In de 5e ronde van de Nationale competitie troffen Hoogeveen en 020 elkaar in een omgekeerde opstelling waardoor de topspelers elkaar aan de onderste borden bestreden. 020 kende een sterke openingsfase. Na een paar uur spelen hadden wij op de meeste borden zelfs het betere spel tegen titelkandidaat Hoogeveen. Om aan onze doelstelling te voldoen om aan minimaal 2 borden winnend voordeel te verkrijgen moest er nog wel wat werk verzet worden. Rob was een van de spelers die vandaag voor de winst mocht gaan en leek een eind op weg met een kansrijk ogende omsingelingsstrategie. Maar helaas, zetje! Het was over en sluiten. Met Johan Wiering, Johan Capele en Krijn hadden we nog enkele ijzers in het vuur om tegen te scoren. Ook Hans en Gerrit hadden kansrijke middenspelstanden op het bord verkregen. Verder speelde invaller Frank Zwerver een dijk van een partij tegen het jeugdtalent van Hoogeveen en leek - net als naamgenoot Frank, die de sterke Corba onder controle hield - probleemloos op remise af te stevenen. Juist op dat moment kreeg het team een tweede en beslissende tik te verwerken doordat Johan Capelle in een verborgen doch geniale positionele valstrik was gelopen tegen Zainal Palmans en lijdzaam moest toezien hoe zijn mooie positie in een ruïne veranderde. Of dat nog niet genoeg was koos invaller Frank in een remisestand voor de verkeerde voortzetting en verloor eveneens. Uiteindelijk leek alleen Hans kansen te krijgen tegen avonturier Thio wiens naamloos skelet echter gewoon speelbaar bleek te zijn. Kijk voor partijen en de stand op Externe competitie.

In de provinciale competitie heeft het 020-kwartet een grote stap gezet richting titelprolongatie. Voornaamste concurrent SNA werd donderdag in eigen huis met 3-5 verslagen. Op drie van de vier borden wisten de Amsterdammers weinig potten te breken, maar de zege van Hein Meijer op Theo Tesselaar was overtuigend.

Rob Geurtsen speelde een spannende partij tegen Ivo de Jong. Beide heren zagen kansen, maar objectief bezien bleef de partij waarschijnlijk aardig in evenwicht. Het treffen tussen Thijmen Stobbe en Jan Groeneweg kabbelde lange tijd rustig voort, maar opeens was Thijmen de regie kwijt. De remise viel niet tegen. Jan Pieter Drost zocht zijn heil in een omsingeling, maar moest lijdzaam toezien hoe Roy Coster steeds verder op kwam zetten. Pas in het eind van de partij kreeg Jan Pieter vage kansen, maar gezien het teambelang koos hij voor een ruil naar een onverliesbare stand. Op Bord 1 had Hein Meijer inmiddels een oppermachtige positie opgebouwd tegen Theo Tesselaar. Tesselaar investeerde al zijn tijd in een vruchteloze zoektocht naar redding, maar Hein had gelukkig minder tijd nodig voor een sluitende winst, zodat 020 op een beschaafd tijdstip de trein terug naar Amsterdam kon nemen.

Met de ongelukkige nederlaag tegen Zaanstreek nog in ons hoofd vertrokken we naar het sterker geachte Nijverdal. Het plan was om tegen de 5 sterksten remise te spelen en van de 5 zwaksten te winnen. Na de koppeling was het duidelijk waar de winstpartijen vandaan moesten komen. Frank en Hans zouden het erg moeilijk gaan krijgen tegen de Russen. Pieter kwam snel minder te staan en na 3 uur spelen zag ik 3 nederlagen en zag ik niet waar de 3 winstpartijen vandaan zouden moeten komen. Rob en Johan Capelle hadden wel iets, maar het werd toch snel remise. En toen stelde ik remise voor tegen Gerrit Boom. In een totaal gelijkwaardige dunne stand nam mijn tegenstander een 3 om 3 en ik ging er van uit dat hij dus wel remise zou willen. Niets bleek minder waar, hij speelde door. Nu krampachtig elke remise vermijdend verbruikte hij zijn tijd op tot de laatste seconde. Op de 48ste zet had hij door dat het verkeerd ging en stelde zelf remise voor. Op de 50ste zet vond hij de remise, maar voerde deze te langzaam uit. Vlag.

Pieter verloor nu nog wel 4-4. De cruciale onderste borden deden wat ze moesten doen. Johan Smits kreeg een Ghestem tegen en kon goed gebruik maken van deze kerkhofschijf. Peter was toch de betere speler en won. Hans redde het helaas niet tegen de buitencategorie Ivanov. Hans stond de hele partij onder druk, maar analytisch uit was het heel lang zeker niet. 6-8. Met nog drie partijen te gaan kon het feest al beginnen. Gerrit speelde een kromme aanval heel goed tegen tegen de veel hogere rating van Morsink en stond al een tijdje gewonnen. Johan Wiering stond ook veel beter. Het was nu geduldig wachten want de tijd werd goed opgebruikt tot 18.00 uur. Gerrit won. Wiering won. Zou Frank zijn remise kunnen binnenhalen? Helaas niet. De sterke Rus kreeg geen vat op Franks spelletje, maar helemaal op het eind ging het mis. Gelukkig was de buit al binnen.

meijer- savane
 
Het leek er lang op dat de wedstrijd tegen Texel in 4 remises zou eindigen. Niemand had iets en Rob stond zelfs minder. Gelukkig gebeurde er toch nog wat. Savane stelde remise voor, maar Hein wilde nog wat zetten zien. Nu speelde zwart vol vertrouwen snel naar de diagramstand toe. In de mooie 5 om 5 oppositie zit remise, maar na 20-25? 26-21! keek onze tegenstander vol schrik naar wat hij had gedaan.

Robs tegenstander bood hierna remise aan terwijl hij best nog even door had kunnen spelen, zeker gezien de tijdsverhoudingen. Op bord 4 speelde Paul daarna ook remise. Ikzelf had niets, maar kreeg toch nog wat.
In een andere opstelling dan gewoonlijk ontvingen wij zaterdag het op papier zwakkere Zaanstreek. Na een paar uur ontwikkelde de wedstrijd zich zoals we het ons hadden voorgesteld. De stand bij Gerrit oogde weliswaar wat zorgelijk maar aan de borden van Peter, Rob, Johan Smits en Johan Capelle werd het voordeel allengs zichtbaar. Nadat Krijn remiseerde met invaller Daan van Os en ook Frank de punten had gedeeld ging het plotseling mis bij Peter tegen Wout Rijs.

Het is maar goed dat we voor het provinciale team, bestaande uit 4 personen over 2 teamleiders beschikken. Anders waren we de eerste wedstrijd tegen Zaanstreek totaal vergeten. Het werd maandagmiddag nog heel wat bellen en mailen om het team compleet te krijgen. Vervolgens moesten we flink aan de bak tegen het altijd lastige Zaanstreek. Met enig fortuin won 020 met 3-5 door overwinningen van Hein en Gerrit, een remise van Hans en een nederlaag van Huub.

Aan het 1e bord had Hein een theoretisch half open klassiek op het bord tegen Paul Teer. Hein won uiteindelijk door een lichte combinatie naar dam maar was zichtbaar ontevreden over het verloop. "Paul had het veel beter kunnen doen maar dat heeft hij gelukkig niet gezien", aldus Hein. Gerrit en Wout Rijs vochten een principiële strijd uit met een zwarte schijf op 45 en witte schijven op 15 en 25. Het middenspel was boeiend met wederzijdse dreigingen. De partij leek op remise uit te draaien maar Gerrit had nog een leuke finesse achter de hand. Hans had een gezonde aanval met schijven op 23 en 24. Een te passief ruiltje gaf Piet Smit kansen om door te breken. Piet was daarbij iets te gehaast en Hans ontsnapte met een punt. Aan bord 4 ging Huub aan de leiding maar toen de tijdnoodfase aanbrak werd Huub door Barbara nog even flink te grazen genomen. Dat zowel Huub als Barbara vóór de 50e zet door de vlag waren gegaan was beide spelers ontgaan. Volgende week gaan 020 en Zaanstreek alweer op herhaling. Dan treffen de tientallen elkaar in de Nationale competitie.   

Met voldoende zelfvertrouwen reisden we naar Doetinchem om het op te nemen tegen het op papier sterkste team van de Hoofdklasse A. De koppelingen waren echter niet in ons voordeel. Onze topscorers troffen vooral degelijke tegenstanders terwijl onze modale spelers het moesten opnemen tegen de toppers van DUO. Het begin was niet te min veelbelovend. Zowel Peter als Krijn kweten zich uitstekend van hun taak om de fouten bij hun tegenstanders resoluut af te straffen. Het consolideren van de voorsprong mislukte echter faliekant doordat Johan Smits en Hans hun gelijkwaardige posities eigenhandig om zeep hielpen. Weliswaar troffen zij in Nina Hoekman en Jochem Zweerink niet de minste tegenstanders maar hierdoor verloren we wel de controle over het wedstrijdverloop. Dat Frank Zwerver zou verliezen van Maarten Linssen was ingecalculeerd maar pas een laat eigen doelpunt in de tijdnoodfase bracht hier de beslissing, waardoor DUO wel erg eenvoudig aan de punten kwam. Met nog twee reguliere nederlagen van Gerrit en Frank Pasman liep de schade uiteindelijk op tot vijf bordnederlagen. Johan Wiering, Johan Capelle en Rob Geurtsen werden ondertussen in bedwang gehouden waardoor we huiswaarts keerden met een geflatteerde 13-7 nederlaag aan de broek.

13488581088

In de eerste ronde van de Nationale Competitie forceert wit schijfwinst.
Met debutant Johan Wiering én met invaller Casper van der Tak in de gelederen trad 020 met vertrouwen de wedstrijd tegen Huizum tegemoet. Zowel Wiering als Van der Tak waren gekoppeld aan de sterkste spelers van Huizum, met remise als meest waarschijnlijk resultaat. Maar in de praktijk blijkt het toch telkens weer anders te lopen. Johan Teake Dekker trakteerde Casper op een verrassende combinatie waardoor het team onverwacht snel op achterstand stond. Normaal gesproken gaan bij Huizum de hekken dan meteen dicht. Piet Bouma (die zelden verliest of wint) nam hiertoe het initiatief door na 40 zetten remise voor te stellen aan zijn spiegelbeeld bij 020. Gelukkig was het nog vroeg in de wedstrijd en niet iedereen bij Huizum was bij de les. Zo bleek Jan Adema ondertussen volledig de kluts te zijn kwijtgeraakt tegen Krijn. Ook de remisestrategie van Posthumus tegen Johan Capelle mislukte vanwege een schitterende forcing (waar blijft dit diagram?). Terwijl de tegenstander van Rob vroeg of laat wel moest bezwijken onder de toenemende druk. In een explosie van positioneel en combinatief geweld kantelde de wedstrijd in nog geen 10 minuten tijd en regen Krijn, Johan en Rob hun tegenstanders aan het mes. De 3-1 voorsprong werd niet meer weggegeven. Voor Van der Pal en Kooistra was het te laat het tij nog te keren want Johan Wiering en Hans gaven geen krimp. Nadat Gerrit en Peter de teamzege veilig hadden gesteld zorgde Johan Smits voor de slagroom op de taart door na 6 uur spelen in de verlaten speelzaal nog een punt binnen te slepen tegen de sterke invaller Johannes Postma. Dertig jaar geleden speelden zij ook al eens tegen elkaar tijdens het aspirantenkampioenschap van Nederland waar Johan Smits toen de titel opeiste.

De strijd tussen de Johannen, Postma en Smits. Met dank aan de fotograaf van Huizum.
Postma-Smits
   O2O     Huizum   
12
-
8
 
 1 Johan Wiering (1416) - Rein van der Pal (1379)   1 - 1 6
 2 Krijn ter Braake (1319) - Jan Adema (1233)   2 - 0 4
 3 Johan Capelle (1317) - Katrinus Posthumus (1227)   2 - 0 3
 4 Casper van der Tak (1413) - Johan Teake Dekker (1356)   0 - 2 1
 5 Frank Pasman (1090) - Piet Bouma (1215)   1 - 1 2
 6 Peter van Heun (1283) - Sietse Nagel (1190)   1 - 1 9
 7 Rob Geurtsen (1313) - Jacob de Vries (1162)   2 - 0 5
 8 Hans van den Heuvel (1138) - Anne Piet Kooistra (1222)   1 - 1 7
 9 Johan Smits (1152) - Johannes Postma (1194)   1 - 1 10
 10 Gerrit Tigchelaar (1136) - Tjalling van den Bosch (1188)   1 - 1 8
 

feed-image