Vorig seizoen werd de provinciale titel op een haar na door 020 gemist, dit jaar werd dat recht gezet.

Regerend kampioen SNA I had in het begin veel punten laten liggen, waardoor alleen Texel nog enigszins in ons spoor kon volgen. In een rechtstreeks duel werden de eilandbewoners afgelopen maand in eigen huis op afstand gezet. Toch behielden de Texelaars nog een theoretische kans op de titel. Hiervoor zou 020 op 7 maart wel van hekkensluiter SNA II moeten verliezen. Dit lag natuurlijk niet in de lijn der bedoeling – en gebeurde ook niet. Met duidelijke cijfers werden de reserves van SNA verslagen en konden de champagneflessen open…

In Heerhugowaard kon SNA II slechts over de helft van het basisteam beschikken. Daarom werden, on the spot, Ivo de Jong en jeugdspeler Luuk Terweijden bereid gevonden om aan te schuiven voor onze kampioenswedstrijd.

Ivo de Jong is natuurlijk bepaald geen verzwakking en Peter mocht aan bord 1 tegen hem zijn verliespartij tegen SNA I een paar rondes geleden proberen recht te zetten. Peter nam zijn taak serieus op, Ivo iets minder. Na een paar biertjes te hebben genuttigd bleken Ivo’s analytische vermogens toch wat afgenomen en raakte hij van het dam-padje. Peter nam de felicitaties in ontvangst en scoorde daarmee het punt waarmee we de titel binnen hadden. Vlak daarvoor had Johan (Smits) namelijk al als eerste een tweetje laten aantekenen. Tegenstander Frans Groot liet een doorbraak toe, in de wetenschap dat hij de doorgebroken schijf met gelijk materiaal zou kunnen afruilen. Johan had echter dieper gerekend en wist met de volgende schijf alsnog door te breken naar dam. Het duurde nog wel aardig wat zetten voordat de winst over de streep was getrokken, maar het was een kwestie van techniek – en Johan wel toevertrouwd.

Aan bord 2 speelde Paul tegen die andere Groot: Bertus. In een klassiekje ging het lang gelijk op. Bertus dacht remise binnen handbereik te hebben toen afgewikkeld werd naar een eindspel met wederzijds een dam. Paul bewees zijn ongelijk. Toen Bertus op de 48e zet door zijn vlag ging was de stelling al verloren voor hem.

Bleef alleen ondergetekende over. Ik mocht tegen jeugdspeler uit eigen kweek Luuk Terweijden. Zoals wel vaker bij jeugdspelers speelde mijn tegenstander sterker dan zijn rating deed verwachten. Met een hekje op de ‘verkeerde’ vleugel dacht ik de ongelukkige positionering van zijn schijven te kunnen afstraffen. Tegendreiging op de andere vleugel noopten mij echter tot afbreken van de hekstelling, waarna ik op zoek mocht naar de remise in plaats van de winst. Luuk zocht naar de winst, maar moest uiteindelijk, teleurgesteld, berusten in remise. Daarmee was de eer voor SNA II gered – en konden wij eindelijk aan het bier...

Afgelopen zaterdag speelde 020-2 de nacompetitiewedstrijd tegen Den Haag. Buiten deze wedstrijd werd er bij ons ook nog de wedstrijd Tilburg 2 tegen Huizum gespeeld. Deze werd gewonnen door Huizum
.

Den Haag miste 1 sterke speler, terwijl 020-2 volledig aantrad. Erik en Frans van Eenennaam waren als eerste klaar en deelde de punten.

Roep overspeelde Roy Bidesi, die zijn korte vleugel helemaal wegspeelde. Roy liet na de doorbraak 50 minuten lang zijn klok lopen en ging 'door de vlag'.

Paul bereikte niet veel tegen Nico Leemberg en speelde remise. Hans probeerde het wel tegen Jan Kok, maar ook deze partij leverde niet meer op dan remise

Hierna verloor Frank van Frans Teijn. In een goede stand dacht Frank een combinatie uit te halen, maar in plaats van de gedachte 3 slag nam Frans de verplichte 4 slag en kon Frank meteen opgeven.

Kenny had tegen Pertap Malahe tot twee keer aan toe een 4 om 3 nodig om zijn nadelige stand te neutraliseren, met remise als gevolg.

Huub kon het niet bolwerken tegen Herman Vroom. In een lastige stand dacht Huub met een offertje de stand positioneel gelijk te kunnen trekken, maar Herman kon dit weerleggen, waarna Huub verloor.

Jan Pieter had druk op de stand tegen Piet Lodder. Met een 4 om 3 naar doorbraak wist Jan Pieter te winnen en trok zo de stand weer gelijk.

John speelde een goede partij tegen de Haagse topscorer Hein van Dee, maar kwam niet verder dan remise.

Nog even was er de hoop dat Wiebo de Haagse topspeler Gerard de Groot kon verslaan, maar die verweerde zich kranig en hield de remise.

Uitslag 10-10

Dit hield in dat er een barrage gespeeld moest worden. Het speeltempo werd 5 minuten met 5 seconden.

Opstelling bleef gelijk, de kleuren werden verwisseld.

Tijdens het sneldammen wisten Roep en JP weer te winnen, terwijl Huub en Frank weer verloren.

Doordat Kenny en John hun partijen ook wonnen, trokken wij de wedstrijd met 12-8 naar ons toe en was handhaving in de hoofdklasse een feit.

20190302 120508


Het tweede viertal van 020 (dat sinds vorig jaar door het leven gaat als eerste viertal) heeft het kampioenschap van de PNHDB voor het grijpen. Zaterdag werd op Texel met 3-5 gewonnen van Oosterend/Texel, zodat in de slotronde een gelijkspel tegen SNA 2 volstaat voor de eerste provinciale titel. Succescoach Frank Zwerver, die tijdens het treffen in het vliegtuig zat, kon zich geen betere terugkeer op Nederlandse bodem wensen.

Na afloop van de wedstrijd ging de discussie niet over de makkelijk verkregen overwinning van John, de gemiste dam van Thijmen of de dubbele nederlaag die de gebroeders Drost leden. Nee, nadat de uitslag van Enschede bekend was, en het duidelijke was dat wij boven Enschede en Drachten zouden blijven, ging de discussie over het feit of wij ons moesten terugtrekken voor de nacompetitie, of toch deze wedstrijd spelen, met als risico dat we nog een jaar in de hoofklasse gaan acteren.

Voor de laatste ronde zakten we helemaal af naar Hoensbroek in Limboland om tegen DIOS/Eureka aan te treden. Eureka overkwam hetzelfde wat ons de eerste wedstrijd van dit seizoen overkwam. Hun sterkste speler Michel Stempher zat aan bord 10. Hij kon na een uur wachten een 2 in ontvansgt nemen tegen 'niet opgekomen'. Dat bleek voor ons geen enkel probleem. Eureka had weinig ervaren jeugd opgesteld. Dat was te veel gevraagd tegen ons 1e.

Afgelopen zaterdag moesten we aantreden tegen middenmotor Heerenveen. Het werd een terechte, maar zware nederlaag.

Afgelopen zaterdag kregen we Zaanstreek op bezoek. Vooraf had ik iedereen 'vrij spel' gegeven. Niemand hoefde zich aan een opdracht te houden. Dat bleek de vorige wedstrijd een succesvolle 'opdracht'. In tegenstelling tot de vorige wedstrijd tegen Rijnsburg waren we nu ruimschoots favoriet tegen hekkensluiter van de ranglijst, regiogenoot Damcombinatie Zaanstreek. Het moest wel raar lopen zouden we die niet winnen. Het gemiddelde ratingverschil bedraagt ruim 100 ratingpunten.
Zo gezegd, zo gedaan. We 'verdrukten' Zaanstreek op klasse.

…maar afgelopen dinsdag niet. Titelhouder SNA kwam op bezoek en het viertal was gekomen om een serieuze partij te dammen. Op de vraag hoe het mogelijk was dat de titelpretendent onderaan de ranglijst bungelde, luidde het antwoord van captain Groeneweg dat het gewoon een paar keer tegen gezeten had. Dinsdag deed zich dit probleem niet voor bij SNA.

Zaterdag moesten we aantreden tegen de huidige koploper. We wisten al dat het een moeilijke opdracht zou worden, maar nadat Erik zich ziek afmeldde wisten we dat het 'Mission Impossible' zou worden. Dit bleek al snel doordat bijna iedereen het positioneel moeilijk kreeg.

Na twee weken mailen en appen hadden we als 020 weer twee teams van tien man op de been weten te brengen... dacht ik. Helaas bleek nog tijdens onze wedstrijd dat het 2e toch helaas met negen man was aangetreden wegens ziekte.

In ronde 9 namen we het op tegen RDC Rijnsburg. RDC stond boven ons en had nog goed zicht op zowel 1e als 2e plaats (voor nacompetitie). De gemiddelde rating van RDC was ook iets hoger dan die van ons. Bovendien, wij waren praktisch 'uitgerangeerd' voor promotie en degradatie. Dat maakte RDC in ons opzicht favoriet en gaf ons vrijheid.

Verheugd was ik met de deelname van invaller Bert Bakhuis. Alhoewel Bert geen spelritme heeft, is zijn reputatie natuurlijk nog altijd prima.

Helaas begon de wedstrijd voor Bert niet prettig. Beoogd tegenstander Steven den Hollander had de nacht ervoor stevig gefeest en versliep zich. Voorzitter Rinus Kromhout, die niet voorzien had te spelen maar wel voor het openingswoord aanwezig was, speelde daarom tegen Bert.

Nadat iedereen gesettled was, zag Gerrit Tigchelaar plots dat hij een schijf achter zou komen nadat hij met zijn laatste zet akelig blunderde.

Tegelijkertijd had mijn tegen tegenstander, Wim Bremmer, twee draken van zetten (22 en 23) geproduceerd. Na enig rekenen was de winst niet moeilijk te vinden en was het snel uit. Peter Hoogteijling had ondertussen zijn betere stand helaas niet kunnen verzilveren tegen Thomas Wielaard. Rob Geurtsen had Arie Schoneveld zwaar onder druk gezet na te passief tegenspel. Dat een eenvoudig combinatie naar dam het pleit beslechtte bespoedigde de vermoedelijk toch al gewonnen stelling. Tussenstand: 3-5.

Maandag reisden we in de bijna-basisopstelling naar Zaandam voor de 4e ronde van de provinciale competitie. Rob liet zich graag vervangen omdat hij met de Halve Finales van het NK momenteel al aan zijn trekken komt. In zijn plaats mocht Johan Smits aan het eerste bord plaats nemen. Johan mag dan officieel invaller zijn, hij is wel de enige die tot dusver alle wedstrijden gespeeld heeft.  Deze avond mocht de supersub aan de bak tegen Paul Teer.

Thijmen had het voorrecht tegen die andere Paul (i.e. v/d Lem) te spelen en had als enige een iets lagere rating dan zijn tegenstander. Voor hem was de opdracht simpel: houd de zaak droog en laat de rest zorgen voor de winstpunten.

Onze Paul (i.e. Lohuis) werd gekoppeld aan Barbara Graas en als teamcaptain had ik al een vinkje achter deze partij staan. Paul is een angstgegner voor Barbara, dus de druk lag helemaal bij haar.

Aan bord 4 mocht ik tegen Schelte Betten, die zo vriendelijk was mee te werken aan mijn partijopzet. Al snel had ik zijn korte vleugel in bedwang en zijn lange vleugel kaal geplukt. Dat maakte het strijdplan overzichtelijk en toen hij zich nog even vergiste in een slagenwisseling stond ik bovendien een schijf voor. Een kwestie van koelbloedig uitspelen, alleen liet het killerinstict me even in de steek. Ik gaf mijn tegenstander nog één remisekans, die hij echter niet greep. Daarna was het snel uit.

Daarmee had ik stiekem niet de eerste winstpartij laten aantekenen, want kort daarvoor had Paul zijn reputatie van angstgegner waar gemaakt. Aanvankelijk kon Paul geen potten breken en stond Barbara beter. Paul wist dat hij zijn kans wel zou krijgen en liet de kansen keren na een afruil. Barbara’s stand liep vast en Paul mocht de felicitaties in ontvangst nemen.

feed-image