20 oktober stond de tweede ronde van de PNHDB competitie op het programma voor 020 II. Stiekem was het de eerste wedstrijd voor het tweede team dit seizoen, omdat het onverwacht moeilijk bleek een datum te prikken waarbij 2 volwaardige teams op de been gebracht kunnen worden voor de broedertwist tussen 020 I en 020 II. Die uitgestelde wedstrijd zal binnenkort toch ook gespeeld moeten worden…

Zorg was nu om een goed team op de been te krijgen tegen SNA. Dat viel niet mee omdat basisspeler Paul (Lohuis) direct al aan gaf tijdens de herfstvakantie van zijn dochters andere prioriteiten te hebben dan een partijtje dammen. Voor hem was recidivist-invaller Peter van Heun bereid in te vallen. Een paar dagen voor de wedstrijd moest ook basisspeler Erik afzeggen. Gelukkig gaf kort daarna die andere Peter, Hoogteijling, aan graag wat speelritme op te doen aangezien hij binnenkort voor de bondscompetitie zal aantreden voor 020. Dat kwam dus goed uit.

Met basisspelers Thijmen en ondergetekende reisden we dus af naar Heerhugowaard met een representatief team.

Omdat alle 020 spelers overdag gewoon moesten werken was het nog een uitdaging om op tijd ter plekke te zijn voor aanvang. Peter (v. H.) riskeerde menige snelheidsboete om toch nog ruim op tijd aan te komen, om vervolgens te constateren dat onze tegenstanders nog binnen moesten komen…

Uiteindelijk zat iedereen achter de borden en begon een evenwichtige strijd. Beide captains deden niet aan tactische opstellingen: gewoon bordposities op basis van rating, waardoor Peter Hoogteijling aan bord 1 gekoppeld werd aan Guido Verhagen. In Guido had Peter de gewenste tegenstander op niveau om relevante speelritme op te doen.

Aan bord 2 trof die andere Peter ook een speler van het 1e KNDB team van SNA: Roy Coster. Een bord verderop speelde Thijmen tegen teamcaptain Jan Groeneweg en ondergetekende trad aan bord 4 aan tegen jeugdtalent Maurice Koopmanschap: de jongste van de drie Koopmanschappen bij SNA.

Aan alle borden bleef de stand lange tijd min of meer in evenwicht. Pas in de tijdnoodfase, die aan alle borden tegelijkertijd aanbrak vanwege het ‘ouderwetse’ speelschema van 50 zetten in anderhalf uur zonder tijd erbij per gedane zet, kwam er echt tekening in de strijd:

Peter van Heun had aan bord 2 een duidelijk betere stand opgebouwd en rondde zijn voordeel elegant af met een combinatie: 0-2 voor 020

Aan bord 4 was ook wederzijdse tijdnood waarbij ik een combinatie naar dam kon nemen die net te weinig voor winst was, maar ik was al blij niet door mijn vlag te zijn gegaan… Nieuwe tussenstand: 1-3

Aan bord 1 had Peter Hoogteijling zich onder de druk van zijn tegenstander uitgespeeld waarna zijn aandacht verslapte en hij de partij alsnog weg gaf: 3-3. Dat Peter beweerde wedstrijdervaring te moeten opdoen was dus geen woord aan gelogen…

Restte nog Thijmens partij. Zoals gewoonlijk principieel aangepakt door Thijmen, maar wel met als gevolg dat tegenstander Groeneweg als eerste op dam was en Thijmen nog even moest bewijzen dat het wel degelijk allemaal binnen de remisegrenzen was gebleven. Dit bewees Thijmen dan ook en daarmee stond de 4-4 eindstand op het bord.

 
   SNA  

-

   O2O 2  

4

-

4

     
   Guido Verhagen (1252) 

-

 Peter Hoogteijling (1350) 

  2

-

0

3

 
   Roy Coster (1102) 

-

 Peter van Heun (1292) 

  0

-

2

1

  Partij

   Jan Groeneweg (1144) 

-

 Thijmen Stobbe (1138) 

  1

-

1

4

   
   Maurice Koopmanschap (940) 

-

 Frank Zwerver (858) 

  1

-

1

2

   
Toch altijd weer gezellig om met een groep de trein te nemen naar een uitwedstrijd. Hoogeveen klinkt ver weg, maar was het niet.
We gingen goed uitgerust en vol vertrouwen van de start. Het was al snel duidelijk dat we het moesten hebben van de onderste borden. Precies ook het vooraf bedachte plan met omgekeerde rating. Bord 6 tot 10 zouden goede winstkansen krijgen en de top 5 borden tevreden met remise. En het ging erg snel. Robs tegenstander liet zijn lange vleugel expres opsluiten met de gedachte dat het wel weer los zou komen. Dat deed het niet. Bastiaannet sloot ook de lange vleugel op en daar had zijn tegenstander ook nog de kroonschijf al opgespeeld. Paul had een schitterende omsingeling staan. Dus dat zou wel goed komen... 
Ondertussen had Kees een mooie aanval en stond Alexander ook al beter. Zelf zag ik dat het goed zou komen, dus geen reden om risico te nemen tegen de wereldkampioen bij de vrouwen. Het liep zeer snel remise in de opening die Hans ook vaak speelt met 13x24. Het is dat we 40 zetten moesten doen, want anders was het nog sneller geweest. Paul stelde de winst snel daarna al veilig.
Johan Capelle is terug en stelde ook simpel de remise veilig. Erik speelde ook makkelijk remise: Stempher kon het niet moeilijk maken terwijl het daar toch vandaan had moeten komen voor onze tegenstander. Lejienaar lukte het wel om tegen Smits spanningen te creëren. Spanning en wederzijdse tijdnood. Niemand maakte een fout en de remise was ook hier gelijkwaardig.
Enkel de wat ziekige Frank stond wat minder tegen de sterke Z Palmans, had lang remise in zicht, maar het lukte net niet. Gelukkig maakte dat niet veel uit. In tijdnood kon Kees de winst veilig stellen en dat Alexander zou winnen daar twijfelde we ook niet aan. 6-14
Nadat ik in een vlaag van overmoed mijn eigen partij voor het 2e team vroegtijdig om zeep had geholpen had ik alle tijd om naar de verrichtingen van het 1e team te kijken. De verwachting was dat dit team het zonder Ndjofang en Getmanski lastig zou krijgen tegen Damlust uit Gouda. Een team dat elk seizoen sterker voor de dag komt. Vorig seizoen hadden zij Provoost ingelijfd en dit seizoen haalden zij Richard Mooser weg uit Alkmaar.

In theorie zouden er bordkansen kunnen ontstaan aan een of twee borden. Tegen de resterende spelers, waaronder het ongenaakbare PIJP-trio (Prosman-IJzendoorn-Provoost), was het vooral een kwestie van op de been te blijven.

Aan het kopbord nam Erik het op tegen de in topvorm verkerende Jeugdwereldkampioen Martijn van IJzendoorn. De stand van Erik kraakte in al zijn voegen maar winnen van Erik doe je niet zomaar, dat had GMI Valneris vorig seizoen nog ondervonden. Uiteindelijk ging het op het laatst toch nog mis. Onder druk van de klok volgde Erik niet het beste plan waarbij hij met een andere voortzetting remise had gemaakt.

Bord 2 werd bezet door Frank die in Venema helaas een mindere tegenstander trof dan met Ivo de Jong uit de eerste ronde; remise als vanzelfsprekend resultaat. Het omwisselen van Erik en Frank was achteraf wellicht beter geweest. Aan bord 3 ontspon zich een onderhoudende partij tussen Johan Bastiaannet en Ruud Kloosterman waarbij de remisemarge niet werd doorbroken. Dit was ook langdurig het geval aan bord 4 bij Johan Smits tegen Harry Clasquin. Na een onoplettendheid van Clasquin trok Johan beslissend voordeel naar zich toe en voerde hij het overmachtseindspel gedecideerd naar winst. Gezien het spelbeeld aan de overige borden had dit eigenlijk de enige winstpartij uit de wedstrijd moeten zijn. Aan bord 5 was van een salonremise tussen de Grootmeesters Thijssen en Prosman geen sprake. Prosman zat als een terriër achter het bord en legde Kees het vuur na aan de schenen. Met telkens minder dan 1 minuut op de klok bleef Kees stoïcijns zijn zetten produceren met een puntendeling als resultaat. Aan bord 6 nam Krijn het op tegen Richard Mooser, die zich nog moest bewijzen bij zijn nieuwe werkgever waardoor ook Krijn op zoek moest naar de remise. Aan bord 7 speelde Paul een sterke partij maar wist hij niet door de taaie defensie van Friso Fennema te breken. Aan het 8e bord was er de lichte risicokoppeling tussen teamcaptain Peter van Heun en de nummer 2 van het laatste NK Ben Provoost. In tegenstelling tot zijn partij tegen Schwarzman in de eerste ronde trok Peter zich niets aan van de reputatie van zijn tegenstander. De remisemarge bleef probleemloos in tact. Dit tot frustratie van Provoost die in een potremise stand een remisevoorstel van Peter negeerde en bleef speculeren. Toen Provoost zelf remise voorstelde volgde een plagerige aarzeling van Peter. Na afloop suggereerde Wiebo dat Peter de partij eigenlijk tot zondag had moeten rekken... Rob Geurtsen moest aan bord 9 veel ruilen toestaan tegen Erik Hoogendoorn en hield het vroegtijdig voor gezien. Tenslotte verkreeg Ruph een veelbelovende stand op het laatste bord tegen Peter van Eck. Maar net als bij Erik aan het kopbord bleek een ongeluk in een klein hoekje te zitten.

      O2O  

-

    Damlust Gouda  

  9

-

11

     
   Erik Brunsman (1258) 

-

 Martijn van IJzendoorn (1471) 

  0

-

2

8

  Partij

   Frank Pasman (1099) 

-

 André Venema (1252) 

  1

-

1

3

  Partij

   Johan Bastiaannet (1363) 

-

 Ruud Kloosterman (1234) 

  1

-

1

2

  Partij

   Johan Smits (1178) 

-

 Harry Clasquin (1194) 

  2

-

0

10

  Partij

   Kees Thijssen (1445) 

-

 Erno Prosman (1552) 

  1

-

1

6

  Partij

   Krijn ter Braake (1332) 

-

 Richard Mooser (1368) 

  1

-

1

7

  Partij

   Paul Oudshoorn (1403) 

-

 Friso Fennema (1339) 

  1

-

1

1

  Partij

   Peter van Heun (1292) 

-

 Ben Provoost (1453) 

  1

-

1

9

  Partij

   Rob Geurtsen (1339) 

-

 Erik Hoogendoorn (1249) 

  1

-

1

4

  Partij

   Roep Bhawanibhiek (1210) 

-

 Peter van Eck (1218) 

  0

-

2

5

  Partij

Het ene seizoen is het andere niet, zo bleek zaterdag. Vorig jaar speelde 020 II nog om promotie, dit jaar begon veel minder sterk met een krappe nederlaag tegen het net gepromoveerde Hofstad Dammers uit Den Haag. Een gekke wedstrijd

020 kwam nog op voorsprong door een snelle en simpele combinatie van nieuwkomer Marco de Koning. Een mooie opsteker: 2-0 020. Hans van den Heuvel had zijn aandacht meer bij de wedstrijd van 020 I die tegelijkertijd in dezelfde zaal werd gespeeld. Die luxe kon hij zich niet veroorloven en ging snel in de fout tegen Hugo Simons Jr. In een spannende opening verloor Hans een schijf. 2-2 tussenstand.
Een tegenvaller, maar er was nog niets aan de hand.
Zo was Bob Out al bezig om een schijf te winnen tegen Harold Jagram.
Lucien speelde een ingewikkelde stand tegen Hans Jacobsen. Klopte het allemaal? We zullen het Lucien moeten vragen. (Hij is overigens zondag jarig: gefeliciteerd Lucien!) Wel staat vast dat Jacobsen geen antwoord had op een achterloop van Lucien. 4-2.

Inmiddels stond Bob een schijf voor.

De meest bizarre afloop van de dag dan: John Stins tegen Gerard Peroti. John kan doorbreken voor één schijf, maar wacht nog even.
Peroti countert met een venijnige hielslag. John verliest heel onverwacht: 4-4.

Bob stond nog steeds een schijf voor.

Sjoerd Hoekstra nam een fraaie combinatie naar dam tegen Jaap van Hal. De overgebleven stand was echter niet genoeg voor de winst en Sjoerd gaf daarom remise: 5-5.

Bob stond nog steeds een schijf voor en leek de winst voor het uitzoeken te hebben. Toch koos hij een verkeerd pad en het werd remise. 6-6.

Vervolgens liet Maarten Kolsloot zien dat een WK organiseren iets anders is dan een goede partij spelen. Met 29. 30-24 en een keer 32-28 heeft wit een mooie stand. Het plan in de partij gaat erg fout. 6-8 door winst van Frans van de Velde.

Wiebo Drost begint het seizoen gewoonlijk met een remisepartij, maar deze keer gaf zijn tegenstander, Bonne Douma, hem genoeg aanknopingspunten voor een overwinning. Douma zocht enthousiast het centrum en Wiebo speelde er rustig omheen. Na eerst een schijf gewonnen te hebben wachtte Wiebo rustig op het juiste moment om die schijf terug te geven om zo een dam te halen. Toen die dam eenmaal op het bord stond was de partij ook snel uit en had was de tussenstand weer gelijk: 8-8

Topscoorder van vorig seizoen - Paul Lohuis - nam een 3 om 3 in een flankaanval van Jetse Veenstra en de uitgewoonde stand daarna werd remise. 9-9

Kenny Kroon nam het op tegen de sterkste Haagse speler, Krijn Toet. De Haagse kopman bouwde een sterke centrumstand op en Kenny kwam steeds meer in de problemen. Toet won. 9-11 voor de Hofstad Dammers. Een valse start voor de kampioenskandidaat van vorig seizoen.
De eerste ronde, weer in de hoogste klasse van de Nationale Competitie, was tegen het altijd lastige SNA in Heerhugowaard. Voorgaande jaren was SNA telkenmale te sterke voor onze hoofdmacht. Maar de sponsor had zich deze zomer teruggetrokken bij SNA. Dat betekende dat SNA minder sterk aantrad dan ze zelf eerder voorzien hadden. Voorbeeld: huidig wereldkampioen Georgiev stond wel in de tientalopgave maar ontbrak in de opstelling. Zo ook geen sterke Afrikaanse spelers die nog wel lid zijn.

feed-image