Nadat ik in een vlaag van overmoed mijn eigen partij voor het 2e team vroegtijdig om zeep had geholpen had ik alle tijd om naar de verrichtingen van het 1e team te kijken. De verwachting was dat dit team het zonder Ndjofang en Getmanski lastig zou krijgen tegen Damlust uit Gouda. Een team dat elk seizoen sterker voor de dag komt. Vorig seizoen hadden zij Provoost ingelijfd en dit seizoen haalden zij Richard Mooser weg uit Alkmaar.

In theorie zouden er bordkansen kunnen ontstaan aan een of twee borden. Tegen de resterende spelers, waaronder het ongenaakbare PIJP-trio (Prosman-IJzendoorn-Provoost), was het vooral een kwestie van op de been te blijven.

Aan het kopbord nam Erik het op tegen de in topvorm verkerende Jeugdwereldkampioen Martijn van IJzendoorn. De stand van Erik kraakte in al zijn voegen maar winnen van Erik doe je niet zomaar, dat had GMI Valneris vorig seizoen nog ondervonden. Uiteindelijk ging het op het laatst toch nog mis. Onder druk van de klok volgde Erik niet het beste plan waarbij hij met een andere voortzetting remise had gemaakt.

Bord 2 werd bezet door Frank die in Venema helaas een mindere tegenstander trof dan met Ivo de Jong uit de eerste ronde; remise als vanzelfsprekend resultaat. Het omwisselen van Erik en Frank was achteraf wellicht beter geweest. Aan bord 3 ontspon zich een onderhoudende partij tussen Johan Bastiaannet en Ruud Kloosterman waarbij de remisemarge niet werd doorbroken. Dit was ook langdurig het geval aan bord 4 bij Johan Smits tegen Harry Clasquin. Na een onoplettendheid van Clasquin trok Johan beslissend voordeel naar zich toe en voerde hij het overmachtseindspel gedecideerd naar winst. Gezien het spelbeeld aan de overige borden had dit eigenlijk de enige winstpartij uit de wedstrijd moeten zijn. Aan bord 5 was van een salonremise tussen de Grootmeesters Thijssen en Prosman geen sprake. Prosman zat als een terriër achter het bord en legde Kees het vuur na aan de schenen. Met telkens minder dan 1 minuut op de klok bleef Kees stoïcijns zijn zetten produceren met een puntendeling als resultaat. Aan bord 6 nam Krijn het op tegen Richard Mooser, die zich nog moest bewijzen bij zijn nieuwe werkgever waardoor ook Krijn op zoek moest naar de remise. Aan bord 7 speelde Paul een sterke partij maar wist hij niet door de taaie defensie van Friso Fennema te breken. Aan het 8e bord was er de lichte risicokoppeling tussen teamcaptain Peter van Heun en de nummer 2 van het laatste NK Ben Provoost. In tegenstelling tot zijn partij tegen Schwarzman in de eerste ronde trok Peter zich niets aan van de reputatie van zijn tegenstander. De remisemarge bleef probleemloos in tact. Dit tot frustratie van Provoost die in een potremise stand een remisevoorstel van Peter negeerde en bleef speculeren. Toen Provoost zelf remise voorstelde volgde een plagerige aarzeling van Peter. Na afloop suggereerde Wiebo dat Peter de partij eigenlijk tot zondag had moeten rekken... Rob Geurtsen moest aan bord 9 veel ruilen toestaan tegen Erik Hoogendoorn en hield het vroegtijdig voor gezien. Tenslotte verkreeg Ruph een veelbelovende stand op het laatste bord tegen Peter van Eck. Maar net als bij Erik aan het kopbord bleek een ongeluk in een klein hoekje te zitten.

      O2O  

-

    Damlust Gouda  

  9

-

11

     
   Erik Brunsman (1258) 

-

 Martijn van IJzendoorn (1471) 

  0

-

2

8

  Partij

   Frank Pasman (1099) 

-

 André Venema (1252) 

  1

-

1

3

  Partij

   Johan Bastiaannet (1363) 

-

 Ruud Kloosterman (1234) 

  1

-

1

2

  Partij

   Johan Smits (1178) 

-

 Harry Clasquin (1194) 

  2

-

0

10

  Partij

   Kees Thijssen (1445) 

-

 Erno Prosman (1552) 

  1

-

1

6

  Partij

   Krijn ter Braake (1332) 

-

 Richard Mooser (1368) 

  1

-

1

7

  Partij

   Paul Oudshoorn (1403) 

-

 Friso Fennema (1339) 

  1

-

1

1

  Partij

   Peter van Heun (1292) 

-

 Ben Provoost (1453) 

  1

-

1

9

  Partij

   Rob Geurtsen (1339) 

-

 Erik Hoogendoorn (1249) 

  1

-

1

4

  Partij

   Roep Bhawanibhiek (1210) 

-

 Peter van Eck (1218) 

  0

-

2

5

  Partij

Het ene seizoen is het andere niet, zo bleek zaterdag. Vorig jaar speelde 020 II nog om promotie, dit jaar begon veel minder sterk met een krappe nederlaag tegen het net gepromoveerde Hofstad Dammers uit Den Haag. Een gekke wedstrijd

020 kwam nog op voorsprong door een snelle en simpele combinatie van nieuwkomer Marco de Koning. Een mooie opsteker: 2-0 020. Hans van den Heuvel had zijn aandacht meer bij de wedstrijd van 020 I die tegelijkertijd in dezelfde zaal werd gespeeld. Die luxe kon hij zich niet veroorloven en ging snel in de fout tegen Hugo Simons Jr. In een spannende opening verloor Hans een schijf. 2-2 tussenstand.
Een tegenvaller, maar er was nog niets aan de hand.
Zo was Bob Out al bezig om een schijf te winnen tegen Harold Jagram.
Lucien speelde een ingewikkelde stand tegen Hans Jacobsen. Klopte het allemaal? We zullen het Lucien moeten vragen. (Hij is overigens zondag jarig: gefeliciteerd Lucien!) Wel staat vast dat Jacobsen geen antwoord had op een achterloop van Lucien. 4-2.

Inmiddels stond Bob een schijf voor.

De meest bizarre afloop van de dag dan: John Stins tegen Gerard Peroti. John kan doorbreken voor één schijf, maar wacht nog even.
Peroti countert met een venijnige hielslag. John verliest heel onverwacht: 4-4.

Bob stond nog steeds een schijf voor.

Sjoerd Hoekstra nam een fraaie combinatie naar dam tegen Jaap van Hal. De overgebleven stand was echter niet genoeg voor de winst en Sjoerd gaf daarom remise: 5-5.

Bob stond nog steeds een schijf voor en leek de winst voor het uitzoeken te hebben. Toch koos hij een verkeerd pad en het werd remise. 6-6.

Vervolgens liet Maarten Kolsloot zien dat een WK organiseren iets anders is dan een goede partij spelen. Met 29. 30-24 en een keer 32-28 heeft wit een mooie stand. Het plan in de partij gaat erg fout. 6-8 door winst van Frans van de Velde.

Wiebo Drost begint het seizoen gewoonlijk met een remisepartij, maar deze keer gaf zijn tegenstander, Bonne Douma, hem genoeg aanknopingspunten voor een overwinning. Douma zocht enthousiast het centrum en Wiebo speelde er rustig omheen. Na eerst een schijf gewonnen te hebben wachtte Wiebo rustig op het juiste moment om die schijf terug te geven om zo een dam te halen. Toen die dam eenmaal op het bord stond was de partij ook snel uit en had was de tussenstand weer gelijk: 8-8

Topscoorder van vorig seizoen - Paul Lohuis - nam een 3 om 3 in een flankaanval van Jetse Veenstra en de uitgewoonde stand daarna werd remise. 9-9

Kenny Kroon nam het op tegen de sterkste Haagse speler, Krijn Toet. De Haagse kopman bouwde een sterke centrumstand op en Kenny kwam steeds meer in de problemen. Toet won. 9-11 voor de Hofstad Dammers. Een valse start voor de kampioenskandidaat van vorig seizoen.
De eerste ronde, weer in de hoogste klasse van de Nationale Competitie, was tegen het altijd lastige SNA in Heerhugowaard. Voorgaande jaren was SNA telkenmale te sterke voor onze hoofdmacht. Maar de sponsor had zich deze zomer teruggetrokken bij SNA. Dat betekende dat SNA minder sterk aantrad dan ze zelf eerder voorzien hadden. Voorbeeld: huidig wereldkampioen Georgiev stond wel in de tientalopgave maar ontbrak in de opstelling. Zo ook geen sterke Afrikaanse spelers die nog wel lid zijn.

Afgelopen zaterdag moest het tweede de promotie/promotie wedstrijd spelen tegen Witte van Moort II. Door drukke bezigheden of door teveel voor het eerste gespeeld te hebben konden wij niet in de sterkste opstelling uitkomen.

Toen wij in Westerhaar aankwamen bleek ook WvM II niet in hun sterkst mogelijke opstelling te spelen. Zij hadden Hoopman en Slotboom niet opgesteld en Altsjoel was ziek.

Het zou een spannende wedstrijd kunnen gaan worden.

Met 3 spelers met een rating onder de 1000 was het voor ons duidelijk waar de punten gehaald moesten worden. De andere moesten het droog zien te houden.

Dit bleek erg lastig te zijn. Daar waar onze spelers het moeilijk hadden om voordeel te krijgen tegen hun tegenstanders, bleken wij erg kwetsbaar.

Kenny liep in een zetje, en Paul had door een verkeerde ruil zijn stand in tweeën gesplitst, en wist dit niet meer recht te breiden.

Ondertussen had Hans eindelijk wat bereikt, en rolde langzaam maar zeker zijn tegenstander op.

Vlak daarna had Paul zijn hopeloze stand opgegeven. Tussenstand 4-2 Op dit moment stond Gerrit erg slecht, maar hadden Huub en Laura een schijf afgesnoept van hun tegenstanders.

Voordat er weer beslissingen vielen, remiseerden Erik en John, voor beide een goed resultaat.

Na deze remises was het Gerrit die capituleerde.

Wiebo liep eens langs de borden, en kwam tot de conclusie dat als het 10-10 zou moeten worden hij zou moeten winnen. Dit had hij goed gezien. Hoewel Huub zijn stand uitbouwde tot een gewonnen stand verwaterde het voordeel bij Laura.

Wiebo koos voor een plan waarbij zijn tegenstander het fout kon doen. Dit deed hij niet, en toen bleek de stand onhoudbaar voor Wiebo.

Lucien speelde een goede partij, maar die bleek niet meer dan remise op te leveren.

Huub kon toen de felicitaties van zijn tegenstandster in ontvangst nemen, en Laura moest berusten in remise.

Hierdoor werd het 12-8 voor WvM II.

Volgend jaar gaan we het opnieuw proberen.
Het eerste tiental van 020 heeft zich op 12 maart ternauwernood gehandhaafd in de hoogste klasse van de Nationale Competitie met een benauwde 11-9 thuiswinst op promotiekandidaat Heijmans Excelsior uit Rosmalen. Vaste thuishaven "Go-Centrum" in Amstelveen was door daadkrachtige dames vastgelegd voor"Nederland doet"", dus moest het bestuur op zoek naar een andere locatie. Dat viel nog niet mee! Op het laatste moment werd er een krappe ruimte gevonden in de oude, maar verbouwde, Havelaar in het Oude Westen van Amsterdam. Net ruimte genoeg voor 10 borden, maar zeer weinig plek voor toeschouwers, die er gelukkig toch wel waren.

Op papier waren we ruimschoots favoriet. Niet alleen de vier aantredende internationaal grootmeesters bij 020 gaven aanleiding tot optimisme, bij Heijmans trad er geen GMI aan, ook op rating deelden we ruimschoots de lakens uit. Op negen van de tien borden hadden we een ruime ratingvoorsprong. Alleen de kapitein van het schip keek op bord 1 tegen een negatiefratingverschil aan. Al het voordeel van die GMI's en ratingvoordelen bleek die middag niet uit het verloop van de wedstrijd. De bij aanvang aanwezige supporter, liefhebber en criticus Hein Meijer riep voor aanvang: "Op papier moet het makkelijke kunnen maar bij 020 weet je het maar nooit. Er gebeurt altijd wat..." Aldus geschiedde.

Kees Thijssen leek de geestelijk vader van het sterke damprogramma Flits in de houtgreep te hebben met een knellende kettingstelling om een vooruit geschoven centrumblok. Winst leek een kwestie van tijd. Maar van dat laatste had Kees in de voorafgaande periode te veel gebruikt. Het ontbrak hem vroeg in de partij aan voldoende rekentijd. Maar ook controletijd voor combinaties ontbrak op het juiste moment. Vermeulen had die tijd nog wel en rekende een knappe dam-op-bezet-veld uit. Die dam bleek winnend.

Ondertussen had ook Johan Smits averij opgelopen tegen problemist Hein Wilsens en had een schijf in moeten leveren. Op andere borden was er nergens voordeel te bespeuren. Onze GMI's kwamen er tegen de Brabanders niet doorheen. Een kleine sensatie hing in de lucht. Na drie uur spelen ging Heijmans aan de leiding.

Frank Teer en Peter Hoogteijling, die toch echt een keer voor 020 in de Ereklasse wilde winnen en de omsingeling inzette, remiseerden na het aanbod van Teer. Die voelde kennelijk de situatie aan.

Langzaam had GMI Jean Marc Ndjofang toch winst weten te forceren door geduldig Harry Kolk te omsingelen. Door de bomen van kleine dreigingen ontstond een te grote draaikolk van vernuftige dreiginkjes waarin Jean Marc uiteindelijk zijn titel eer aan deed. Daarmee klampten we enigszins benauwd aan bij onze tegenstander. Het schuifelen van de stoelen werd minder in de beperkte ruimte. Ruggen werden gekromd, zeilen werden strakker aangespannen. Alle matrozen gaven hens aan dek.

Paul Oudshoorn trok de teugels aan tegen Wim van der Kooij. Helaas was de stand inmiddels dusdanig uitgedund dat Paul de in los zand uiteengevallen stelling van zijn tegenstander wel kon bedreigen met enkele kanonnen maar niet kapot kon schieten: Remise.

Ondertussen kon ingevlogen GMI Alexander Getmanski geen potten breken tegen de prima verdedigende Andrew Tjon A Ong. De laatste bevrijdde zich met een kleine combi naar remise. GMI Johan Bastiaannet nam na een evenwichtige opening een hoopvolle drie-om-drie naar een kansrijke zeven-om-zeven stand. Tegenstander Ron Entken toonde echter een uitstekende en geduldige speler. Hij liet zich niet van de wijs brengen met remise als gevolg.

Rob Geurtsen had tussendoor niks bereikt tegen invaller Soender Kalpoe. Er stond een klassiekachtige remisestelling op het bord. Rob had daarin weliswaar de leiding maar zijn tegenstander kon op meerdere manieren naar remise afwikkelen. Dat hij geen van die afwikkelingen vond, of althans uitvoerde, konden we niet anders dan met belangstelling volgen. Rob kopte enthousiast de twee punten in, en zetten
ons daarnaast virtueel op voorsprong.

Virtueel, want Johan Smits had dan weliswaar een stuk in moeten leveren, hij bleef spelen en hield daarmee een nul achter zijn gedurende lange tijd van het scorebord. Daarmee bleef de druk.

Ondergetekende kapitein had aan bord 1 ondertussen een veelbelovende centrumaanval opgebouwd. Tegenstander Van Ballegooijen verslikte zich in de verdediging. In plaats van 49. 7-11 is alles na 7-12 remise. Met 7-11 bezegelde hij het lijfsbehoud van het 1e van 020. De virtuele voorsprong werd een definitieve winst.

Echter niet nadat Johan Smits had gecapituleerd en Krijn ter Braake ternauwernood het beslissende elfde punt in de wacht sleepte. Dat Heijmans zich kranig weerde, bleek uit die drie 'blauwtjes' die ze mochten ontvangen.

We moeten ons over volgend seizoen maar eens beraden. Vorig seizoen was er ook al een tour-de-force nodig via een bloedstollende en zenuwslopende drievoudige p/d-wedstrijd.

IMG 20160312 162903

Krijn is bezig het winnende punt binnen te slepen.



feed-image