Zaterdag kregen we de reserves van Tilburg op bezoek. Vooraf hadden we al een eenvoudige middag verwacht maar, om niets aan het toeval over te laten, traden we sterk aan.

Johan Smits tikte het eerste punt binnen tegen Wil Maas omdat Johan niet helemaal fit was (maar wel speelde). Daarmee liep hij wel als enige tegen een blauwtje op. Net voordat ik de eerste winstpartij mocht aantekenen, nadat ik een eenvoudig maar niet helemaal duidelijk dammetje had genomen, noteerde Peter Hoogteijling de eerste twee. Frits van Tilborg, die te snel speelde, werd met een heldere combi verslagen. Theo van den Hoek bood nog licht verweer, waar zwaarder verzet mogelijk was geweest. Nadat ik de dam had genomen zag hij snel in dat verder spelen geen zin meer had. Al veel eerder was Rob Geurtsen, ook al na een damcombinatie, een schijf voorgekomen tegen Yuri Derks. Die schijf werd de jonge speler fataal. We sluiten niet uit dat we Yuri vaker en sterker terug gaan zien.

De tussenstand was inmiddels 7-1. De eenvoudige winst tekende zich al snel af.

De ook niet fitte Johan Capelle (die ook toch speelde) zette een niet al te geweldige omsingeling op. Op het moment dat hij een afwikkeling naar remise nam, had hij echter winnend anders kunnen afwikkelen (zie Toernooibase). Tegenstander Harry Verdoolaege accepteerde graag de remise.
Gerrit Tigchelaar keek als een van de weinigen tegen een hogere rating aan met Toine Vermeer als tegenstander. Dit deerde Gerrit niet. Zijn tegenstander nam een remise damcombinatie waarna Gerrit rustig afwikkelde naar die remise.
Marco de Koning wilde eens een keer winnen na een serie goede remises. Marco koos tegen Toon Dielen voor die winstpoging een ietwat dubieuze partijopzet. Na een grote afwikkeling hield Marco in het late middenspel een mooie positie over die zijn tegenstander nipt naar een puntendeling combineerde: 10-4.

Johan Bastiaannet kwam laat op voordeel tegen Kees van Bakel. Ervaring en techniek, de laatste zet van wit is mooi, gaven in het late middenspel uiteindelijk beslissend voordeel. Johan Wiering werkt er dit seizoen in elke wedstrijd hard voor. Ook tegen Ad de Hoon kwam er voordeel, maar de vraag was weer of het voordeel groot genoeg zou zijn. Dat was het deze keer wel nadat zijn tegenstander op de 56e zet mis greep.

Restte nog Frank Pasman, die zich compromisloos opstelde tegen Sarah Rijgersberg: remise was voor Frank geen optie deze keer. Helaas belandde voor ons de enige nul van de dag bij hem op zijn bord. Die nul konden we in deze wedstrijd wel hebben: 14-6.

Omdat Rijnsburg remiseerde tegen koploper Excelsior, hebben we de tweede plaats, die recht geeft op een promotie-degradatiewedstrijd, weer in 'eigen hand'. Ik heb die kans maar tussen aanhalingstekens geplaatst. We moeten daarvoor de volgende twee wedstrijden tegen Charlois (die is en blijft op 5 januari) en Rijnsburg ruim winnen om niet alleen twee wedstrijdpunten in te halen maar ook de bordpunten recht te trekken.

Twee grote uitdagingen. Maar toch, we gaan het gewoon proberen.

Met een sterke opstelling gingen we de strijd aan met Purmerend, dat 4 december op bezoek kwam in Amstelveen. Mét Johan Smits als invaller omdat hij het altijd leuk vindt om tegen zijn ouwe cluppie te spelen – en omdat hij na de vorige wedstrijd (verloren in Den Ilp) nog iets had recht te zetten.

Na anderhalf uur spelen hadden de 020 spelers de bedenktijd beter verdeeld dan de tegenstander, vanzelfsprekend op Rob na. Dat leek echter wel goed geïnvesteerde tijd, want hij had een prachtige stand waarbij het wachten was op een grote afwikkeling met schijfwinst, ofwel direct partijwinst. De teamcoach tekende in gedachten al een voorsprong op het bord, alhoewel dat punt in de praktijk nog wel even binnen geschopt moest worden door Rob.

Op de overige borden was de situatie minder duidelijk, ja zelfs spannend. Aan die spanning wenste Thijmen niet al te lang mee te doen. Toen de 40 zetten waren bereikt stelde tegenstander Schilder remise voor, dat met een groots gebaar door Thijmen werd geaccepteerd. Prima, niets aan het handje…

Vervolgens duurde het nog geruime tijd voordat de volgende uitslag op het bord kwam. Rob zat, zoals gewoonlijk, krap in de tijd en tegenstander Ramon Sakidin liet het zich graag bewijzen dat hij slechter stond. Hoe dan ook: een kwestie van tijd. Johan bereikte weinig tegen zijn oude leermeester Jan Bakels, die wel duidelijk moeite kreeg met de spanning.

Afgelopen zaterdag leed 020-2 na twee overwinningen een verwachte nederlaag tegen Damclub Fryslân. Toen iedereen achter de borden zat, bleek dat wij op ieder bord rating nadeel hadden.

Ikzelf had een ruilpartij tegen Hans Zondervan. Binnen twee uur waren de 40 zetten gespeeld, en was het bord zo goed als leeg, met remise als logisch gevolg

Frank kon het niet bolwerken tegen Douwe Edelenbos. Toen Frank dacht te kunnen ruilen om uit de lange vleugelopsluiting te komen werd hij verrast door een of 1 om 2 of damcombinatie. Frank koos voor de dam, maar verloor kansloos.

Bob moest er even inkomen, maar hij heeft nu de smaak te pakken. Jappie de Vries was nu zijn slachtoffer, die verrast werd door een onweerlegbare combinatie. Een knappe overwinning voor Bob, die hem zijn tweede blauwe notering oplevert.

Hierna was de wedstrijd snel gedaan. Huub liep in een zetje tegen  Sjoerd Huitema, Erik wist Wytze Sytsema nog op remise te houden, maar hierna kreeg Sjoerd, al in een slechte stand, een lichte combinatie om zijn oren tegen Oege Dijkstra. Hans tegen Taeke Kooistra en Wiebo tegen Gerlof Kolk, hadden het moeilijk maar wisten de remise uit het vuur te slepen.. Kenny had een onnauwkeurigheidje tegen Jan Algra en moest een schijf offeren. Met veel kunst en vliegwerk wist hij ons laatste punt binnen te slepen.
Als laatste was Jan Pieter bezig tegen Bastiaan Hollander.  Toen JP geen winst meer zag, wikkelde hij maar af naar remise. Toen bleek echter dat in het dammen toch niet alles remise is: na een paar onnauwkeurigheden, moest JP de strijd staken.

De volgende wedstrijd is tegen Drachten, die nu toch gewoon op 5 januari gespeeld gaat worden.

Ondanks dat we maar met 9 spelers aan de aftrap verschenen is tegen EDC Enschede de overwinning eigenlijk nooit in gevaar geweest.

De Enschedese Russen hadden een goed gevoel waar ze speelden, en zorgde ervoor dat er geen vuuurwerk op de borden kwam.

Nadat N/O reglementair verkoren had, zorgde ik voor het eerste punt door Igor Chartoriyski op remise te houden, wat mij precies een blauwe uitslag opleverde, Hierna was het Thijmen die de stand gelijk trok door een lichte doorbraak combinatie tegen Luit Haan. Bob haalde zijn eerste resultaat door in een hekstelling partij Johan Wilbrink te verslaan. Johan speelde de hekstelling veel te lang door, en toen hij eindelijk een schijf offerde, was er geen houden meer voor hem aan. Dit leverde Bob buiten de twee punten ook een blauwe notering op.
Eric houdt vervolgens Jeroen Goudt op remise. Hierna was het Hans die de wedstrijd in het slot gooide door Marieke Altena te verslaan. De eerste eerste 30 zetten bereikte Hans niet veel, maar toen Marieke hem een aanknopings punt gaf, was het snel gedaan. Hans won een schijf en probleemloos de partij.
John had niet veel moeite met Raphaël Zdoroviak, die alleen maar aan het ruilen was. Wiebo had de hele partij een probleemloze stand tegen Gino Schirinzi, kwam tot licht voordeel, maar niet genoeg voor de winst.

Frank speelde weer een goede partij, deze keer tegen de op papier sterkste tegenstander, Emmanuel Merins. Op de 44e zet ruilde Frank een schijf af waarna die overlopen werd. De zet 45-40 lijkt minimaal remise op te leveren, zoals Merins meerdere malen duidelijk maakte in de analyse na afloop.
Als laatste was Huub bezig tegen Juri Geisenblas. Huub kwam onder druk te staan, maar bleef ijzig kalm. Hij wist na 65 zetten de remise af te dwingen en daarmee de winst voor het team veilig te stellen. Helaas net geen blauwe uitslag voor Huub.

We staan nu 2 plaatsen boven de directe degradatieplek, iets wat we van te voren niet verwacht hadden. Er dreigt nu de nacompetitie...

De volgende wedstrijd is tegen de titelkandidaat Damcombinatie Fryslan, misschien dat we dan weer een plaatsje op de ranglijst zakken.

...Meer konden we echt niet doen.

De afgelopen week appten, mailden en belden Johan Smits en ondergetekende het godganse lijf onder ons vandaan. Niet zonder succes overigens, Roep en Johan Wiering kweten zich van hun teambelang en traden aan. Wel zuur om op het laatste moment te moeten constateren dat we toch maar met negen spelers in Rosmalen achter de borden konden aantreden. Maar echte zaken van het leven en het eindige daarvan wegens natuurlijk altijd zwaarder dan een potje dammen.

Derhalve gingen we pokeren om toch een kans te maken tegen koploper Heijmans. Een zekere JC waadde, samen met een feitelijk aanwezige Sint Nicholaas, rond gedurende het eerste speeluur. Daar waar deze SN vorig jaar in Drenthe nog voor chaos en verwarring zorgde met strooigoed, en we daarom moesten kapseizen in de Drentse zandgronden, kon deze SN ons niet van ons à propos brengen. De virtuele JC gaf geen krimp maar incasseerde wel een nul. JW counterde met een strakke winst: 2-2.

Geen vuiltje aan de lucht met negen man. Echter, helaas kon tussendoor JB geen vuist maken tegen Mari van Ballegooijen en wist RG geen voordeel te boeken tegen Hein Wilsens. En laten dat nou net de borden zijn waarop we op ratingvoordeel konden bogen. Feitelijk was daarmee het pleit beslecht, in de zin dat winst ver weg was. Dat waren de koppelingen, namelijk, waarop we voordeel hadden. De rest van ons keek vooral tegen een ratingnadeel aan.

Toch kregen we kans op revanche.

Marco de Koning was een lichtpunt in deze. Hij bedwong zeer bekwaam en adequaat Adrew Tjon A Ong. Gerrit Tigchelaar had de wedstrijd kunnen doen kantelen met een revancherende damcombinatie tegen Frank Teer. Check it out op Toernooibase wanneer beschikbaar! Johan Smits won, zoals wel vaker, vanuit het niets. Zelf moest ik hard werken tegen Olga Fedorovich voor een remise. Helaas bezweek Frank Pasman tegen Adri Vermeulen op de voor hem bekende manier, remise aanbieden en vervolgens verliezen in een remisestand. Topinvaller Roep Bhawanibhiek deed er vervolgens alles aan om voorzitter Pieter Wijn te bedwingen. Dat lukte met een remise met een schijf voor na dik vijf uur spelen. Maar voor een wedstrijdpunt was het niet genoeg.

Geen nood, we hebben ons kranig geweerd. We kijken uit naar de volgende tegenstanders.

feed-image