Zaterdag rond 14.30 uur kreeg ik een berichtje van Johan Smits of ik bij de wedstrijd aanwezig was. Mijn eerste reactie was "ben jij al klaar dan?" Maar het bleek dat Johan ziek thuis zat en een vervanger zocht. Een vervanger om een verslag te schrijven, wel te verstaan...

Voor de wedstrijd zelf werd Johan vervangen door Erik Brunsman, die doorgeschoven werd vanuit het tweede team.

Anyway, ik sprong snel op de fiets, trotseerde de koude bui die besloten had op een droge dag net te gaan regenen op het moment dat ik fietste, fietste door rood tot ergernis van automobilisten die blijkbaar geen begrip hadden voor de opdracht die ik van Johan had gekregen, en kwam rond 15.00 uur de speelzaal binnen...

Op dat moment was Kees al klaar. Hij moest berusten in remise tegen Toine Brouwers. Peter van Heun was als tweede klaar. Hij zou blij zijn geweest met remise, maar er was iets gruwelijk mis gegaan in zijn partij. Het team moest dus een achterstand wegwerken in een wedstrijd die gewonnen moest worden om degradatie af te wenden. Waar moesten die 2 winstpartijen dan vandaan komen?

Johan Wiering had de beste papieren daarvoor en Johan Capelle stond ook goed. Misschien dat Krijn nog iets zou weten te bereiken, maar de overige stellingen zaten allemaal binnen de remisemarge.

Johan Bastiaannet was als derde klaar. Hij gaf remise tegen Martijn de Leeuw. Kort daarna berustte Johan Capelle ook in een puntendeling. Tegenstander Jimmy Depaepe hoopte Johan nog even door de klok te jagen omdat Johan die vergeten was in te drukken, maar gelukkig was Johan net op tijd bij de les. Jammer genoeg was de betere stelling niet genoeg voor de winst. Tussenstand: 3-5

Invaller Erik was aan bord 5 als vijfde klaar. Hij had een prettige stand tegen Jasper Daems, maar durfde niet vol voor de winst te gaan met de gedachte dat je ook wel eens de deksel op je neus kan krijgen in zo’n geval. Zo werd er dus weer een remise aangetekend, snel gevolgd door Paul Oudhoorns puntendeling. Diens tegenstander, Yves Vandenberg, had dermate veel respect voor Paul dat hij direct aan het afruilen sloeg. Het kleine voordeeltje dat dit Paul opleverde was te klein voor winst en daarom werden de punten gedeeld, hetgeen de nieuwe tussenstand van 5-7 opleverde.

Met nog 4 partijen aan de gang moesten er nog 2 winstpartijen uit de hoge hoed getoverd worden. Dit veranderde snel in nog 3 partijen die alle drie gewonnen moesten worden. Rob Geurtsen moest namelijk opgeven tegen Hein De Cokere  en op die winst van De Cokere viel weinig af te dingen.

Rob’s buurman, Herman Spanjer, had ondertussen in een dammeneindspel een schijf meer en zat al een tijdje te rekenen of er stiekem toch meer dan remise uit te halen viel. Dat bleek niet het geval en dus volgde hier ook een puntendeling met een 6-10 tussenstand als gevolg.

Meer dan een gelijkspel zat er dus niet in en daarvoor zouden beide laatste partijen gewonnen moeten worden. Johan Wiering gaf het goede voorbeeld en bekroonde goed spel met een verdiende overwinning. Tegenstander Mehmet Yöney werd gestaag achteruit gedrukt tot hem niets restte dan opgeven. Dit deed hij met een schuin oog naar het naastgelegen bord waar Krijn tegen Koos van Amerongen naarstig op zoek was naar een variant waarin hij zijn tegenstander nog kon verlokken een verkeerde zet te doen. Zijn tegenstander hield het hoofd echter koel en Krijn berustte in het delen van de punten, waarmee de eindstand op 9-11 uit kwam.

Rechtstreekse degradatie kan nog afgewend worden als over 2 weken gewonnen wordt bij Gouda. Met kanonnen als Martijn van IJzendoorn en Erno Prosman in de gelederen is dat makkelijker gezegd dan gedaan.

Afgelopen zaterdag speelde het eerste van 020 een cruciale wedstrijd tegen hekkensluiter Rijnsburg. Beiden moesten winnen in de strijd tegen degradatie.

We gingen vol goede moed op pad, want, zoals ik de vorige keer al schreef: 'met dit team gaan we zeker nog punten pakken'. Mijn voorspellende tekst was natuurlijk niet op los zand gebaseerd, want we speelden met dezelfde sterke opstelling Rijnsburg uiteindelijk met 14-6 hard van de mat. 
Het begon goed! Ik zat naast Rob Geurtsen die met een geniepig zetje Thomas Wielaard verraste en een schijf voor kwam. Net op het moment dat ik een belangrijke keuze moest maken in de partij nam Rob het zetje en nam ik het zekere voor het onzekere... want Rob ging dat potje wel winnen. Rob liet zijn tegenstander verder geen enkele kans en de eerste overwinning was binnen!
Mijn tegenstander Richard Meijer stuurde in het middenspel aan op scherp spel, wat verleidelijk was om op in te gaan. Uiteindelijk kwam ik toch beter te staan en dwong ik hem om positioneel zwakkere zetten te doen, hetgeen hem fataal werd.  Ik heb nog een aantal sleutelmomenten op toernooibase gezet. Ook Paul Oudshoorn heeft twee belangrijke winstvarianten geplaatst. Ik boekte hierdoor mijn eerste overwinning van het seizoen waardoor ik nu een 50% score heb!
Johan Capelle speelde tegen Wim Bremmer een knappe omsingeling. Zo knap zelfs dat de enige ogenschijnlijk speelbare zet verhinderd was door een fantastische 8-klapper! Wim moest daarom gaan offeren wat het begin van de verdiende overwinning voor Johan was. Krijn heeft deze combinatie nog op toernooibase gezet. Dat moet je even zien!
Kees Thijssen is goed bezig en pakte vandaag zijn zoveelste overwinning! Kees maakte het Arjen de Mooij flink lastig, waardoor Arjan zelfs meer tijd dan Kees nodig had. Arjen kon nog een dure dam nemen die hem misschien nog een remisekans opleverde, maar nadat hij deze kans voorbij liet gaan was de partij snel voorbij. Ron Heusdens heeft hier op toernooibase nog een leuke analyse van gemaakt. Kees had de duimschroeven flink aangedraaid en Arjen bezweek onder de druk. En zo hadden wij vandaag al vier overwinningen te pakken!
Paul Oudshoorn probeerde daar een vijfde van te maken maar zijn tegenstander, Eric Hogewoning, wilde daar niet aan meewerken. Die speelde strak in de discipline waardoor Paul niet verder dan een punt kwam vandaag. Peter van Heun zat wel dicht bij een vijfde overwinning, maar tegenstander Steven den Hollander kon de boel tijdig repareren. Peter had duidelijk het betere van het spel. Hij kon op twee manieren een schijf voor komen, en moest uit een van de twee mogelijkheden kiezen. Hanco heeft op Toernooibase nog een prachtige variant aangegeven waarmee helder wordt dat Steven blij mocht zijn met een punt.
Johan Bastiaannet speelde een prachtige partij tegen Richard Kromhout. Johan ging er vol in! Uiteindelijk werd het remise maar Johan vertelde mij na afloop dat hij spijt had dat hij de 5 om 5 combinatie toeliet, waardoor de kansen verlopen waren. Prima punt van Johan! En de laatste Johan van vandaag, Johan Wiering, want we konden er vandaag wel vier van opstellen, speelde zo sterk op winst dat hij uiteindelijk nog alle zeilen bij moest zetten om de remise te pakken. Tegenstander Arie Schoneveld kwam nog wel een schijf voor, maar Johan maakte er toch knap remise van. Captain Krijn speelde tegen Pieter Jan Rijken een interessante pot! Beiden waren tactisch bezig om voordeeltjes te pakken. Na afloop gingen ze vrolijk verder op toernooibase waar je nog mooie analyses van hen kunt zien. Ook daar werd het remise.
Last but certainly not least: Herman Spanjer! Die had de nobele taak om hun enige topspeler, Cor van Dusseldorp, af te stoppen. Zoals we dat ondertussen wel van hem gewend zijn, had hij daar geen enkele moeite mee. En dat maakte de teamprestatie van vandaag compleet. Een verdiende 14-6 overwinning! Het zou mooi zijn als we dit kunstje tegen Tilburg kunnen herhalen! Zaterdag 3 februari komen ze bij ons op bezoek en het zal mij niets verbazen als de coach weer voor een zeer sterk team zal zorgen, zodat we ook deze horde met gemak gaan nemen.
Op een stormachtige donderdagavond mochten we aantreden tegen SNA in Heerhugowaard. Dit ging om de eerste plaats in de Provinciale competitie en stiekem eigenlijk om het kampioenschap. Wie deze wedstrijd wint zal door de rest bijna niet meer bij te halen zijn. Reden genoeg om met een sterk team aan de aftrap te verschijnen. Reden ook om een keer als non-playing captain op te treden.
Bij aankomst bleek dat SNA deze wedstrijd ook serieus nam, met als uitkomst dat er vier partijen op het program stonden waarbij de spelers zeer aan elkaar gewaagd waren.
Aan het 1e bord speelden halve finalisten Rob en Ivo tegen elkaar. Rob besloot tot de Keller-aanval en Ivo kwam snel beter te staan.
Aan bord 2 trad Johan aan tegen Guido Verhagen. Een mooie gelegenheid voor Johan om aan te tonen dat hij niet voor Guido onder doet, alhoewel hij hem qua rating momenteel wel boven zich moet dulden. Dat viel nog niet mee. Guido stond makkelijker en Johan moest in de eerste plaats ervoor zorgen dat hij in elk geval één puntje aan het treffen zou overhouden.
Bord 3 leverde de koppeling Erik tegen Theo Tesselaar op. Erik kwam niet lekker uit de opening en Theo ging de hele partij aan de leiding.
Ten slotte trof Paul in Jan Groeneweg een oude bekende aan het laatste bord. Paul was de enige die gelijk op ging met zijn tegenstander.

Na bijna drie uur spelen volgde de tijdnoodfase waarbij de kansen keerden. Johan was als eerste klaar en had alles onder controle gehouden: 1-1

Rob stond rond de 40e zet waarschijnlijk verloren, maar één slechte zet van Ivo deed de kansen keren. Toen de notatiebiljetten bijgewerkt waren stond er een voordelig eindspel voor Rob op het bord. Na een verkeerde voortzetting van Ivo begon Rob zelfs in de overwinning te geloven.

Ondertussen was Paul ook op zoek naar de winst. In de tijdnoodfase was hij doortastender geweest dan tegenstander Groeneweg, hetgeen hem 2 extra schijven in het dammeneindspel opleverde. De positie van Pauls schijven gaf Jan Groeneweg wel aanknopingspunten om voor remise te gaan. Maar goed, één punt zat sowieso in de tas, hopelijk dus twee

Erik liep nog steeds achter de feiten aan, maar hield de stand nog steeds binnen de remisemarges. Hij wikkelde af naar een dammeneindspel met één schijf minder. Technisch remise, maar je moet het wel even bewijzen – en tegenstander Tesselaar speelt het eindspel goed…

Optimistisch scenario: Erik maakt remise en Paul + Rob winnen, met een 2-6 uitslag. Pessimistisch scenario: Erik vindt de remise niet en Paul + Rob vinden de winst niet… Kortom: na de tijdnoodfase is het nog zeer spannend, maar de kansen liggen aan 020!

Afgelopen zaterdag kregen wij het dit seizoen verrassend goed spelende team van Witte van Moort op bezoek. Wij dachten dat we alle titelkandidaten al gehad hadden, maar dit team doet stiekem toch nog mee in de titelrace.

Wij hoopten dat ze vandaag andere dingen in Amsterdam aan hun hoofd hadden, maar niets was minder waar. En ondanks dat wij met een zeer sterk team aantraden en daarom minimaal voor een punt gingen, werden we toch met 12-8 van de mat gespeeld. 

De positieve kant van het verhaal is dat Johan Wiering weer met 020-1 meespeelt en dat we met Johan, Kees Thijssen, Paul Oudshoorn en Herman Spanjer een goed team op de been kunnen brengen. Het zat deze keer gewoon niet mee, maar met dit team gaan we de belangrijke punten nog zeker scoren!

Op bord 1 speelde Paul Oudshoorn tegen Jan van Dijk. Paul deed zijn best om het Jan moeilijk te maken, maar taxeerde zijn stand niet goed, waardoor hij niet meer voor de winst kon gaan. Zelf speelde ik op bord 2 tegen oud NK finalist Bert Aalbers, die te makkelijk over de partij dacht en in een voor hem iets mindere stand remise aanbood. Ik weigerde omdat Krijn op dat moment onverwacht van Odin Mol verloor. Een rondje langs de borden mij deed inzien dat alleen Johan Capelle winstkansen had en Peter van Heun verloren stond tegen vice wereldkampioen Virny... Bert maakte geen fout en het werd alsnog remise.

Johan Capelle was dicht bij een overwinning maar ondanks dat hij een tijdje met een schijf meer speelde kon hij tegen Yuen Wong de winst niet vinden. Krijn kwam in het late middenspel zwaar onder druk te staan en kon niet meer binnen de remisemarge blijven. Peter van Heun nam een verkeerde ruil waarna Virny een listige combinatie nam, die uiteindelijk winnend bleek. Jammer, want als Peter anders ruilt is er niets aan de hand. En bij Krijn was het volgens mij ook niet nodig. Hierdoor gingen twee van onze partijen verloren en konden we naar een punt fluiten.

Witte van Moort speelde namelijk in de discipline. Op de borden waar we het van moesten hebben gebeurde het uiteindelijk toch niet. Herman Spanjer stond goed tegen Herman Hilberink, maar kon de partij niet winnen. Johan Wiering probeerde het tegen Gerbrand Hessing, maar zijn tegenstander hield zich aan de opdracht. Rob Geurtsen en Edwin Twiest waren te gewaagd aan elkaar en ook Johan Bastiaannet kon het Marino Barkel niet moeilijk maken. Kees Thijssen probeerde het nog tegen Gil Salome, maar ook Gil kleurde netjes binnen de lijntjes.

In de nastoot werden er nog vele punten gescoord (of waren het toch pinten...) en na een zeer lange en onderhoudende derde helft gingen Peter van Heun, Frank Zwerver en ondergetekende nog even naar eetcafe 1890. Frank was nog duidelijk aan het nagenieten van zijn overwinning in de provincie van afgelopen dinsdag. Peter en ik analyseerden zijn partij tegen Virny en de conclusie was dat Peter goed speelde en de remise had verdiend. 

Ja. Met dit sterke team verwacht ik nog vele punten dit seizoen! 
Afgelopen zaterdag moest 020-2 aantreden tegen Leiden, dat bovenin de middenmoot mee draait.

Een voordeel voor ons was dat oud Amstelland lid Evert Dollekamp ziek was, en daaroom niet meespeelde. Hanco wilde graag tegen Evert Bronstering spelen - en hij kreeg zijn. Dit werd echter geen groot succes. Nadat Hanco de kerkhofaanval had afgeslagen, ging hij direct de fout in, en kon na een onweerlegbare dreiging opgeven.

Even hiervoor had Erik gewonnen van Jack van der Plas, die ook een kerkhofaanval speelde. Erik bewees dat niet iedere kerkhofaanval speelbaar is. Nadat Erik een schijf gewonnen had na een dubbele damdreiging, was het een zet later na een combinatie afgelopen. Ondergetekende speelde een klassieke partij tegen Hans Kreder. Hier gebeurde weinig, al had ik een klein voordeel. Na een onvoorzichtige zet kwam ik wat lastiger te staan, maar wist toch de remise binnen te slepen.

Kenny had een lastige aanval tegen Edwin van Hofwegen. In het middenspel koos Kenny het verkeerde plan, waarna Edwin de aanval kon overnemen. Kenny probeerde het nog met een schijfoffer, maar het mocht niet meer baten.

Na nog twee remises van Laura tegen Andre van der Kwartel en Lucien tegen Peter van de Berg, waarbij Lucien nog wel wat kansen gehad heeft, kwamen eindelijk de tweetjes: eerst was het Wiebo, die groot voordeel pakte in het middenspel nadat Harry Dekker een twee om twee terug nam. Na een gedwongen schijfoffer was het een kwestie van techniek voor Wiebo.

Hierna was het Hans die Maurits Meijer versloeg. Dit ging niet vanzelf, maar toen Maurits de stand liet vastlopen, bleek dat hij degene was die een schijf moest offeren. Na een 2 om 1 zijn schijf terug te geven was de stand in een 5 om 5 met alleen maar oppositie uit. Hierna was het Peter die Hans Tangelder versloeg. Hans speelde weer zijn alles of niets spel, wat Peter hard afstrafte. Hans speelde tegen beter weten in nog lang door, maar Peter liet zich niet meer verrassen en haalde het 11e punt binnen.

Jan Pieter had het heel lastig tegen Hein van Winkel. JP had een klein voordeel, maar dat leek niet veel te zijn. Het duurde tot de  56e zet voordat JP winnend voordeel kreeg. Uiteindelijk een 13-7 overwinning.
feed-image