De eerste wedstrijd in de hoofdklasse is niet echt een succes geworden voor 020-II

Hoewel het Noorden slechts met 9 man aantrad, en Frank Zwerver daarom de eerste 2 punten kon ophalen, werd het een moeizame middag. 
Roep had een slechtere stand in een wederzijdse flankpartij. Na het vollopen van de stand haalde Jan van Meggelen een damzetje uit, en was het snel afgelopen. John had in Danny Staal een sterke tegenstander. In het late klassiek wilde John ruilen, maar zag toen dat dat combinatief niet kon, hij gaf toen een schijf weg, maar had geen kansen meer.
Paul kon tegen Gedion van Eiken niets bereiken, met remise als gevolg. Ook in de partij tussen Huub en Bert de Jong gebeurde niet veel met een remise als logisch gevolg.

2018 04 10 20.35.40

Dinsdag 10 april moest de uitgestelde provinciale wedstrijd tegen SNA II nog afgewerkt worden. Een wedstrijd die alleen theoretisch nog ergens over ging: Wij konden geen kampioen meer worden – die prijs was al naar SNA I gegaan. SNA II moest met 0-8 van ons winnen om nog gelijk te komen met Zaanstreek en zo niet rechtstreeks te degraderen. De heren van SNA II zagen daar zelf niet veel heil in, want al snel werd duidelijk dat ze met een 4-4 uitslag ook zeer tevreden zouden zijn.

Rob wilde hier wel meewerken aan. Zijn humeur was lichtelijk aangetast omdat hij een lekke band had en zodoende een kwartier te laat achter het bord plaats nam. In zijn partij gebeurde weinig tot niets, tot grote tevredenheid van tegenstander Van Randen, die met een remise een blauwe notering scoorde.

De volgende remise leverde ook een blauwe notering op: voor de tegenstander van Thijmen: Frans Groot. Thijmen zag kans zijn geliefde ‘stoffer’ (STobbe OFFER) te plaatsen en kreeg daarmee een prettige stelling op het bord. Het voordeel verwaterde echter en Thijmen berustte in remise voordat zijn stelling nog verder zou verslechteren.

Aan bord 3 speelde ik tegen die andere Groot: Bertus. Bertus nam al gauw een aantal terugruiltjes waaruit duidelijk werd dat hij het wel wilde doen voor één punt op de avond. Dankzij het tempovoordeel kon ik Bertus steeds verder terug dringen en toen de tijdnoodfase achter de rug was had ik een gewonnen stelling op het bord – die ik ook daadwerkelijk in winst wist om te zetten. Zo hoefde Peter (van Heun) slechts remise schoppen om de teamwinst veilig te stellen. Peter wilde echter meer…

Aan bord 2 trof Peter jeugdspeler René Emmaneel. Behalve de jongste ook de speler met de hoogste rating bij SNA 2. Tevens was hij de enige die niet op remise speelde, maar juist de weg vooruit zocht – precies zoals Peter het graag tegen zich op het bord krijgt. In een partij met veel tussen loopjes, potentiële plakkertjes en vangetjes moest René uiteindelijk een schijf prijs geven. Niet veel zetten daarna moest hij ook de partij opgeven.

Al met al een gedegen overwinning van het provinciale team van 020, dat zich dus tevreden moest stellen met een 2e plaats in Noord-Holland. Volgend jaar beter…

 
 

   O2O  

-

   SNA 2  

 

6

-

2

   
 

 Rob Geurtsen (1331) 

-

 Sierd van Randen (993) 

 

1

-

1

1

 
 

 Peter van Heun (1294) 

-

 René Emmaneel (1050) 

 

2

-

0

4

 
 

 Frank Zwerver (861) 

-

 Bertus Groot (954) 

 

2

-

0

3

 
 

 Thijmen Stobbe (1135) 

-

 Frans Groot (876) 

 

1

-

1

2

 

Afgelopen zaterdag kwamen de heren van Texel op bezoek. Op de toplocatie van Hans zijn bedrijf speelde het team op de 6e etage in Lucy´s Kitchen in het gebouw van het Solys Business Center.

Texel had de eerste boot genomen, dus we konden ruim op tijd beginnen. Op bord 1 speelde Paul Oudshoorn tegen Losseni Savane een prachtige partij. Paul was goed bezig, maar miste in het middenspel een variant die hem uiteindelijk de winst had kunnen opleveren. Paul heeft op toernooibase nog aangegeven hoe die variant er uit ziet. Losseni speelde sterk en kon de aanvalsdrift van Paul daarom nog net allemaal onder controle houden. Remise.

Op bord 2 speelde Hans van den Heuvel een slimme partij tegen Vic Voskuil. Vic had al een aantal grote namen in de competitie te pakken genomen, dus Hans was gewaarschuwd. Maar je kon duidelijk merken dat Hans in zijn eigen toko speelde want de variant die op het bord kwam was een mooi voorbeeld van huisvlijt! De beruchte Andreiko variant waar het lijkt dat wit een goede dam kan nemen, maar die uiteindelijk toch een schijf kost. Helaas zag Vic na een half uurtje rekenen dat het niet goed was. Hans had de kroon op zijn werk kunnen zetten als hij in een 7 om 7 een winnende forcing had ingezet. Tot mijn spijt zag Hans het niet. Maar wat Hans wel deed was in feite een blunder, waarna Vic gelijk een winnende combinatie had kunnen nemen. Die Vic weer op zijn beurt miste. Hans had nog wel voordeel, maar het werd ook hier remise. Na afloop liet ik beide heren zien hoe ze beide hadden kunnen winnen...

Op bord 3 speelde Thijmen Stobbe tegen Piet Bakelaar. Piet speelde erg voorzichtig en nam een flinke ruil die hem een nadelige stand opleverde. Dat repareerde hij ook weer, waardoor Thijmen zijn voordeel niet kon uitbuiten. Thijmen probeerde het nog wel met een lokzet, maar het mocht niet baten. En ook hier dus remise.

Op bord 4 speelde Frank Zwerver een sterke partij tegen Jos de Wolf. Het leek er op dat Frank zijn zoveelste overwinning zou gaan boeken, want hij speelde goed. Jos kon het in de partij nog net droog houden, maar in de analyse bleek dat Frank toch wel wat mogelijkheden had om winnend voordeel te bereiken. Het was een mooie maar ingewikkelde partij die voor de verandering ook in remise eindigde.

En uiteindelijk kon Texel daarom een puntje mee terug de boot opnemen.

Na afloop hebben we nog gezellig zitten napraten over van alles en nog wat. Hans sprak een uur lang vol passie over de toekomst van onze club, waar hij zeker nog verder over zal uitweiden. We hebben het als club met hem als voorzitter absoluut getroffen!

Op dinsdag 3 maart speelt het viertal zijn laatste wedstrijd thuis tegen SNA2 waar in feite de enige vraag is met welke uitslag 020 gaat winnen. Met een beetje geluk wint mijn oude liefde Purmerend dan van SNA1 en wordt het team onder de bezielende leiding van topscorer Frank gewoon kampioen. We gaan het meemaken!

18 02 24 a

Afgelopen zaterdag speelden we de kampioenswedstrijd tegen de Hofstad Dammers.

Voordat de wedstrijd goed en wel begonnen was, had Hans de twee punten al binnen. Na 13 zetten dacht Piet Roozeboom een 2 om 2 open te zetten, maar werd verrrast toen Hans de 1 om twee nam, waarna Piet zag dat, hoe hij ook zou slaan, hij altijd twee schijven kwijtraakte. Wiebo maakte het daarna nog even spannend door te blunderden tegen Hugo Simons Jr. Hierna was het Kenny die Jette Veenstra verraste met een damzetje. Na damafname stond Kenny een schijf voor, wat hij netjes uitspeelde.

Gerrit vergrootte de voorscprong door Harold Jangram te verslaan. Harold ruilde veel schijven af. Na een zet of dertig, na weer een ruil van Harold, nam Gerrit een 2 om 2 die hem positioneel groot voordeel opleverde. Het vervolg speelde Gerrit keurig uit.
Daarna was het Erik die de felicitaties in ontvangst mocht nemen. Erik zette een dam open tegen Frans van de Velde. Toen Frans deze nam, kon Erik meteeen de dam weer afpakken en de twee punten mee naar huis nemen.
De partijen tussen Hanco tegen Nizaam Muradin en Paul tegen Jack Mondt eindigden in remise, waardoor we een 10-4 tussenstand hadden. Het elfde punt liet lang op zich wachten, want de overgebleven spelers speelden allemaal op winst.

Degene die de kampioenschaps punten binnenhaalde was Marco, die een sterke partij speelde tegen Hans Jacobsen. Na 30 zetten kon Hans niet meer aan schijfverlies ontkomen. Hij had wel positioneel compensatie, maar nadat Marco zijn schijf had teruggegeven met doorbraak kansen, was het snel afgelopen.
Jan Pieter speelde een hekstellingpartij tegen Bonne Douma. Door een goede bezetting van het centrum moest Bonne een schijf achterkomen. Jan Pieter miste in tijdnood nog een zetje, maar zijn positionele stand was zo goed dat de overwinning nooit in gevaar kwam.
Peter mocht aantreden tegen Krijn Toet, de sterkste speler van Den Haag. Peter speelde een uitstekende partij en won strak positioneel van Krijn. Uitslag 16-4 overwinning.

2018 02 17 16.38.05

Volgend jaar mogen we het proberen in de Hoofdklasse.

Afgelopen zaterdag speelde 020-2 de kraker tegen De Kroonschijf. De Kroonschijf begon de wedstrijd met een punt voorsprong op de ranglijst.

Dat er veel spanning op de wedstrijd zat bleek uit het feit dat zowel bij het eerste als bij het tweede iedereen om 2 voor 12 achter zijn bord zat, en het doodstil was.
Wiebo had de eer om Wim Kalis af te stoppen. Toen, na een interresante opening, Wim niet op zijn scherpst doorspeelde, vervlakte de partij, en kon Wiebo het simpel remise houden. Paul bereikte niet veel tegen Eef Stam, en kwam ook niet verder dan remise.

Kenny had het lastig tegen Harm Jan van Rees. Kenny moet een tijdelijk offer plaatsen om geen nadeel te krijgen. Toen Kenny een aantal zetten later zijn schijf weer terug won, werd het snel remise. Hanco voelde Peter Hartog stevig aan de tand en kreeg groot voordeel. Na een onnauwkeurige 50ste zet moest Hanco echter in remise berusten.
Lucien haalde een dam voor 2 schijven tegen Arie van Genderen. Nadat de dam afgenomen werd, raakte Lucien een beetje van slag, liet zijn dam insluiten en verloor de wedstrijd. Peter Hoogteijling trok hierna de stand weer gelijk door in een mooie stijl Ad de Hek onder druk te zetten en zo steeds meer in het voordeel kwam. Na het halen van een tweede dam was het snel afgelopen.
Bert Bakhuis speelde tegen Cor Westerveld. In een zeer interresante partij werd het uiteindelijk remise. Hans speelde een omsingelingspartij tegen Pieter Trapman Sr. Gezien de stand op de andere borden, besloot hij snel tot remise. John, die op het laatste moment moest invallen omdat Erik Brunsman doorgeschoven was naar het eerste team, mocht tegen de tweede Stam (Teus) aantreden. John speelde een mooie omsingelings partij. Nadat de voorpost van Teus afgeruild werd, kwam John steeds meer in het voordeel. Teus moest eerst 1 schijf offeren en later nog een tweede. Toen wijs het snel afgelopen, en stonden we met 10-8 voor.

Als laatste was Marco bezig tegen Peter de Hek. Marco speelde een heel degelijke partij tegen de sterke Peter. Marco kwam nog tot een eindspel waarbij hij eerder op dam kwam. Dit bleek niet genoeg voor de winst, maar Marco kon wel de felicitaties in ontvangst nemen omdat hij het elfde punt binnen haalde.

Als we over 2 weken winnen in Den Haag zijn we kampioen!

Zaterdag rond 14.30 uur kreeg ik een berichtje van Johan Smits of ik bij de wedstrijd aanwezig was. Mijn eerste reactie was "ben jij al klaar dan?" Maar het bleek dat Johan ziek thuis zat en een vervanger zocht. Een vervanger om een verslag te schrijven, wel te verstaan...

Voor de wedstrijd zelf werd Johan vervangen door Erik Brunsman, die doorgeschoven werd vanuit het tweede team.

Anyway, ik sprong snel op de fiets, trotseerde de koude bui die besloten had op een droge dag net te gaan regenen op het moment dat ik fietste, fietste door rood tot ergernis van automobilisten die blijkbaar geen begrip hadden voor de opdracht die ik van Johan had gekregen, en kwam rond 15.00 uur de speelzaal binnen...

Op dat moment was Kees al klaar. Hij moest berusten in remise tegen Toine Brouwers. Peter van Heun was als tweede klaar. Hij zou blij zijn geweest met remise, maar er was iets gruwelijk mis gegaan in zijn partij. Het team moest dus een achterstand wegwerken in een wedstrijd die gewonnen moest worden om degradatie af te wenden. Waar moesten die 2 winstpartijen dan vandaan komen?

Johan Wiering had de beste papieren daarvoor en Johan Capelle stond ook goed. Misschien dat Krijn nog iets zou weten te bereiken, maar de overige stellingen zaten allemaal binnen de remisemarge.

Johan Bastiaannet was als derde klaar. Hij gaf remise tegen Martijn de Leeuw. Kort daarna berustte Johan Capelle ook in een puntendeling. Tegenstander Jimmy Depaepe hoopte Johan nog even door de klok te jagen omdat Johan die vergeten was in te drukken, maar gelukkig was Johan net op tijd bij de les. Jammer genoeg was de betere stelling niet genoeg voor de winst. Tussenstand: 3-5

Invaller Erik was aan bord 5 als vijfde klaar. Hij had een prettige stand tegen Jasper Daems, maar durfde niet vol voor de winst te gaan met de gedachte dat je ook wel eens de deksel op je neus kan krijgen in zo’n geval. Zo werd er dus weer een remise aangetekend, snel gevolgd door Paul Oudhoorns puntendeling. Diens tegenstander, Yves Vandenberg, had dermate veel respect voor Paul dat hij direct aan het afruilen sloeg. Het kleine voordeeltje dat dit Paul opleverde was te klein voor winst en daarom werden de punten gedeeld, hetgeen de nieuwe tussenstand van 5-7 opleverde.

Met nog 4 partijen aan de gang moesten er nog 2 winstpartijen uit de hoge hoed getoverd worden. Dit veranderde snel in nog 3 partijen die alle drie gewonnen moesten worden. Rob Geurtsen moest namelijk opgeven tegen Hein De Cokere  en op die winst van De Cokere viel weinig af te dingen.

Rob’s buurman, Herman Spanjer, had ondertussen in een dammeneindspel een schijf meer en zat al een tijdje te rekenen of er stiekem toch meer dan remise uit te halen viel. Dat bleek niet het geval en dus volgde hier ook een puntendeling met een 6-10 tussenstand als gevolg.

Meer dan een gelijkspel zat er dus niet in en daarvoor zouden beide laatste partijen gewonnen moeten worden. Johan Wiering gaf het goede voorbeeld en bekroonde goed spel met een verdiende overwinning. Tegenstander Mehmet Yöney werd gestaag achteruit gedrukt tot hem niets restte dan opgeven. Dit deed hij met een schuin oog naar het naastgelegen bord waar Krijn tegen Koos van Amerongen naarstig op zoek was naar een variant waarin hij zijn tegenstander nog kon verlokken een verkeerde zet te doen. Zijn tegenstander hield het hoofd echter koel en Krijn berustte in het delen van de punten, waarmee de eindstand op 9-11 uit kwam.

Rechtstreekse degradatie kan nog afgewend worden als over 2 weken gewonnen wordt bij Gouda. Met kanonnen als Martijn van IJzendoorn en Erno Prosman in de gelederen is dat makkelijker gezegd dan gedaan.

Afgelopen zaterdag speelde het eerste van 020 een cruciale wedstrijd tegen hekkensluiter Rijnsburg. Beiden moesten winnen in de strijd tegen degradatie.

We gingen vol goede moed op pad, want, zoals ik de vorige keer al schreef: 'met dit team gaan we zeker nog punten pakken'. Mijn voorspellende tekst was natuurlijk niet op los zand gebaseerd, want we speelden met dezelfde sterke opstelling Rijnsburg uiteindelijk met 14-6 hard van de mat. 
Het begon goed! Ik zat naast Rob Geurtsen die met een geniepig zetje Thomas Wielaard verraste en een schijf voor kwam. Net op het moment dat ik een belangrijke keuze moest maken in de partij nam Rob het zetje en nam ik het zekere voor het onzekere... want Rob ging dat potje wel winnen. Rob liet zijn tegenstander verder geen enkele kans en de eerste overwinning was binnen!
Mijn tegenstander Richard Meijer stuurde in het middenspel aan op scherp spel, wat verleidelijk was om op in te gaan. Uiteindelijk kwam ik toch beter te staan en dwong ik hem om positioneel zwakkere zetten te doen, hetgeen hem fataal werd.  Ik heb nog een aantal sleutelmomenten op toernooibase gezet. Ook Paul Oudshoorn heeft twee belangrijke winstvarianten geplaatst. Ik boekte hierdoor mijn eerste overwinning van het seizoen waardoor ik nu een 50% score heb!
Johan Capelle speelde tegen Wim Bremmer een knappe omsingeling. Zo knap zelfs dat de enige ogenschijnlijk speelbare zet verhinderd was door een fantastische 8-klapper! Wim moest daarom gaan offeren wat het begin van de verdiende overwinning voor Johan was. Krijn heeft deze combinatie nog op toernooibase gezet. Dat moet je even zien!
Kees Thijssen is goed bezig en pakte vandaag zijn zoveelste overwinning! Kees maakte het Arjen de Mooij flink lastig, waardoor Arjan zelfs meer tijd dan Kees nodig had. Arjen kon nog een dure dam nemen die hem misschien nog een remisekans opleverde, maar nadat hij deze kans voorbij liet gaan was de partij snel voorbij. Ron Heusdens heeft hier op toernooibase nog een leuke analyse van gemaakt. Kees had de duimschroeven flink aangedraaid en Arjen bezweek onder de druk. En zo hadden wij vandaag al vier overwinningen te pakken!
Paul Oudshoorn probeerde daar een vijfde van te maken maar zijn tegenstander, Eric Hogewoning, wilde daar niet aan meewerken. Die speelde strak in de discipline waardoor Paul niet verder dan een punt kwam vandaag. Peter van Heun zat wel dicht bij een vijfde overwinning, maar tegenstander Steven den Hollander kon de boel tijdig repareren. Peter had duidelijk het betere van het spel. Hij kon op twee manieren een schijf voor komen, en moest uit een van de twee mogelijkheden kiezen. Hanco heeft op Toernooibase nog een prachtige variant aangegeven waarmee helder wordt dat Steven blij mocht zijn met een punt.
Johan Bastiaannet speelde een prachtige partij tegen Richard Kromhout. Johan ging er vol in! Uiteindelijk werd het remise maar Johan vertelde mij na afloop dat hij spijt had dat hij de 5 om 5 combinatie toeliet, waardoor de kansen verlopen waren. Prima punt van Johan! En de laatste Johan van vandaag, Johan Wiering, want we konden er vandaag wel vier van opstellen, speelde zo sterk op winst dat hij uiteindelijk nog alle zeilen bij moest zetten om de remise te pakken. Tegenstander Arie Schoneveld kwam nog wel een schijf voor, maar Johan maakte er toch knap remise van. Captain Krijn speelde tegen Pieter Jan Rijken een interessante pot! Beiden waren tactisch bezig om voordeeltjes te pakken. Na afloop gingen ze vrolijk verder op toernooibase waar je nog mooie analyses van hen kunt zien. Ook daar werd het remise.
Last but certainly not least: Herman Spanjer! Die had de nobele taak om hun enige topspeler, Cor van Dusseldorp, af te stoppen. Zoals we dat ondertussen wel van hem gewend zijn, had hij daar geen enkele moeite mee. En dat maakte de teamprestatie van vandaag compleet. Een verdiende 14-6 overwinning! Het zou mooi zijn als we dit kunstje tegen Tilburg kunnen herhalen! Zaterdag 3 februari komen ze bij ons op bezoek en het zal mij niets verbazen als de coach weer voor een zeer sterk team zal zorgen, zodat we ook deze horde met gemak gaan nemen.
Hoewel SNA 2 laatste staat, werd het geen gemakkelijke wedstrijd.

Paul zat tegen Luca Smit die op het allerlaatste moment opgeroepen werd.

Na dat Paul een schijf voorgekomen was, haalde Luca een damzetje uit. Zijn dam kon nergens naar toe, en na afvangen van de dam was het snel afgelopen.

Hierna was Wiebo als eerstvolgende uit. Tegen Tiemo Kuipers zat Wiebo zat doodziek achter het bord, wat bij hem meestal betekent dat er snel remise gehaald wordt.

Lucien zat tegen Daan van Os. Beide spelers hebben een gelijke rating, en dat was ook in de partij te zien. Het evenwicht werd nooit verbroken met remise als gevolg.

Na afgelopen donderdag ook tegen Theo Tesselaar gespeeld te hebben, mocht Erik zaterdag weer tegen Theo spelen. Was het donderdag al een interresante partij, zaterdag werd het helemaal wild west. Hoewel Erik dacht dat hij erg slecht heeft gestaan werd ook deze partij weer remise.

Op een stormachtige donderdagavond mochten we aantreden tegen SNA in Heerhugowaard. Dit ging om de eerste plaats in de Provinciale competitie en stiekem eigenlijk om het kampioenschap. Wie deze wedstrijd wint zal door de rest bijna niet meer bij te halen zijn. Reden genoeg om met een sterk team aan de aftrap te verschijnen. Reden ook om een keer als non-playing captain op te treden.
Bij aankomst bleek dat SNA deze wedstrijd ook serieus nam, met als uitkomst dat er vier partijen op het program stonden waarbij de spelers zeer aan elkaar gewaagd waren.
Aan het 1e bord speelden halve finalisten Rob en Ivo tegen elkaar. Rob besloot tot de Keller-aanval en Ivo kwam snel beter te staan.
Aan bord 2 trad Johan aan tegen Guido Verhagen. Een mooie gelegenheid voor Johan om aan te tonen dat hij niet voor Guido onder doet, alhoewel hij hem qua rating momenteel wel boven zich moet dulden. Dat viel nog niet mee. Guido stond makkelijker en Johan moest in de eerste plaats ervoor zorgen dat hij in elk geval één puntje aan het treffen zou overhouden.
Bord 3 leverde de koppeling Erik tegen Theo Tesselaar op. Erik kwam niet lekker uit de opening en Theo ging de hele partij aan de leiding.
Ten slotte trof Paul in Jan Groeneweg een oude bekende aan het laatste bord. Paul was de enige die gelijk op ging met zijn tegenstander.

Na bijna drie uur spelen volgde de tijdnoodfase waarbij de kansen keerden. Johan was als eerste klaar en had alles onder controle gehouden: 1-1

Rob stond rond de 40e zet waarschijnlijk verloren, maar één slechte zet van Ivo deed de kansen keren. Toen de notatiebiljetten bijgewerkt waren stond er een voordelig eindspel voor Rob op het bord. Na een verkeerde voortzetting van Ivo begon Rob zelfs in de overwinning te geloven.

Ondertussen was Paul ook op zoek naar de winst. In de tijdnoodfase was hij doortastender geweest dan tegenstander Groeneweg, hetgeen hem 2 extra schijven in het dammeneindspel opleverde. De positie van Pauls schijven gaf Jan Groeneweg wel aanknopingspunten om voor remise te gaan. Maar goed, één punt zat sowieso in de tas, hopelijk dus twee

Erik liep nog steeds achter de feiten aan, maar hield de stand nog steeds binnen de remisemarges. Hij wikkelde af naar een dammeneindspel met één schijf minder. Technisch remise, maar je moet het wel even bewijzen – en tegenstander Tesselaar speelt het eindspel goed…

Optimistisch scenario: Erik maakt remise en Paul + Rob winnen, met een 2-6 uitslag. Pessimistisch scenario: Erik vindt de remise niet en Paul + Rob vinden de winst niet… Kortom: na de tijdnoodfase is het nog zeer spannend, maar de kansen liggen aan 020!

Afgelopen zaterdag kregen wij het dit seizoen verrassend goed spelende team van Witte van Moort op bezoek. Wij dachten dat we alle titelkandidaten al gehad hadden, maar dit team doet stiekem toch nog mee in de titelrace.

Wij hoopten dat ze vandaag andere dingen in Amsterdam aan hun hoofd hadden, maar niets was minder waar. En ondanks dat wij met een zeer sterk team aantraden en daarom minimaal voor een punt gingen, werden we toch met 12-8 van de mat gespeeld. 

De positieve kant van het verhaal is dat Johan Wiering weer met 020-1 meespeelt en dat we met Johan, Kees Thijssen, Paul Oudshoorn en Herman Spanjer een goed team op de been kunnen brengen. Het zat deze keer gewoon niet mee, maar met dit team gaan we de belangrijke punten nog zeker scoren!

Op bord 1 speelde Paul Oudshoorn tegen Jan van Dijk. Paul deed zijn best om het Jan moeilijk te maken, maar taxeerde zijn stand niet goed, waardoor hij niet meer voor de winst kon gaan. Zelf speelde ik op bord 2 tegen oud NK finalist Bert Aalbers, die te makkelijk over de partij dacht en in een voor hem iets mindere stand remise aanbood. Ik weigerde omdat Krijn op dat moment onverwacht van Odin Mol verloor. Een rondje langs de borden mij deed inzien dat alleen Johan Capelle winstkansen had en Peter van Heun verloren stond tegen vice wereldkampioen Virny... Bert maakte geen fout en het werd alsnog remise.

Johan Capelle was dicht bij een overwinning maar ondanks dat hij een tijdje met een schijf meer speelde kon hij tegen Yuen Wong de winst niet vinden. Krijn kwam in het late middenspel zwaar onder druk te staan en kon niet meer binnen de remisemarge blijven. Peter van Heun nam een verkeerde ruil waarna Virny een listige combinatie nam, die uiteindelijk winnend bleek. Jammer, want als Peter anders ruilt is er niets aan de hand. En bij Krijn was het volgens mij ook niet nodig. Hierdoor gingen twee van onze partijen verloren en konden we naar een punt fluiten.

Witte van Moort speelde namelijk in de discipline. Op de borden waar we het van moesten hebben gebeurde het uiteindelijk toch niet. Herman Spanjer stond goed tegen Herman Hilberink, maar kon de partij niet winnen. Johan Wiering probeerde het tegen Gerbrand Hessing, maar zijn tegenstander hield zich aan de opdracht. Rob Geurtsen en Edwin Twiest waren te gewaagd aan elkaar en ook Johan Bastiaannet kon het Marino Barkel niet moeilijk maken. Kees Thijssen probeerde het nog tegen Gil Salome, maar ook Gil kleurde netjes binnen de lijntjes.

In de nastoot werden er nog vele punten gescoord (of waren het toch pinten...) en na een zeer lange en onderhoudende derde helft gingen Peter van Heun, Frank Zwerver en ondergetekende nog even naar eetcafe 1890. Frank was nog duidelijk aan het nagenieten van zijn overwinning in de provincie van afgelopen dinsdag. Peter en ik analyseerden zijn partij tegen Virny en de conclusie was dat Peter goed speelde en de remise had verdiend. 

Ja. Met dit sterke team verwacht ik nog vele punten dit seizoen! 
Afgelopen zaterdag moest 020-2 aantreden tegen Leiden, dat bovenin de middenmoot mee draait.

Een voordeel voor ons was dat oud Amstelland lid Evert Dollekamp ziek was, en daaroom niet meespeelde. Hanco wilde graag tegen Evert Bronstering spelen - en hij kreeg zijn. Dit werd echter geen groot succes. Nadat Hanco de kerkhofaanval had afgeslagen, ging hij direct de fout in, en kon na een onweerlegbare dreiging opgeven.

Even hiervoor had Erik gewonnen van Jack van der Plas, die ook een kerkhofaanval speelde. Erik bewees dat niet iedere kerkhofaanval speelbaar is. Nadat Erik een schijf gewonnen had na een dubbele damdreiging, was het een zet later na een combinatie afgelopen. Ondergetekende speelde een klassieke partij tegen Hans Kreder. Hier gebeurde weinig, al had ik een klein voordeel. Na een onvoorzichtige zet kwam ik wat lastiger te staan, maar wist toch de remise binnen te slepen.

Kenny had een lastige aanval tegen Edwin van Hofwegen. In het middenspel koos Kenny het verkeerde plan, waarna Edwin de aanval kon overnemen. Kenny probeerde het nog met een schijfoffer, maar het mocht niet meer baten.

Na nog twee remises van Laura tegen Andre van der Kwartel en Lucien tegen Peter van de Berg, waarbij Lucien nog wel wat kansen gehad heeft, kwamen eindelijk de tweetjes: eerst was het Wiebo, die groot voordeel pakte in het middenspel nadat Harry Dekker een twee om twee terug nam. Na een gedwongen schijfoffer was het een kwestie van techniek voor Wiebo.

Hierna was het Hans die Maurits Meijer versloeg. Dit ging niet vanzelf, maar toen Maurits de stand liet vastlopen, bleek dat hij degene was die een schijf moest offeren. Na een 2 om 1 zijn schijf terug te geven was de stand in een 5 om 5 met alleen maar oppositie uit. Hierna was het Peter die Hans Tangelder versloeg. Hans speelde weer zijn alles of niets spel, wat Peter hard afstrafte. Hans speelde tegen beter weten in nog lang door, maar Peter liet zich niet meer verrassen en haalde het 11e punt binnen.

Jan Pieter had het heel lastig tegen Hein van Winkel. JP had een klein voordeel, maar dat leek niet veel te zijn. Het duurde tot de  56e zet voordat JP winnend voordeel kreeg. Uiteindelijk een 13-7 overwinning.
feed-image