit ging niet vanzelf, maar toen Maurits de stand liet vastlopen, bleek dat hij degene was die een schijf moest offeren. Na een 2 om 1 zijn schijf terug te geven was de stand in een 5 om 5 met alleen maar oppositie uit. Hierna was het Peter die Hans Tangelder versloeg. Hans speelde weer zijn alles of niets spel, wat Peter hard afstrafte. Hans speelde tegen beter weten in nog lang door, maar Peter liet zich niet meer verrassen en haalde het 11e punt binnen.

Jan Pieter had het heel lastig tegen Hein van Winkel. JP had een klein voordeel, maar dat leek niet veel te zijn. Het duurde tot de  56e zet voordat JP winnend voordeel kreeg. Uiteindelijk een 13-7 overwinning.
We trapten het nieuwe jaar af met de uitgestelde wedstrijd tegen DC Zaanstreek. De altijd vriendelijke Zaankanters waren zo aardig mee te werken aan het verschuiven van de wedstrijd, aangezien deze aanvankelijk gepland stond voor een avond waarop de speelzaal ons helemaal niet ter beschikking stond.

Eerste bord speler Rob bood zijn plaats aan eerste reserve Jan Pieter aan, die grif accepteerde. Als wederdienst hield Jan Pieter het welkomstpraatje en om 20.00 uur ging de wedstrijd van start.

Ik polste de ook aanwezige Johan Smits ondertussen of hij de partijen in de gaten wilde houden om weer een onderhoudend verslag te schrijven. Johan was op de clubavond om een partij tegen Krijn te spelen en kon dit er in mijn optiek mooi even bij doen. Echter, Johan had hij zijn handen dermate vol aan zijn partij tegen Krijg, dat het bijhouden van de partijen van het provinciale team er zwaar onder te lijden had. De partij tegen Krijn trouwens ook, want Johan moest zijn meerdere in Krijn erkennen die avond…

Terug naar de teamwedstrijd:

Aan het eerste bord wilde Jan Pieter zijn invalbeurt glans geven en hij zette tegenstander Paul v/d Lem direct onder druk. Paul is echter gezegend met een behoorlijke dosis damtalent en vlocht een fraai kaatsingszetje in de stelling die Jan Pieter nogal laat aan zag komen. In plaats van de schijfwinst waar hij op zat te azen moest hij eieren voor zijn geld kiezen en de partij eindigde daarna voorspelbaar in remise.

Aan het tweede bord trad Thijmen aan tegen Dik Vermeulen. Thijmen speelde een belabberde opening en werd in een positie gedwongen waarin hij een damzet moest toestaan. Omdat de avond nog vroeg was besloot Thijmen toch nog maar even door te spelen, dit om het team niet al te snel op achterstand te zetten.

3 van de acht spelers deze avond heetten Paul. Onze Paul (Lohuis) trad aan bord 3 aan tegen Paul Teer. Paul L. probeerde het over de flank, maar Paul T. ving de aanval koelbloedig op. Paul (L.) mocht uiteindelijk blij zijn met een punt. Daarmee bracht hij de tussenstand op 2-2;

Zelf mocht ik aan bord 4 aantreden tegen Barbara Graas. Een aantal jaren geleden had ik al eens tegen haar gespeeld en in gierende tijdnood, op de 50e zet, de verliezende move uitgevoerd. Ik was er op gebrand deze keer me niet hetzelfde te laten overkomen. Gelukkig werkte Barbara mee: ze zag een niet al te moeilijke 3 om 4 over het hoofd waarna ik een extra schijf had die ook nog dichtbij een damveld stond. Kortom: kwestie van techniek, hoofd koel houden en even de tijdcontrole halen. Toen begon ik spoken te zien…

Aan bord 2 bleken de kansen van Thijmen inmiddels in diens voordeel te keren. Zijn tegenstander wist zich geen raad met zijn dam, liet deze afnemen, maar hield toch nog een schijf meer over aan de exercitie. Deze extra schijf besloot hij te offeren, waar hij bar weinig voor terug zag. Toen de tijdnood aanbrak stond er een 6 om 6 eindspel op het bord, waar bleek dat tegenstander Dik Vermeulen de 50 zetten bleek niet had gehaald. Compleet onverwacht liet Thijmen dus 2 punten aantekenen in plaats van de 0 waar hij recht op leek te hebben. Mij hoor je niet klagen (Thijmen ook niet, die zat zelfs te glunderen…) Nieuwe tussenstand: 4-2

Nu hoefde ik alleen nog maar het winnende punt binnen te schoppen. Ik voelde me aan mijn stand verplicht de gewonnen stelling ook daadwerkelijk in winst om te zetten. Door er nog een extra schijfje tegenaan te gooien wist Barbara toch nog een dam te halen. Dit was echter op een veld waar haar dam direct afgenomen kon worden. Het alternatief was nog een schijf offeren en dan door overmacht er onderdoor gaan. Gelukkig koos Barbara onbedoeld voor de korte variant en konden we de felicitaties in ontvangst nemen voor onze 3e overwinning in even zoveel wedstrijden.

Volgende wedstrijd is tegen medekoploper SNA I, in Heerhugowaard.  Daar zal beslist worden wie dit seizoen kampioen wordt van Noord-Holland.


 Jan Pieter Drost (1282) 

-

 Paul van der Lem (1169) 

  1

-

1

2

 Thijmen Stobbe (1135) 

-

 Dick Vermeulen (1103) 

  2

-

0

3

 Paul Lohuis (1126) 

-

 Paul Teer (1167) 

  1

-

1

1

 Frank Zwerver (861) 

-

 Barbara Graas (1010) 

  2

-

0

4

Afgelopen zaterdag speelde 020-2 zijn belangrijkste wedstrijd van het seizoen. De confrontatie tegen VAD. Door diverse afzeggingen bij het eerste en tweede werd het lastig om twee sterke teams op de been te krijgen. Zeker toen teamcaptain Krijn in de gladheid zijn arm brak, werd er veel van de team captains gevraagd. Uiteindelijk lukte het toch nog om met twee goede teams aan de start te verschijnen. VAD kwam op zijn sterkst uit wat volgens Jos Eggen puur toeval was, maar daar denken wij anders over.

John Stins haalde het eerst punt binnen door de lastige tegenstander Rob van Westerloo op remise te houden. Daarna volgen Hanco Elenbaas die de punten deelde met Jos Eggen. Bert Bakhuis, die bereid werd gevonden om op korte termijn in te vallen, had de degelijke Michel Horn als tegenstander. Het werd een klassieke partij, waar Bert op het eind nog een geintje in de stand had gevlochten, maar op geluk speelde Michel de juiste zet (hij had het niet gezien) waarna ook deze partij remise werd. Hierna ging het mis voor ons toen Thijmen Stobbe het niet kon bolwerken tegen Hans Vermeulen, Thijmen zijn schijven stonden erg ongelukkig, en hij moest te veel schijven offeren om door te kunnen breken. Vlak daarna trok ik de stand weer gelijk door Huib van de Vossen te verslaan in een klassieke partij waarbij Huub dacht goed te staan, en vol voor de winst ging, door een offer en achterloop stond Huib in een keer twee schijven achter, en kon meteen opgeven. Hierna ging het weer mis voor ons toen Marco verloor van Herman van Westerloo. Na een goede partij kwam Marco een schijf voor, met compensatie voor Herman. Toen Herman voor nog een schijf naar dam ging, raakte Marco het spoor bijster en verloor.

Kenny had een mooie lange vleugel opsluiting, tegen Paul de Heus, na een kleine onnauwkeurigheid kwam Kenny een schijf achter, maar door de positionele compensatie wist hij er toch nog een punt te halen. Sjoerd Speelde een degelijke partij tegen Chris van Westerloo, hij stond de hele partij iets prettiger, maar moest toch in remise berusten. Dat Hans daarna tegen Kees Binnenkade nog een punt haalde mag een klein wonder heten. In de opening vergat Hans zet controle te doen en liep in een drie om drie naar dam. Ook Hans kon nog een dam halen, na afname van beide dammen stond Hans een schijf achter, zonder eninge compensatie, door stug door te gaan, begon Kees op het einde een aantal slechte zetten te spelen waardoor Hans toch nog de remise haalde. Als laatste was Johan nog bezig tegen Arie Storm. Dit was een partij met vele gezichten. Na een onnauwkeurigheidje in de opening stond Arie iets prettige. Later had Arie een onnauwkeurigheidje waardoor Johan weer prettiger stond. De prettige stand werd een hele goede stand. totdat Johan zich inliet in een eindspel waarin hij twee schijven meer had. meer dan een punt leek er niet in te zitten, zeker niet toen Johan een simpele damafvangst miste. Maar Johan ging stug door, en wist uiteindelijk toch nog de twee punten binnen te halen.

Zo waren wij zeer tevreden met de 10-10 tegen een directe concurrent. Zeker toen we even later vernamen dat het eerste met 9-11 van Arnhem
had gewonnen, ging het feest los.
Het eerste van 020 ging afgelopen zaterdag met voorbedachten rade naar Arnhem; er moest gewonnen wonnen! Dat was vooraf makkelijker gezegd dan gedaan, maar met dit sterrenteam was het zeker mogelijk. Jan Pieter Drost verving op het laatste moment Krijn als Speler-Coach omdat Krijn een blessure had opgelopen, maar dat mocht de pret niet drukken. Onze toppers begonnen uitgerust en wel aan de strijd; Paul en Kees hebben zich goed voor kunnen bereiden. En dat bleek ook!

Ik kan dus nu eindelijk de roze bril die ik al maanden op heb afzetten en een gedegen (ahum...) stuk schrijven; we hebben gewonnen!

Kees won listig van Thijs Gerritsen, en Paul lukte het net niet om plaaggeest Bart Terwel te kloppen. Kees zijn tegenstander zette een centrumaanval op die hem al snel een schijf kostte, waarna Kees het prima afmaakte. Paul had een goed plan hoe hij Bart moest aanpakken. Helaas lukte het net niet. Op toernooibase kun je zien hoe Paul en Martin Dolfing zoals ze wel vaker doen er weer een prachtige analyse van maken.

En toen trokken we gelukkig nog een konijn uit de hoge hoed!: Herman Spanjer. Overgekomen uit Thailand en logerend bij Rob Geurtsen was hij de verrassing in onze opstelling. Waarschijnlijk hebben Rob en Herman de afgelopen weken wel 100 potjes tegen elkaar gespeeld want Herman speelde goed! Zijn tegenstander Niek Smeitink moest alle zeilen bijzetten om binnen te remisemarge te blijven. 



En Johan Bastiaannet won van Peter Kort! Johan speelde weer zoals in zijn toptijd. In het late middenspel bouwde Johan zijn voordeel goed uit en wikkelde af naar een gewonnen eindspel. Erik Brunsman speelde tegen hun beste speler Frerik Andriessen een fantastische partij. Frerik kwam over van Apeldoorn en is er mede de reden van dat Arnhem het dit jaar verrassend goed doet. Maar Frerik was niet opgewassen tegen het slimme spel van Erik waardoor het met gemak remise werd. Op het laatst moest Frerik zelfs nog oppassen dat hij niet verloor. Weer een knappe prestatie van onze semi-vaste waarde Erik! (hij speelt ook af en toe in het tweede...)


Rob Geurtsen speelde een spannende partij tegen Erik van de Weerdhof. Vooral in het late middenspel moest Rob goed bij de les blijven. Maar dat is aan Rob wel toevertrouw waardoor het uiteindelijk remise werd. Roep speelde tegen Michael Palmer een prima partij en stuurde met gemak op de remise af. Hij kwam geen enkel moment in gevaar en speelde weer zoals we van hem gewend zijn.

Jan Pieter Drost had aan Hin Wong zijn handen vol, maar JP hield het allemaal ruim remise. Op toernooibase laat JP samen met zijn vriendin Truus zien wat de beste varianten zijn. Zijn vriendin kan blijkbaar zo goed dammen dat zelfs Ron Heusdens die nog even commentaar geeft even later vakkundig de mond gesnoerd wordt. Zijn broer(tje) Wibo verging het helaas wat minder. Wibo Drost kreeg in zijn partij tegen Rik Twilhaar als enige van ons team een nederlaag te verwerken. Of dat nodig was betwijfel ik. Zie mijn analyses op toernooibase waarin ik in het eindspel twee varianten aangeef die zeer kansrijk zijn voor de remise. Wibo en ik waren de laatst overgebleven spelers. Als een van ons een punt zou pakken dan zouden we winnen. Ik speelde tegen Henk Grotenhuis ten Harkel een degelijke pot maar kwam op het laatst toch onnodig in de problemen. Omdat ik te weinig tijd had om de remise uit te rekenen, koos ik voor een variant waarvan ik in ieder geval zeker wist dat hij in een 4 om 2 zou eindigen. Mede dankzij de geweldige trainingen van Hein Meijer heb ik ondertussen het vertrouwen dat ik dit soort lastige eindspelen wel in remise kan omtoveren. En dat lukte ook! Hierdoor haalde ik het 11e punt binnen en pakten wij onze eerste overwinning: 11-9.

Onderweg terug in de auto zaten Kees en Paul al hardop te filosoferen wat er allemaal niet mogelijk zou zijn als ze samen mee zouden doen tegen Witte van Moort. Die komen zaterdag 6 januari naar Amsterdam en de heren ruiken nu al kansen!!

Ook het nieuwe jaar zal dus voor 020 goed beginnen!

Prettige feestdagen en tot een volgend jaar.
Het eerste van 020 kreeg de koploper Van Stigt Thans op bezoek. Met hun nieuwe aanwinst Hein Meijer willen ze dit jaar een gooi naar de titel doen. In eerste instantie pakte de opstelling goed uit! John Stins speelde zoals verwacht tegen Hein. John weet als geen ander hoe hij Hein moet aanpakken. Het liep alleen toch iets anders af...

Johan Bastiaannet speelde tegen Henk de Witt en kreeg bordkansen. Terwijl Johan in de analyse achteraf de partij wel zes keer won, moest hij in het echt toch in remise berusten. Johan Capelle speelde een prachtige partij tegen Anton van Berkel. In een spannende pot ging het heen en weer en speelden beiden op de winst! Het werd terecht remise. Zelf speelde ik op remise. En dat werd het ook. Ron Heusdens zei na afloop dat hij niets had. Mijn 5e blauwe uitslag op rij. Ook Roep had weer een blauwe uitslag kunnen scoren. In het eindspel miste hij net de remise. Rob Clerc mocht van geluk spreken. Zie mijn analyse op toernooibase.

Peter van Heun kon het tegen Jeroen Kos net niet waarmaken. Hij stond beter maar moest toch in remise berusten. Peter dacht nog even dat hij een schijfje achter stond. Gelukkig bleek het maar een 4 om 4 te zijn die zijn tegenstander uit nood moest nemen om niet verder af te glijden.  Kapitein Krijn speelde een spannende partij tegen Thomy Mbongo. Na een lange strijd werd uiteindelijk de vrede getekend. Rob Geurtsen probeerde Frits Luteijn te kraken, maar deze twee heren hebben de afgelopen jaren al vaker tegen elkaar gespeeld en hebben blijkbaar geen geheimen meer voor elkaar. Het werd remise.

Frank Pasman mocht tegen oud wereldkampioen Gantvarg laten zien dat hij remise kon spelen. Na een vroege combinatie van Gantvarg was deze hoop snel vervlogen. Bob Out speelde een prachtige partij tegen Jitse Slump. Bij goed spel van Bob had hij misschien nog de remise kunnen pakken, maar Jitse ging er uiteindelijk toch met de punten van door.

Uiteindelijk werd het 14-6 voor onze gasten. Een vertekende maar terechte overwinning. Krijn ging vervolgens snel naar huis om zich als speler-coach voor te bereiden op de kraker tegen Arnhem. Zo snel zelfs, dat de arbiter hem gemist had...

Na afloop waren we al een tijdje bezig om naar eetcafé 1890 te gaan, maar niet iedereen wilde mee. We moesten even ons best doen, maar uiteindelijk ging de coach van het 2e overstag. Waarschijnlijk om strategische redenen. Terwijl Paul Lohuis en Frank Zwerver zich afvragen waarom de penningmeester er niet bij is, zitten Hein, Peter en ondergetekende de partij van Peter te analyseren. Het blijkt dat Jeroen Kos bij beter spel van Peter blij mocht zijn als hij de remise nog zou vinden! Tot mijn verbazing dronk Peter daar geen slok minder bier om.

Terwijl ik het verslag schrijf, komt ook het verslag van 020 2 binnen. Een karig verslag! Dit terwijl Paul toch alle tijd had om als coach alle partijen grondig te bekijken. Hij was namelijk als eerste uit. Zonder een schijf aan te raken zelfs! Wat heel knap schijnt te zijn. Navraag bij het bestuur leert dat het puur uit tactische overwegingen was. Paul mocht voor de kraker tegen VAD niet al te veel geheimen prijs geven.

Zelf spelen we volgende week uit tegen Arnhem. Onze toppers hebben ondertussen voldoende rust gehad, dus dat wordt een makkie.
Afgelopen zaterdag moesten wij aantreden tegen laagvlieger van Stigt Thans 3. Met de wedstrijd van vorig jaar nog in ons geheugen, (toen we verloren) wisten we dat we aan de bak moesten.

Doordat van Stigt Thans maar met 9 man op kwam dagen, begonnen we met een 2-0 voorsprong. Wiebo bereikte niets tegen Matthijs Broek, en ook bij Kenny tegen Peter Lansbergen werd het evenwicht niet verstoord. Hierna wist Erik te winnen van Adriaan Groenendijk met een bomzetje. Tot die tijd had Adriaan zich goed verdedigd. Hierna volgde 4 remises, waarbij alleen Hans kans gehad heeft op de overwinning.

Lucien verloor van Hans Lansbergen door in het eindspel een 1 om 2 te missen. De laatste overwinning kwam op naam van JP, die Dirk van Schaik Sr. tot een doorbraak verleidde die direct verloren was. Een beetje gelukkige overwinning.

Aankomende zaterdag mogen we weer aan de bak, dan tegen de buren van VAD.
feed-image