Na afloop van de wedstrijd ging de discussie niet over de makkelijk verkregen overwinning van John, de gemiste dam van Thijmen of de dubbele nederlaag die de gebroeders Drost leden. Nee, nadat de uitslag van Enschede bekend was, en het duidelijke was dat wij boven Enschede en Drachten zouden blijven, ging de discussie over het feit of wij ons moesten terugtrekken voor de nacompetitie, of toch deze wedstrijd spelen, met als risico dat we nog een jaar in de hoofklasse gaan acteren.

Voor de laatste ronde zakten we helemaal af naar Hoensbroek in Limboland om tegen DIOS/Eureka aan te treden. Eureka overkwam hetzelfde wat ons de eerste wedstrijd van dit seizoen overkwam. Hun sterkste speler Michel Stempher zat aan bord 10. Hij kon na een uur wachten een 2 in ontvansgt nemen tegen 'niet opgekomen'. Dat bleek voor ons geen enkel probleem. Eureka had weinig ervaren jeugd opgesteld. Dat was te veel gevraagd tegen ons 1e.

Afgelopen zaterdag kregen we Zaanstreek op bezoek. Vooraf had ik iedereen 'vrij spel' gegeven. Niemand hoefde zich aan een opdracht te houden. Dat bleek de vorige wedstrijd een succesvolle 'opdracht'. In tegenstelling tot de vorige wedstrijd tegen Rijnsburg waren we nu ruimschoots favoriet tegen hekkensluiter van de ranglijst, regiogenoot Damcombinatie Zaanstreek. Het moest wel raar lopen zouden we die niet winnen. Het gemiddelde ratingverschil bedraagt ruim 100 ratingpunten.
Zo gezegd, zo gedaan. We 'verdrukten' Zaanstreek op klasse.

Zittend op rating, alleen Erik Brunsman voor Roep Bhawanibhiek zat eigenlijk op het verkeerde bord maar dat was het gevolg van invallen op een laat moment, ging het als volgt:
Johan Wiering speelde zijn vertrouwde centrumaanval. Tegenstander Joop Wind bood stevige weerstand. Zo stevig dat hij als één na laatste partij uit was en lang binnen de remisemarge bleef. Pas op de 57e zet greep hij niet de laatste remisekans, zie Toernooibase.
Johan Bastiaannet was veel te sterk voor Wout Rijs en had hem snel in een omsingeling gedrukt. Johan maakte het met een kleine combi af.
Peter Hoogteijling dirigeerde zijn schijven ook kordaat naar voren. Hij wist echter geen afdoende bres te slaan in de verdediging van Zaans topscorer Paul Teer.
Rob Geurtsen kwam vlot makkelijker te staan, weliswaar zonder te drukken. Nadat Paul van der Lem een foute ruil nam, moest hij wel een schijf offeren omdat hij anders combinatief verzwolgen zou worden. Die schijfwinst was ruim voldoende om ook de partij te winnen.
Ik kreeg een centrumstand aangeboden waarmee ik kon drukken. Dat luisterde wel nauw, want als de druk omslaat naar gesloten klassiek zouden de kansen keren. Dat klassiek kwam er niet van en na 42. 6-11 is de stand van zwart een catastrofe.
Johan Capelle turnde deskundig zijn omsingeling om in een aanvalsstand. Hoe het daarna gruwelijk misging is mij niet duidelijk. Op Toernooibase wordt nog gewacht op de juiste notatie. Die aanvalstand sloeg jammerlijk niet door vanwege een listig meerslagje. Daarna ging het snel gruwelijk mis doordat Johan op het meest verkeerde veld dam haalde.
Johan Smits remiseerde zonder drukken met Ramon Sakidin. Erik was vergeten te drukken en was in een vleugje nadelige stelling beland. Barbara Graas liep echter onverwacht in een eenvoudige combinatie en zo kreeg Erik de partij cadeau.
Frank Pasman gebruikte keurig zijn tijd (hij was als laatste klaar) om te zoeken naar winst in het eindspel nadat hij prima klassiek spel omgezet had ik een aanval. Helaas was de stand te dun geworden voor winst. Gerrit Tigchelaar, die samen met Frank als enige tegen een ratingnadeel aankeek, neutraliseerde correct Losseni Savané.

Eindstand 14-6. Voor ons is de competitie, wat betreft resultaat, klaar. Een tweede plaats is buiten bereik. Voor de laatste wedstrijd rest ons nog de lange reis naar Heerlen. Daar gaan we weer lekker 'los'.

Afgelopen zaterdag moesten we aantreden tegen middenmotor Heerenveen. Het werd een terechte, maar zware nederlaag.

We kwamen al vrij snel op achterstand door nederlagen van Bob en Frank. Beiden liepen in een slechtere stand in een zetje en konden snel opgeven. Hierna speelde Jan Pieter en Hans remise. Zij hadden weinig moeite om hun sterkere tegenstanders op remise te houden.

Laura had een voordelig klassiekje, maar kon geen potten breken met remise als gevolg. Ook Wiebo had een sterkere tegenstander, en ook hij haalde een keurige remise.

Huub had het erg lastig en moest in het middenspel een schijf offeren. Achteraf bleek dat hij een goede voortzetting gemist heeft die ondanks de schijf achterstand minstens remise had opgeleverd.
John kreeg goede kansen en ging het eindspel in met twee schijven meer. Dam halen op de trik trak lijn had zijn tegenstander voor moeilijkere dilemma's gezet, nu werd het snel remise. Kenny hield zijn tegenstander in bedwang en wist wat zetjes te ontlopen, Ook hij haalde een mooie remise.

Als laatste was ikzelf uit. Na zeer goed gestaan te hebben, ging het langzaam mis. Na een of twee remisevarianten gemist te hebben, ging het helemaal mis.

Over twee weken spelen we de laatste wedstrijd van de regulaire competitie. Als Enschede geen punten haalt, moeten we op 2 maart de nacompetitie spelen. Houd deze datum vrij!

Maandag reisden we in de bijna-basisopstelling naar Zaandam voor de 4e ronde van de provinciale competitie. Rob liet zich graag vervangen omdat hij met de Halve Finales van het NK momenteel al aan zijn trekken komt. In zijn plaats mocht Johan Smits aan het eerste bord plaats nemen. Johan mag dan officieel invaller zijn, hij is wel de enige die tot dusver alle wedstrijden gespeeld heeft.  Deze avond mocht de supersub aan de bak tegen Paul Teer.

Thijmen had het voorrecht tegen die andere Paul (i.e. v/d Lem) te spelen en had als enige een iets lagere rating dan zijn tegenstander. Voor hem was de opdracht simpel: houd de zaak droog en laat de rest zorgen voor de winstpunten.

Onze Paul (i.e. Lohuis) werd gekoppeld aan Barbara Graas en als teamcaptain had ik al een vinkje achter deze partij staan. Paul is een angstgegner voor Barbara, dus de druk lag helemaal bij haar.

Aan bord 4 mocht ik tegen Schelte Betten, die zo vriendelijk was mee te werken aan mijn partijopzet. Al snel had ik zijn korte vleugel in bedwang en zijn lange vleugel kaal geplukt. Dat maakte het strijdplan overzichtelijk en toen hij zich nog even vergiste in een slagenwisseling stond ik bovendien een schijf voor. Een kwestie van koelbloedig uitspelen, alleen liet het killerinstict me even in de steek. Ik gaf mijn tegenstander nog één remisekans, die hij echter niet greep. Daarna was het snel uit.

Daarmee had ik stiekem niet de eerste winstpartij laten aantekenen, want kort daarvoor had Paul zijn reputatie van angstgegner waar gemaakt. Aanvankelijk kon Paul geen potten breken en stond Barbara beter. Paul wist dat hij zijn kans wel zou krijgen en liet de kansen keren na een afruil. Barbara’s stand liep vast en Paul mocht de felicitaties in ontvangst nemen.

feed-image