Met het uitwisselen van de opstellingen was het plan weer heel simpel, helder en eenvoudig. Net zoals de vorige keer zouden we op één bord scoren. De rest zou de deur dicht houden met als eindstand 11-9. Die eindstand werd ook bereikt, maar wel op een andere manier.

A-chronologisch in volgorde van uitkomst: Marco de Koning hield de Belg Casaril in bedwang. Rob Geurtsen kreeg kansen tegen Shapiro. Johan Smits omsingelde De Bie. Gerrit Tigchelaar trof de minst sterke basisspeler in een klassiek duel. Ik speelde een makkelijke en voordelige partij tegen Martijn van Gortel. Peter Hoogteijling moest die ene winstpoging ondernemen tegen Crucius. Erik Brunsman bestreed de Belg Lacroix. Johan Wiering had de zwaarste tegenstander geloot met Nitsch. Frank Pasman vluggerde in 'zijn' klassiek tegen Ibrahim. Johan Bastiaannet moest veelscorer Heunen in bedwang kunnen houden.

Johan Bastiannet kweet zich van zijn taak en neutraliseerde Heunen vlot.

Frank vergat weer even de tijd te nemen om in het late middenspel de remise, die hij altijd heeft, daadwerkelijk te vinden. Johan Wiering kreeg wel voordeel maar Nitsch doorzag alle combinaties (bekijk ze even op Toernooibase) en behield de remisemarge. Op achterstand met 1-3 met op andere borden nog geen tekenen van tegenkansen. Zou dat wel goed komen?

Ja hoor. Dat kwam helemaal goed. Plots had Erik gewonnen van Lacroix terwijl hij een groot deel van de partij onder druk had gestaan. Het kantelpunt in de wedstijd.

Peter Hoogteijling had ondertussen een gewonnen stelling opgebouwd. Ik had een licht voordelige klassiek. Gerrit stond overwegend. Johan Smits stond gewonnen. Rob had zichzelf kansen gegeven. Helaas was alleen Gerrit diegene die zijn voordeel omzette naar twee punten. De rest moest in remise berusten. Marco kopte het winnende punt binnen.

Over twee weken naar Hazerswoude tegen Samen Sterk. Geen topteam, maar ook moeilijk te verslaan.

Dinsdag 9 oktober stond de seizoenopening voor de provinciale competitie op het programma. Net als het vorige seizoen was de eerste wedstrijd tegen het DDV van Roep gepland. Net als vorig jaar, ook, werd de wedstrijd gewonnen, alhoewel het deze keer zwaar bevochten was.

IMG 20181009 200737De teamcaptain zat ruim in de spelers deze avond en besloot daarom zichzelf vrijaf te geven. Hierdoor kwam maar de helft van het basisteam in actie, want vaste kracht Thijmen lag thuis ziek onder de wol. Met Johan Smits en Peter van Heun als invallers kun je niet zeggen dat 020 verzwakt aan de start kwam.

Invaller Peter kreeg tegen Ricardo Bona een stelling op het bord waarvan de grootmeester van dienst (i.e. Hein) van mening was dat die stelling ‘beresterk’ en dus gewoon gewonnen was. Helaas lukte het Peter niet de boel rond te krijgen. Hij moest berusten in remise.

Gelukkig had die andere invaller, Johan Smits, kort daarvoor de felicitaties van zijn tegenstander, Herman van Westerloo, in ontvangst mogen nemen. In een principiële partij had Johan uiteindelijk Herman op dermate fraaie wijze in de tang dat hij zelfs schijfwinst kon versmaden. In plaats daarvan koos Johan voor de positionele winst – en terecht: snel daarna was de partij uit.

De van te voren als kansloze geachte wedstrijd tegen Witte van Moort 2 werd door het ontbreken van een aantal van hun topspelers toch nog spannend.

Bob speelde de eerste 40 zetten een goede partij tegen Jeffrey Steen. Toen nam Bob een voorpost op het verkeerde veld. 2 zetten later dreigde Bob een schijf achter te komen en werd verrast door een meerslag combinatie.

Ikzelf speelde tegen de speler met de laagste rating: invaller Bert Drent - en had de mazzel dat Bert een schijfwinst miste. Hierna was het na een lichte combinatie snel over.
Hans wist Mitchel Mensinga keurig op remise te houden. John speelde tegen Alex Noppers, een partij waarbij het evenwicht niet verbroken werd, met remise als gevolg. Kenny speelde een omsingelingspartij tegen Gerwin Mollink. De omsingeling mislukte, en Kenny werd naar achteren gedwongen. Kenny hield zijn hoofd koel en wist remise af te dwingen.
Sjoerd had de pech om tegen Tomasz Miksa te moeten aantreden. Het krachtsverschil was te groot. Hierna trok Roep de stand weer gelijk in een partij waarbij Roep constant de spanning opzocht. Het einde met dubbele oppositie was erg mooi.
Frank moest tegen de sterke Niek Kloppenburg. Hoewel Niek iets makkelijke stond, hield Frank goed stand. Helaas greep Frank op het einde mis, zodat hij alsnog verloor.

Huub Kroes kreeg groot voordeel tegen Bert Nieboer. Huub moet vast ergens gewonnen hebben gestaan maar hij moest berusten in remise.

Als laatste was Wiebo bezig tegen Eddie Hilberink. Wiebo probeerde van alles, hij kreeg ook een voordelig eindspel, maar het was helaas niet genoeg voor de winst.

Al met al nipt verloren met 9-11. 

Na de eenvoudige winst in de 1e ronde, konden we in Driehuis aantreden tegen IJmuiden. IJmuiden bivakkeert alweer jaren in de Hoofdklasse. Op papier beschikken we over een gemiddeld hogere rating van enkele tientallen punten. In de praktijk bleek IJmuiden op meerdere plaatsen echter slagvaardiger.

De koppelingen en daarbij behorende opdrachten waren helder. Johan Wiering zou moeten kunnen scoren tegen Jacqueline Schouten, de rest remiseren.
Johan Bastiaannet voldeed keurig aan die opdracht door hun kopman, Jesse Bos, te neutraliseren. Johan Capelle bleef op gelijke hoogte met voormalig teamgenoot Krijn ter Braake. Rob Geurtsen hield gelijke tred met Willem Winter.
Gerrit Tigchelaar had een betere klassieke stand opgebouwd tegen Stijn Tuytel, maar na foutief het kerkhofveld te hebben betreden nam zijn tegenstander een venijnige ruil, waarna Gerrit het spoor bijster raakte door met schijf 25 te gaan lopen in plaats van schijf 35.

Frank Pasman voelde, voor de verandering, een tegenstander eens een keer stevig aan de tand. Martin van Dijk was het slachtoffer. Althans, had het slachtoffer moeten worden. De rollen draaiden om na een 'black-out ruil' met 17-21. Einde verhaal.
Erik Brunsman nam het op tegen de gewiekste Kees Pippel. De dam die zijn tegenstander nam had Erik wel gezien, echter niet hoeveel schijven die dam zou kosten: ééntje minder! Na damafname stond Erik er ééntje achter... Compensatie was er wel, maar niet voldoende.

Afgelopen zaterdag leed 020-2 een onnodige nederlaag tegen Gooi en Eemland. Ondanks dat wij slechts met 9 man aantreden, bleken we toch nog kansen te krijgen op 1 of 2 punten.

Met het 10e bord leeg begonnen we dus met een 2-0 achterstand.
Als eerste was Roep klaar, hij hield het jeugdig talent Menko van Dijk op remise, waarna Kenny remiseerde met Dick Beeking. Wiebo moest aantreden tegen oud 020-lid Maarten Kolsloot. Maarten ruilde alles weg, en wist zo een punt te pakken van Wiebo.

feed-image