Zaterdag speelden we de 2e ronde in en tegen Zaandam. Voor de 4e keer achter elkaar waren we welkom daar.

Wiebo probeerde het wel tegen Paul Teer. Paul verdedigde zich goed en pakte zo een punt.

Ikzelf had een rustige partij tegen Piet Smit, in een gelijkwaardige stand blunderde ik vreselijk en verloor.

Frank had het zoals verwacht zeer lastig tegen Losseni Savane. Zijn korte vleugel werd vakkundig leeggespeeld, waar Losseni gratis kon doorlopen. Een lichte combinatie versnelde het proces.

Herman speelde een degelijke partij tegen Martin Berends. Hij kreeg wat voordeel, maar was helaas niet genoeg voor de winst.

Thijmen had een klassieke partij tegen Barbara Graas. Ook hier werd het evenwicht niet verstoord en eindigde de partij in remise.

Hans legde Paul van der Lem het vuur aan de schenen. Helaas koos Hans op het eind voor een verkeerd plan, waardoor Paul met een combinatie de remise kon halen.

Bert speelde een sterke partij tegen Sijmen Hansen. Ondanks dat hij op de 34e zet een combinatie miste, haalde hij een paar zetten later wel een combinatie naar dam uit. Bert won, door te zeggen hoe hij de dam van Sijmen kon afpakken. Beide hadden gemist dat Bert meerslag moest nemen, waardoor de partij remise zou worden. Bert zag later dat de eindstand toch gewonnen is voor hem.

Huub speelde een aanvallende partij tegen Peter Groot. Peter miste een combinatie, en even later gingen beide naar dam toe. Huub won een schijf, maar liep toen helaas alsnog in een (fraaie) combinatie, waardoor het in een keer uit was.

Over 3 weken weer nieuwe kansen...

Frank was als eerste klaar. Het werd nooit spannend, met een logische remise tot gevolg. 1-1


M. Hendriksen Jr. - R. Jharap, stand na 10. 50-44?

Radjinder kreeg in de opening een cadeautje. Na 50-44? combineerde hij naar dam via 10. ... 23-29 11. 33x24 26-31 12. 37x26 13-19 13. 24x22 17x46. Even later nam wit de dam af, maar zwart hield er een schijf voorsprong aan over. 3-1

Johan W. trof in van de Pol een passieve tegenstander en kreeg groot terreinvoordeel. Bij goed verdedigen was dat nog wel speelbaar geweest, maar toen hij Johan ook nog eens de kans gaf om een sterke centrumaanval in te zetten, was het pleit snel beslecht. Een overtuigende positionele overwinning. 5-1

Johan B. ging mee met zijn tegenstander en samen ruilden ze er lustig op los. Uiteindelijk kreeg Johan het centrum nog wel in handen, maar ondertussen was de stand veel te dun geworden om nog serieuze winstkansen te hebben. 6-2

Kenny leek in het late middenspel iets beter te staan. Met een tijdelijk offer dacht zijn tegenstander te ontsnappen en dat werkte want de spelers kwamen remise overeen. Ietwat vroeg misschien: ook al laat de computer zien dat de slotstand remise is, in de praktijk zou Kenny op links prima doorbraakkansen hebben. 7-3

J. van Goudoever - C. Versteegen, stand na 36. 36x27

Debutant Job speelde een prima positionele partij en won overtuigend, zie diagram: al in een 12 om 12 liep zijn tegenstander vast. Hij zou nog één zet kunnen wachten, daarna zit er niets anders op dan offeren. Hij koos ervoor om dat dan maar meteen te doen, maar dat hielp ook niet. 9-3

Marco speelde vanaf de opening vol op de winst en nam daarvoor wel enig risico. Zijn tegenstander ging er op in, maar even later volgden een paar ruilen en zo waren de spanningen nog voor de 20e zet alweer opgeheven. Daarna kwam Marco alsnog in de aanval, om na een paar zetten weer terug te gaan. Voor de afwisseling ging nu op de andere vleugel zijn tegenstander in de aanval en deze bleef wél lang op het bord. Er ging echter niet veel dreiging van uit en de partij eindigde in een gelijkwaardige remise. 10-4

Zelf kreeg ik een overbekende opening op het bord. Mijn tegenstander koos voor een voorzichtige aanpak. In het middenspel wist ik het gaandeweg steeds ingewikkelder te maken en toen de klok ook nog een rol begon te spelen, ging mijn tegenstander in de fout en moest hij een schijf offeren. In het eindspel overzagen we allebei nog wel een knap ingewikkelde ontsnapping. 12-4.

Peter leek in het middenspel duidelijk beter te staan. Hij had het centrum, zijn tegenstander kampte met een achtergebleven schijf op 36. Met een tijdelijk offer probeerde Peter zijn voordeel uit te bouwen maar dat bleek onvoldoende. Zonder dat offer zat het er echter ook niet in. 13-5

Johan C. speelde tegen de sterkste Luntenaar. Lange tijd was de partij in evenwicht, tot Johan het zichzelf in het late middenspel nodeloos moeilijk maakte. Door aan te sturen op een dammeneindspel met één schijf achterstand wist hij alsnog de veilige remisehaven te bereiken. 14-6

 

Afgelopen zaterdag behaalden wij de eerste overwinning in het nieuwe seizoen.

Rajjiv kwam met de schrik vrij tegen Ronald Wisse. Nadat Rajiv in een zetje liep, kwam hij een schijf achter. Door een onzorgvuldige opbouw van Ronald, kreeg Rajiv genoeg compensatie voor de remise.

Wiebo en Gerrit van Mastrigt speelde een voorzichtige partij met remise als logisch gevolg.

John had een klassieke partij tegen Jan Out. Ook hier werd het evenwicht niet verbroken, met ook remise tot gevolg.

Bij mij gebeurde de eerste 30 zetten niet veel. Toen kreeg ik langzaam wat voordeel. Door een sterk centrum en behoud van de pootjes, kreeg ik steeds meer voordeel. In een 8 om 8

kon Matthijs Broek opgeven.

Gerrit kreeg geen voet aan de grond tegen Rob van den Bos. Ook deze partij eindigde in remise.

Frank kreeg wel wat voordeel tegen Theo van Wissen. Helaas was zijn lange vleugel te dun om de winst te kunnen halen.

Laura had een voordelige klassieke stand tegen Ron Bolderheij. Toen Ron terugruilde kon Laura de aanval plaatsen. Deze aanval bleek sterk genoeg om de overwinning op te eisen.

Als laatste was Hans bezig tegen Peter Lansbergen. Door een sterk centrum moest Peter een schijf offeren, en even later nog twee schijven om door te kunnen breken. Helaas kon Hans op het eind de winst in deze 4 om 1 niet vinden.

Al met al een 10-6 overwinning.

Afgelopen zaterdag behaalden wij de eerste overwinning in het nieuwe seizoen.

Rajjiv kwam met de schrik vrij tegen Ronald Wisse. Nadat Rajiv in een zetje liep, kwam hij een schijf achter. Door een onzorgvuldige opbouw van Ronald, kreeg Rajiv genoeg compensatie voor de remise.

Wiebo en Gerrit van Mastrigt speelde een voorzichtige partij met remise als logisch gevolg.

John had een klassieke partij tegen Jan Out. Ook hier werd het evenwicht niet verbroken, met ook remise tot gevolg.

Bij mij gebeurde de eerste 30 zetten niet veel. Toen kreeg ik langzaam wat voordeel. Door een sterk centrum en behoud van de pootjes, kreeg ik steeds meer voordeel. In een 8 om 8

kon Matthijs Broek opgeven.

Gerrit kreeg geen voet aan de grond tegen Rob van den Bos. Ook deze partij eindigde in remise.

Frank kreeg wel wat voordeel tegen Theo van Wissen. Helaas was zijn lange vleugel te dun om de winst te kunnen halen.

Laura had een voordelige klassieke stand tegen Ron Bolderheij. Toen Ron terugruilde kon Laura de aanval plaatsen. Deze aanval bleek sterk genoeg om de overwinning op te eisen.

Als laatste was Hans bezig tegen Peter Lansbergen. Door een sterk centrum moest Peter een schijf offeren, en even later nog twee schijven om door te kunnen breken. Helaas kon Hans op het eind de winst in deze 4 om 1 niet vinden.

Al met al een 10-6 overwinning.

Aangezien concurrent Het Noorden een zware uitwedstrijd tegen Huizum op het programma had staan, wisten wij dat we met een overwinning op Nijverdal goede kans zouden maken op de tweede plaats in de eindrangschikking, die recht geeft op de nacompetitie voor promotie. De motivatie was er, nu de afwerking nog. Dankzij een file op de A1 kwam een aantal spelers pas om 12 uur aan in Nijverdal, maar ik had niet het idee dat dat van invloed was op het vertoonde spel. Er werd volop gestreden en na een paar uur spelen zag het er goed uit.

De eerste drie partijen eindigden nog in remise. Dat begon bij Johan Wiering. Hij probeerde het wel, maar zijn tegenstander ging alle complicaties uit de weg. Dat kon John bepaald niet zeggen. Al in de opening legden de spelers gezamenlijk een zeer ingewikkeld speltype op de mat, waarbij vooral John veel risico nam. Nadat het flink was uitgedund, had hij met wat moeite nog remise in handen, maar nadat hij dat had verzuimd kwam zijn tegenstander gewonnen te staan. Die deed het op zijn beurt ook niet goed en zo liep het met een sisser af. De derde remise kwam op naam van Kenny. Kort na de opening ging zijn tegenstander in de aanval, zonder dat daar echter veel dreiging vanuit ging. Voordat het gevaarlijk zou kunnen worden ruilde Kenny de vijandelijke voorpost af, waarmee de muziek uit de stand was. 3-3.

Marco bracht ons op voorsprong. Al vroeg in de partij liet zijn tegenstander z'n korte vleugel opsluiten, kwam los en liet prompt weer een opsluiting toe. Dat leek best speelbaar, maar dan had hij de opsluiting niet meteen weer moeten verbreken. Dat leverde Marco namelijk duidelijk positioneel voordeel op, wat hij vakkundig tot winst voerde. Een mooie positionele partij. 5-3.

Johan Bastiaannet vergrootte onze voorsprong. Hij had een aanval op het bord, kwam gewonnen te staan maar zag het niet. Een paar zetten later won hij alsnog omdat zijn tegenstander een kleine combinatie toeliet. 7-3.

Op zoek naar voordeel stak ik vanaf het begin veel tijd in de partij. Dat was de moeite waard want rond de 40e zet stond ik uitstekend, al had ik daarbij ook wel wat medewerking gehad. Het lukte me echter niet om het voordeel te verzilveren. De computer liet achteraf zien dat het op de 45e zet anders had gemoeten.
Rob 23 02 25 a

R. Geurtsen - M. Morsink, stand na 44. .. 10-14

 

De hoofdvariant is 45. 42-38 3-8 46. 36-31 14-20 47. 33-28 13-19 48. 38-33 20-24 49. 50-45, zie analysediagram.
Rob 23 02 25 b

Analysediagram

 

De pointe is dat 8-13 nu is verhinderd door 17-12! 18x7 33-29 24x22 27x9! Dat betekent dat zwart moet afwikkelen met 49. .. 24-30 50. 28-22 30x26 51. 22x2 16-21 52. 27x16 26-31 53. 2x24 31-36 en het eindspel klopt precies voor wit. Eén van de vele varianten is 54. 24-47 23-28 55. 17-12 28-32 56. 12-8 32-37 57. 8-3 37-41 58. 3-14 41-46 59. 14-5 W+.

 

Een heel andere, eveneens belangrijke variant is 45. 42-38 14-20 46. 33-29 3-9 47. 38-33 13-19 48. 33-28 20-24 49. 29x20 25x14 50. 50-44 13-19 50. 33-28 14-20 51. 34-30 9-13 52. 30-25 20-24 53. 44-40! 24-29 54. 40-35 29-34 55. 35-30 34-40 56. 30-24 19x30 57. 25x45 W+. Er zijn veel zetverwisselingen mogelijk die uiteindelijk op hetzelfde neerkomen.

 

Mijn denkraam is helaas veel te klein om dit allemaal achter het bord uit te rekenen. Ik speelde 45. 50-44 en kwam er even later achter dat het niet meer te winnen was. 8-4.

 

Radjinder was in het middenspel in een licht nadelig klassiekje beland. Zijn tegenstander maakte het hem gelukkig niet lastig. 9-5.

Heun 23 02 25
 

B. Neven - P. van Heun, stand na 55. 4-13

 

Peter nodigde zijn tegenstander al vroeg in de partij uit om een centrumaanval in te zetten en die had daar wel trek in. De rest van de partij liep Peter achter de feiten aan, maar pas vlak voor het eind ging hij de mist in toen hij een eindspelfinesse over het hoofd zag. In de diagramstand speelde hij 55. .. 26-31? en na 56. 13x44! 31x42 57. 28-22 kon hij opgeven. Remise was nog 30-34 13-35 40-45 35-40 34-39 40-44 21-27! (en vooral niet 39-43?) 44x33 27-32 33-47 32x23 en wit kan niet meer winnen. Jammer. 9-7.

 

Frank wilde vandaag winnen en plaatste daarom al op de 14e zet een voorpost. Hij was daarbij even vergeten te tellen hoe vaak zijn tegenstander er achter kon lopen. Na het verlies van een schijf vocht hij nog lang door en kort voor het einde had hij zowaar nog kunnen ontsnappen, maar ik moet toegeven dat ik dat op dat moment als toeschouwer ook niet zag. 9-9.

 

Johan Capelle was in het late middenspel onder druk geraakt. Secuur verdedigen leverde uiteindelijk een punt op en de analyse achteraf toonde aan dat er ook nergens winst in heeft gezeten. 10-10.

 

Dat bleek uiteindelijk net een punt te weinig voor de nacompetitie. Volgend jaar beter.

De laatste wedstrijd van het seizoen was tegen titelkandidaat VAD. Vooraf leek 8-8 het hoogst haalbare gezien de sterkte van VAD.


Als eerste was het Hans die moest aantreden tegen Herman van Westerloo. Hans was tevreden met een punt en speelde niet op z'n scherpst. Hij liet zelfs een dam toe die niets meer zou opleveren dan remise. Herman nam die niet. Toen Herman in een damcombinatie van Hans liep was het echter snel afgelopen.

Ikzelf speelde een aanvallende partij tegen Kees Binnenkade. In een optisch beter stand liet ik een combinatie toe omdat ik dacht dat die niet kon, maar door een extra schijf te offeren werd het een hele grote ruil, waarna tot remise besloten werd.

Wiebo tegen Michel Horn werd een partij waarbij weinig risico's genomen werden, met remise als gevolg. Jan Pieter had een spannende opening tegen Hans Vermeulen. De computer had echter geen opmerkingen en ook deze partij werd remise.

Bert speelde tegen topscorer Paul de Heus. Gezien de stand op de overige borden, ging Bert niet voor de remisevariant. Helaas miste hij een zetje, waardoor hij zelfs verloor.

Siegfried leek lastig te staan tegen Jos Eggen, hoewel de computer niet veel meer dan remise zag. Siegfried bleef zich goed verdedigen en haalde een nette remise.

Ook Ricardo had het lastig: tegen Arie Storm. Na een paar wat mindere zetten kwam hij zelfs erg lastig te staan. Ricardo bleef kalm en wist een punt uit het vuur te slepen.

Als laatste was Gerrit nog bezig tegen Chris van Westerloo. Langzaam maar zeker kreeg Gerrit een drukstandje op het bord. Chris wist niet de juiste verdediging te vinden. Zo behaalden wij een onverwachte 7-9 overwinning, waarbij wij zelfs in het linkerrijtje kwamen, terwijl VAD veroordeeld werd tot het spelen van een promotiewedstrijd. 

Het moest van ver komen tegen Huizum deze zaterdag. Aan Johan Capelle lag dat niet. Hij keek al vroeg tegen een vijandelijke indringer op het kerkhofveld aan; ongebruikelijk, maar op zich niet slecht en hij kon er dan ook niet van profiteren. Dat veranderde op slag toen zijn tegenstander op de 25e zet zomaar een schijf inleverde. Misschien dacht hij wel dat het slechts een tijdelijk offer was, maar al snel bleek dat een misrekening en zo kwamen we al vroeg in de wedstrijd op voorsprong. 2-0.

Jharap 23 02 11
M. Feenstra - Radjinder Jharap , stand na 26. 42-37?

 

Zoals zo vaak zorgde Radjinder voor de meest spectaculaire partij. Toen ik eens langs de borden liep, zag het daar nog niet naar uit, er stond een normale klassieke stand op het bord. Kort daarna sloeg de vlam in de pan. We komen er in na de zet 26. 42-37? Kort daarvoor heeft de zwartspeler een Ghestem doorstoot geplaatst en hoewel het daarmee knap ingewikkeld is geworden, is het evenwicht nog niet verbroken als nu maar wit

Afgelopen zaterdag speelden we een spannende wedstrijd tegen de Waarddammers. Omdat handhaving nog geen feit is moesten we punten pakken.

Wiebo Had een klassiekje tegen Fred Roedolph. Het evenwicht werd nergens verbroken met remise als gevolg. Hans probeerde het wel tegen Ed de Hek, maar die verdedigde zich goed met ook remise als gevolg. Ricardo kwam goed uit de opening tegen Kees Brandwijk, maar werd later toch teruggeduwd. Met een offer had Ricardo het zich makkelijker kunnen maken, nu had hij een blunder van Kees nodig om remise te halen.

Ikzelf liep tegen Piet Trapman in een combinatie. De combinatie op zich had bij een schijf teruggeven niets meer opgeleverd dan remise. Ik offerde er 2 maar wist door onnauwkeurig spel van Piet toch nog remise te halen.
Frank had tegen topscorer Wim Verschoor lang uitzicht op een punt, maar aan het eind ging het net mis. Zo verloor Frank.

Jan Pieter kreeg een stug spelende Arie van Genderen tegenover zich. Zelfs schijfwinst tegen het einde leverde niet meer op dan remise.
Laura had een klassiek speltype tegen Martin Nederlof. Secuur spel van beiden leverde niets meer dan een punt op.

Gerrit zette Ernst de Heer onder druk. Heel lang leek er niets aan de hand, maar op het eind ging Ernst toch nog in de fout, waardoor Gerrit de 8-8 uit het vuur sleepte.

Met 9 punten zijn we nog steeds niet veilig. In de laatste wedstrijd tegen (waarschijnlijk) aankomend kampioen VAD zal minimaal een punt gehaald moeten worden om nacompetitie te ontlopen.

Op een koude zaterdag traden we met een compleet tiental aan voor de verste uitwedstrijd van het seizoen. De tegenstander was mijn oude club, Damgenootschap Het Noorden. In wedstrijdpunten stonden we gelijk, in bordpunten twee achter. Met nog maar een paar ronden te gaan en nog kans op nacompetitie wilden we uiteraard winnen.

Johan Bastiaannet hield aan de opening een slecht ontwikkelde linkervleugel over. Het fatsoeneren bleek niet moeilijk, maar ondertussen gingen er wel veel schijven in het doosje. 1-1.

Johan W. 23 01 28

M. de Jong - J. Wiering, stand na 49. 32x21

Links en rechts naast mij zorgden beide andere Johannen voor afleiding. Rechts viel nog wel mee. Johan Wiering speelde een klassieke partij die lange tijd in evenwicht was. Pas in het late middenspel werd het razend spannend en daar ging zijn tegenstander dan ook in de fout. Johan stond al een paar zetten gewonnen toen hij in de diagramstand zijn opzet kon bekronen met een winnende combinatie. Hij begon goed, met 49. .. 34-39. Helaas gaf zijn tegenstander niet meteen op, hij sloeg 50. 33x44. Winnend voor zwart is nu 12-18, 24-30 en 19x50, maar Johan ging verder met 50. .. 29-34? 51. 44-40 24-29? 52. 38-32! 13-18 53.32-27 18-23 54. 35-30 23x32 55. 27x38 en zwart gaf op. Dat was een tegenvaller. 1-3.

Heun 23 01 28

O. Donkers - P. van Heun, stand na 27. 41-37?

Zaterdag konden we weer eens een overwinning bijschrijven. Hier hadden we wel weer een onrechtmatige slag van onze tegenstander voor nodig. Dat maakt twee onrechtmatige slagen in de laatste twee wedstrijden...

We begonnen slecht met een nederlaag van de teamcaptain. In een stand waarin ik echt voordeel dacht te krijgen verraste Peter van de Berg mij met een venijnige combinatie.

De stand werd gelijk getrokken door Wiebo die Andre van der Kwartel versloeg. In voor Wiebo voordelige stand stand dacht Andre dat, na een ruil, achterlopen niet mocht vanwege een damcombinatie. Omdat door de ruil een schijf weg was, mocht dit wel. Een combinatie naar dam een paar zetten later gaf Wiebo de winst.

Jan Pieter had het heel lastig tegen Jack van der plas. Zie Toernooibase voor een aantal varianten. Het eindspel bleek zelfs verloren te zijn voor JP. Hier kwamen we met remise dus goed weg.

Ook Gerrit had het lastig, tegen Hans Kolfoort. In een voor Gerrit nadelige klassieke stand wist Hans de juiste voortzetting niet te vinden en wist Gerrit met remise weg te komen.
Hans mocht aantreden tegen Hans Tangelder. Dit staat garant voor mooie partij eb dat werd het ook. Echter, de remise grenzen werden niet overschreden .

Laura had een klassieke partij tegen Dick den Ouden. Dick kon voor een schijf doorlopen naar dam. Op het moment dat Dick een schijf probeerde terug te veroveren had Laura kunnen winnen, maar ze liet dit na. Nu liep de partij remise.

Bert Bakhuis trof het niet, in Edwin van Hofwegen trof hij de sterkste Leidenaar. Bert pakte het centrum en Edwin ging naar de randen. Nadat er in het middenspel vele ruilen gedaan waren had Bert nog steeds het centrum. Met een offer en stille zet verraste Bert Edwin. Met twee schijven hield Bert er vier vast. Door veel te offeren kon Edwin nog doorbreken, maar de stand was hopeloos en Bert kon de felicitaties in ontvangst nemen.

Huub kreeg tegen Rudi van Velzen, in zijn gewenste opening de offer-variant op het bord. Nadat Rudi de schijf teruggeofferd had bleef hij iets beter staan. Een dubbel offer had zelfs de winst kunnen opleveren als Rudi op het juiste veld dam gehaald had. Een tweede winst miste hij toen Huub een schijf offerde om door te breken. Beide spelers hadden gemist dat Rudi meerslag had moeten nemen. Nu kwam Huub met remise weg en wist hij het 9e (en daarmee winnende) punt binnen te halen.

In de uitwedstrijd tegen Zaandam zat het op sommige borden mee en op sommige borden tegen.

Wiebo had een vlakke partij tegen Paul van der Lem die snel naar remise liep.

Piet Smit verraste Ricardo die, nadat hij in een doorbraak combinatie liep, het eindspel niet op zijn sterkst tegenspeelde en in een geintje van Piet liep.

Frank verloor van Dik Vermeulen, die daar wel een onrechtmatige slag voor nodig had. In plaats van een drieslag te nemen, sloeg Dik er 1 met daarna een vierslag. Dit voerde hij met zoveel bravoure uit dat Frank zich liet afbluffen. Nu verloor Frank, terwijl bij op de juist manier slaan de partij minimaal remise was geworden.
Jan Pieter overhoorde Losseni Savane. Een grote ruil die JP toeliet, leverde veel minder op dan dat hij had verwacht, en zo werd de partij remise.
Ikzelf zwijnde tegen Ruud Holkamp. Na een blunder waarmee ik in een 2 om 3 liep had ik positioneel wel een goede stand. Tegen het einde ging Ruud erg ver naar achteren, terwijl hij met een 3 om 2 een doorbraak had kunnen nemen. Nu haalde ik alsnog een punt.

Hans probeerde het wel tegen Paul Teer, maar deze verdedigde zich taai, en wist het remise te houden. Huub had een lastig klassiekje tegen Barbara Graas ondanks zijn olympische formatie. Huub moest naar het kerkhofveld en verloor snel die schijf. Meteen daarna speelde Barbara het verkeerde tempo, waardoor Huub alsnog kon doorbreken en een punt binnenhaalde.

Net als vorig jaar speelde Gerrit tegen Ruud Groot. Ontsnapte Ruud vorig jaar nog, dit jaar maakt Gerrit het gedecideerd af.

Door een onregelementaire zet kwamen we een bordpunt te kort voor een resultaat: 9-7

feed-image