Afgelopen zaterdag kregen we Zaanstreek op bezoek. Vooraf had ik iedereen 'vrij spel' gegeven. Niemand hoefde zich aan een opdracht te houden. Dat bleek de vorige wedstrijd een succesvolle 'opdracht'. In tegenstelling tot de vorige wedstrijd tegen Rijnsburg waren we nu ruimschoots favoriet tegen hekkensluiter van de ranglijst, regiogenoot Damcombinatie Zaanstreek. Het moest wel raar lopen zouden we die niet winnen. Het gemiddelde ratingverschil bedraagt ruim 100 ratingpunten.
Zo gezegd, zo gedaan. We 'verdrukten' Zaanstreek op klasse.

…maar afgelopen dinsdag niet. Titelhouder SNA kwam op bezoek en het viertal was gekomen om een serieuze partij te dammen. Op de vraag hoe het mogelijk was dat de titelpretendent onderaan de ranglijst bungelde, luidde het antwoord van captain Groeneweg dat het gewoon een paar keer tegen gezeten had. Dinsdag deed zich dit probleem niet voor bij SNA.

Zaterdag moesten we aantreden tegen de huidige koploper. We wisten al dat het een moeilijke opdracht zou worden, maar nadat Erik zich ziek afmeldde wisten we dat het 'Mission Impossible' zou worden. Dit bleek al snel doordat bijna iedereen het positioneel moeilijk kreeg.

Na twee weken mailen en appen hadden we als 020 weer twee teams van tien man op de been weten te brengen... dacht ik. Helaas bleek nog tijdens onze wedstrijd dat het 2e toch helaas met negen man was aangetreden wegens ziekte.

In ronde 9 namen we het op tegen RDC Rijnsburg. RDC stond boven ons en had nog goed zicht op zowel 1e als 2e plaats (voor nacompetitie). De gemiddelde rating van RDC was ook iets hoger dan die van ons. Bovendien, wij waren praktisch 'uitgerangeerd' voor promotie en degradatie. Dat maakte RDC in ons opzicht favoriet en gaf ons vrijheid.

Verheugd was ik met de deelname van invaller Bert Bakhuis. Alhoewel Bert geen spelritme heeft, is zijn reputatie natuurlijk nog altijd prima.

Helaas begon de wedstrijd voor Bert niet prettig. Beoogd tegenstander Steven den Hollander had de nacht ervoor stevig gefeest en versliep zich. Voorzitter Rinus Kromhout, die niet voorzien had te spelen maar wel voor het openingswoord aanwezig was, speelde daarom tegen Bert.

Nadat iedereen gesettled was, zag Gerrit Tigchelaar plots dat hij een schijf achter zou komen nadat hij met zijn laatste zet akelig blunderde.

Tegelijkertijd had mijn tegen tegenstander, Wim Bremmer, twee draken van zetten (22 en 23) geproduceerd. Na enig rekenen was de winst niet moeilijk te vinden en was het snel uit. Peter Hoogteijling had ondertussen zijn betere stand helaas niet kunnen verzilveren tegen Thomas Wielaard. Rob Geurtsen had Arie Schoneveld zwaar onder druk gezet na te passief tegenspel. Dat een eenvoudig combinatie naar dam het pleit beslechtte bespoedigde de vermoedelijk toch al gewonnen stelling. Tussenstand: 3-5.

Maandag reisden we in de bijna-basisopstelling naar Zaandam voor de 4e ronde van de provinciale competitie. Rob liet zich graag vervangen omdat hij met de Halve Finales van het NK momenteel al aan zijn trekken komt. In zijn plaats mocht Johan Smits aan het eerste bord plaats nemen. Johan mag dan officieel invaller zijn, hij is wel de enige die tot dusver alle wedstrijden gespeeld heeft.  Deze avond mocht de supersub aan de bak tegen Paul Teer.

Thijmen had het voorrecht tegen die andere Paul (i.e. v/d Lem) te spelen en had als enige een iets lagere rating dan zijn tegenstander. Voor hem was de opdracht simpel: houd de zaak droog en laat de rest zorgen voor de winstpunten.

Onze Paul (i.e. Lohuis) werd gekoppeld aan Barbara Graas en als teamcaptain had ik al een vinkje achter deze partij staan. Paul is een angstgegner voor Barbara, dus de druk lag helemaal bij haar.

Aan bord 4 mocht ik tegen Schelte Betten, die zo vriendelijk was mee te werken aan mijn partijopzet. Al snel had ik zijn korte vleugel in bedwang en zijn lange vleugel kaal geplukt. Dat maakte het strijdplan overzichtelijk en toen hij zich nog even vergiste in een slagenwisseling stond ik bovendien een schijf voor. Een kwestie van koelbloedig uitspelen, alleen liet het killerinstict me even in de steek. Ik gaf mijn tegenstander nog één remisekans, die hij echter niet greep. Daarna was het snel uit.

Daarmee had ik stiekem niet de eerste winstpartij laten aantekenen, want kort daarvoor had Paul zijn reputatie van angstgegner waar gemaakt. Aanvankelijk kon Paul geen potten breken en stond Barbara beter. Paul wist dat hij zijn kans wel zou krijgen en liet de kansen keren na een afruil. Barbara’s stand liep vast en Paul mocht de felicitaties in ontvangst nemen.

Tegen Drachten was het de eerste uitwedstrijd die we met een volledig tiental hebben kunnen spelen. Achteraf blijkt dat, als we deze wedstrijd gewonnen hadden, we (tijdelijk) boven de degradatie plekken hadden gestaan.

Het werd al snel duidelijk dat een groot aantal spelers nog met de feestdagen in hun hoofd zaten. Van de tien partijen eindigden er 8 in een beslissing. (Hoezo dammen is een remise sport). De overwinningen kwamen veelal tot stand door positionele blunders of kleine combinaties.

Hans kreeg een makkelijk kettingstelling, en kon kiezen uit verschillende winst varianten. Schijfwinst of doorbraak. Hij koos voor het laatste, en dit bleek een goede beslissing te zijn. Hij won als eerste.

Roep verraste Jan Hoogterp met een mooie combinatie. Hoewel we nu met 4-0 voorstonden, stond het op een groot aantal borden niet goed voor ons.

Ikzelf speelde een waardeloze opening. Die afgestraft werd door mijn tegenstander. Kenny stond op dat moment een schijf achter, en Erik positioneel erg slecht. Beide verloren hun partij. Tussendoor had ook Frank verloren, door in de opening een schijf weg te geven.

Huub profiteerde van een 2 om 3 die zijn tegenstander open zette. En won daarna simpel.
John speelde volgens hem een slechte opening, maar kreeg in het late middenspel een schijf cadeau, en maakte het vakkundig af.

Bleven over Wiebo en Jan Pieter. In beide partijen waren de remise grenzen niet overschreden, en beide partijen werden remise, waarna een 10-10 eindstand een feit was.

Verloren met 13-7 van CCR. (De volledige stadsnaam doet er niet toe.) Daarmee zijn we wel zo'n beetje klaar met het seizoen, om eerlijk te zijn.

Na afgelopen zaterdag staan we op 10 punten uit 8 wedstrijden. Kans op promotie is theoretisch nog mogelijk maar dan moeten volledig krankzinnige uitslagen volgen. Voor degraderen geldt hetzelfde. Wat betreft de (eind)rangschikking zijn we klaar, uitgerangeerd, middenmoter. Volgend jaar spelen we weer Hoofdklasse. Het meest spannende worden de komende samenstellingen van de teams.

Zaterdag kregen we de reserves van Tilburg op bezoek. Vooraf hadden we al een eenvoudige middag verwacht maar, om niets aan het toeval over te laten, traden we sterk aan.

Johan Smits tikte het eerste punt binnen tegen Wil Maas omdat Johan niet helemaal fit was (maar wel speelde). Daarmee liep hij wel als enige tegen een blauwtje op. Net voordat ik de eerste winstpartij mocht aantekenen, nadat ik een eenvoudig maar niet helemaal duidelijk dammetje had genomen, noteerde Peter Hoogteijling de eerste twee. Frits van Tilborg, die te snel speelde, werd met een heldere combi verslagen. Theo van den Hoek bood nog licht verweer, waar zwaarder verzet mogelijk was geweest. Nadat ik de dam had genomen zag hij snel in dat verder spelen geen zin meer had. Al veel eerder was Rob Geurtsen, ook al na een damcombinatie, een schijf voorgekomen tegen Yuri Derks. Die schijf werd de jonge speler fataal. We sluiten niet uit dat we Yuri vaker en sterker terug gaan zien.

De tussenstand was inmiddels 7-1. De eenvoudige winst tekende zich al snel af.

De ook niet fitte Johan Capelle (die ook toch speelde) zette een niet al te geweldige omsingeling op. Op het moment dat hij een afwikkeling naar remise nam, had hij echter winnend anders kunnen afwikkelen (zie Toernooibase). Tegenstander Harry Verdoolaege accepteerde graag de remise.
Gerrit Tigchelaar keek als een van de weinigen tegen een hogere rating aan met Toine Vermeer als tegenstander. Dit deerde Gerrit niet. Zijn tegenstander nam een remise damcombinatie waarna Gerrit rustig afwikkelde naar die remise.
Marco de Koning wilde eens een keer winnen na een serie goede remises. Marco koos tegen Toon Dielen voor die winstpoging een ietwat dubieuze partijopzet. Na een grote afwikkeling hield Marco in het late middenspel een mooie positie over die zijn tegenstander nipt naar een puntendeling combineerde: 10-4.

Johan Bastiaannet kwam laat op voordeel tegen Kees van Bakel. Ervaring en techniek, de laatste zet van wit is mooi, gaven in het late middenspel uiteindelijk beslissend voordeel. Johan Wiering werkt er dit seizoen in elke wedstrijd hard voor. Ook tegen Ad de Hoon kwam er voordeel, maar de vraag was weer of het voordeel groot genoeg zou zijn. Dat was het deze keer wel nadat zijn tegenstander op de 56e zet mis greep.

Restte nog Frank Pasman, die zich compromisloos opstelde tegen Sarah Rijgersberg: remise was voor Frank geen optie deze keer. Helaas belandde voor ons de enige nul van de dag bij hem op zijn bord. Die nul konden we in deze wedstrijd wel hebben: 14-6.

Omdat Rijnsburg remiseerde tegen koploper Excelsior, hebben we de tweede plaats, die recht geeft op een promotie-degradatiewedstrijd, weer in 'eigen hand'. Ik heb die kans maar tussen aanhalingstekens geplaatst. We moeten daarvoor de volgende twee wedstrijden tegen Charlois (die is en blijft op 5 januari) en Rijnsburg ruim winnen om niet alleen twee wedstrijdpunten in te halen maar ook de bordpunten recht te trekken.

Twee grote uitdagingen. Maar toch, we gaan het gewoon proberen.

Afgelopen zaterdag leed 020-2 na twee overwinningen een verwachte nederlaag tegen Damclub Fryslân. Toen iedereen achter de borden zat, bleek dat wij op ieder bord rating nadeel hadden.

Ikzelf had een ruilpartij tegen Hans Zondervan. Binnen twee uur waren de 40 zetten gespeeld, en was het bord zo goed als leeg, met remise als logisch gevolg

Frank kon het niet bolwerken tegen Douwe Edelenbos. Toen Frank dacht te kunnen ruilen om uit de lange vleugelopsluiting te komen werd hij verrast door een of 1 om 2 of damcombinatie. Frank koos voor de dam, maar verloor kansloos.

Bob moest er even inkomen, maar hij heeft nu de smaak te pakken. Jappie de Vries was nu zijn slachtoffer, die verrast werd door een onweerlegbare combinatie. Een knappe overwinning voor Bob, die hem zijn tweede blauwe notering oplevert.

Hierna was de wedstrijd snel gedaan. Huub liep in een zetje tegen  Sjoerd Huitema, Erik wist Wytze Sytsema nog op remise te houden, maar hierna kreeg Sjoerd, al in een slechte stand, een lichte combinatie om zijn oren tegen Oege Dijkstra. Hans tegen Taeke Kooistra en Wiebo tegen Gerlof Kolk, hadden het moeilijk maar wisten de remise uit het vuur te slepen.. Kenny had een onnauwkeurigheidje tegen Jan Algra en moest een schijf offeren. Met veel kunst en vliegwerk wist hij ons laatste punt binnen te slepen.
Als laatste was Jan Pieter bezig tegen Bastiaan Hollander.  Toen JP geen winst meer zag, wikkelde hij maar af naar remise. Toen bleek echter dat in het dammen toch niet alles remise is: na een paar onnauwkeurigheden, moest JP de strijd staken.

De volgende wedstrijd is tegen Drachten, die nu toch gewoon op 5 januari gespeeld gaat worden.

Met een sterke opstelling gingen we de strijd aan met Purmerend, dat 4 december op bezoek kwam in Amstelveen. Mét Johan Smits als invaller omdat hij het altijd leuk vindt om tegen zijn ouwe cluppie te spelen – en omdat hij na de vorige wedstrijd (verloren in Den Ilp) nog iets had recht te zetten.

Na anderhalf uur spelen hadden de 020 spelers de bedenktijd beter verdeeld dan de tegenstander, vanzelfsprekend op Rob na. Dat leek echter wel goed geïnvesteerde tijd, want hij had een prachtige stand waarbij het wachten was op een grote afwikkeling met schijfwinst, ofwel direct partijwinst. De teamcoach tekende in gedachten al een voorsprong op het bord, alhoewel dat punt in de praktijk nog wel even binnen geschopt moest worden door Rob.

Op de overige borden was de situatie minder duidelijk, ja zelfs spannend. Aan die spanning wenste Thijmen niet al te lang mee te doen. Toen de 40 zetten waren bereikt stelde tegenstander Schilder remise voor, dat met een groots gebaar door Thijmen werd geaccepteerd. Prima, niets aan het handje…

Vervolgens duurde het nog geruime tijd voordat de volgende uitslag op het bord kwam. Rob zat, zoals gewoonlijk, krap in de tijd en tegenstander Ramon Sakidin liet het zich graag bewijzen dat hij slechter stond. Hoe dan ook: een kwestie van tijd. Johan bereikte weinig tegen zijn oude leermeester Jan Bakels, die wel duidelijk moeite kreeg met de spanning.

Ondanks dat we maar met 9 spelers aan de aftrap verschenen is tegen EDC Enschede de overwinning eigenlijk nooit in gevaar geweest.

De Enschedese Russen hadden een goed gevoel waar ze speelden, en zorgde ervoor dat er geen vuuurwerk op de borden kwam.

Nadat N/O reglementair verkoren had, zorgde ik voor het eerste punt door Igor Chartoriyski op remise te houden, wat mij precies een blauwe uitslag opleverde, Hierna was het Thijmen die de stand gelijk trok door een lichte doorbraak combinatie tegen Luit Haan. Bob haalde zijn eerste resultaat door in een hekstelling partij Johan Wilbrink te verslaan. Johan speelde de hekstelling veel te lang door, en toen hij eindelijk een schijf offerde, was er geen houden meer voor hem aan. Dit leverde Bob buiten de twee punten ook een blauwe notering op.
Eric houdt vervolgens Jeroen Goudt op remise. Hierna was het Hans die de wedstrijd in het slot gooide door Marieke Altena te verslaan. De eerste eerste 30 zetten bereikte Hans niet veel, maar toen Marieke hem een aanknopings punt gaf, was het snel gedaan. Hans won een schijf en probleemloos de partij.
John had niet veel moeite met Raphaël Zdoroviak, die alleen maar aan het ruilen was. Wiebo had de hele partij een probleemloze stand tegen Gino Schirinzi, kwam tot licht voordeel, maar niet genoeg voor de winst.

Frank speelde weer een goede partij, deze keer tegen de op papier sterkste tegenstander, Emmanuel Merins. Op de 44e zet ruilde Frank een schijf af waarna die overlopen werd. De zet 45-40 lijkt minimaal remise op te leveren, zoals Merins meerdere malen duidelijk maakte in de analyse na afloop.
Als laatste was Huub bezig tegen Juri Geisenblas. Huub kwam onder druk te staan, maar bleef ijzig kalm. Hij wist na 65 zetten de remise af te dwingen en daarmee de winst voor het team veilig te stellen. Helaas net geen blauwe uitslag voor Huub.

We staan nu 2 plaatsen boven de directe degradatieplek, iets wat we van te voren niet verwacht hadden. Er dreigt nu de nacompetitie...

De volgende wedstrijd is tegen de titelkandidaat Damcombinatie Fryslan, misschien dat we dan weer een plaatsje op de ranglijst zakken.

feed-image