Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen. We zijn op 10 december thuis kansloos ingemaakt door vice-kampioen Hijken DTC, 4-16. Vorig jaar scoorden we nog een bordpunt meer.

Er was in de weken ervoor al het nodige te doen geweest over deze wedstrijd op 10 december, tegelijkertijd met de WK-match Groenendijk-Boomstra. Ik was blij dat het zover was. Aan de andere kant ook wel weer jammer dat we allemaal niet live getuige konden zijn van weer een prachtige duel van die match. Want wat was het weer een partij om van smullen.

Het 1e kwartet van 020 rijgt de monsterscores aaneen. Dinsdag werd regerend kampioen SNA in Amstelveen met 7-1 aan de kant gezet. Die grote uitslag kwam als een verrassing, maar een zege hing al snel in de lucht. Rob Geurtsen en Ivo de Jong overhoorden elkaar in een bekende openingsvariant, en die overhoring werd door Rob glansrijk gewonnen. Op de andere borden liep het minder vlot. Krijn ter Braake kreeg geen poot aan de grond tegen Jan Groeneweg en mocht zelfs blij zijn met remise. Ook Hein Meijer bereikte weinig tegen Dave Bleeker, maar bij het scheiden van de markt ging Dave alsnog in de fout. Jan Pieter Drost had wel een optisch mooie stand, maar Truus zou zich geen moment zorgen gemaakt hebben. Theo Tesselaar maakte zich wel zorgen, consumeerde veel bedenktijd, en ging in tijdnood de mist in.
De provinciale competitie, het klinkt als een tussendoortje, maar dan blijkt er ook nog een eiland bij Noord-Holland te horen. Omdat Texel regelmatig degradeert (en vervolgens weer promoveert) en we natuurlijk ook wel eens thuis spelen, hoeven we niet elk jaar op de boot, maar zaterdag was het weer tijd voor de wedstrijd die voelt als een schoolreisje. Eigenlijk stond het treffen twee weken eerder op de rol, maar toen was ons hele basisteam afwezig, en zelfs nadat de sympathieke eilandbewoners hadden ingestemd met een nieuwe speeldatum, was het even puzzelen om een viertal bij elkaar te krijgen. Vaste krachten Rob, Gerrit en Jan Pieter werden uiteindelijk aangevuld met Johan Smits, die graag nog eens ging kijken op de plek waar hij ooit de Nederlandse aspirantentitel veroverde.

Na een papierloze start ('Wij zitten in onze vaste volgorde', 'wij zitten op rating', 'ok, ga lekker zitten, veel plezier'), liep Gerrit tegen Jos de Wolff al snel in een damzetje, waarna hij zich op de uitgebreide leestafel van Hotel Den Burg kon storten. De andere partijen verliepen gelukkig wat beter voor ons. Rob zag zich voor de zoveelste keer geplaatst tegenover Losseni Savané, en voor de evenzoveelste keer zette Rob hem met opvallend gemak van het bord. Echt lekker kwam Savané al niet uit de opening, en toen hij zijn korte vleugel op liet sluiten, was het snel gebeurd. Bij Jan Pieter ging het ook hard. Na een grote ruil hield Adrie de Jong een stand over die in theorie nog wel, maar in de praktijk niet meer te verdedigen was. Omdat het voordeel van Johan Smits ondertussen verwaterde, leek een 3-5 uitslag aanstaande, maar in het eindspel raakte Piet Bakelaar de kluts kwijt, zodat we toch nog met een ruime 2-6 overwinning huiswaarts keerden.
Met verschillende hobbels gingen we richting Wageningen, waar WSDV met vicewereldkampioen Jan Groenendijk ons opwachtte. Er zijn van die wedstrijden waarvoor je als kapitein allerlei hobbels moet nemen voordat je überhaupt aan een wedstrijd kunt beginnen. Dit was er zo een…

Maar goed, we waren bijna compleet bij aanvang van de wedstrijd. De arbiter ontbrak wegens ziekte: De op één na laatste hobbel. Ruph Bhawanibhiek stond nog in de file en zou een half uur later verschijnen. Dat was daarmee de laatste organisatorische hobbel. Daarvoor hadden zich er in de week ervoor al een stuk of vijf meer voorgedaan.

Zaterdag speelde het tweede de wedstrijd tegen Zaandam 2. Een van de zwakke broeders in deze competitie. Een overwinning zou betekenen dat de directe degradatie afgewend zou zijn. Gezien het team, werd een behoorlijke overwinning verwacht, maar het had ook wat minder groot kunnen zijn.
Zaandam had Peter Groot, die qua rating een van de betere spelers is, uit de hoge hoed getoverd. Voor Hans een schone taak om hem op remise te houden, maar ook een moeilijke...

Daarvoor had John Stins al gewonnen van Jan Hania, en verdedigde Bart van Geel zich goed tegen Gerrit, Jan Pieter speelde ook een halve hekstelling partij tegen Johan Veerman - een lastige tegenstander, maar het ging JP goed af.
Kenny kwam goed weg toen zijn tegenstander een doorbraak combinatie over het hoofd zag. Kenny kwam met de schrik vrij, en kon daarna zijn halve hek stelling partij goed uitspelen. De hele lange vleugel van zijn tegenstander was weggespeeld, en toen Kenny met 5 schijven naar dam kon lopen was het snel afgelopen.

Paul en Wiebo speelden beide de Drost variant, waarbij Paul de aanvallende stelling had, en Wiebo de verdedigende stelling. Wat beter is, is moeilijk te zeggen want beide wonnen hun partij. Wiebo een strakke partij van begin tot eind tegen Sijmen Hansen en Paul, die na een sterke opening een schijf voorkwam, wist het daarna meerdere malen te verpesten. Door fouten van de tegenstander was Paul toch weer goed komen te staan. Toen Paul het voor de laatste maal verpest had gaf Cees Staal op in een remise stand. Soms zit het mee. Het had een flikkerende paarse uitslag voor mijn tegenstander geweest. Hiermee haalde Paul het elfde punt binnen, hoewel de scheidsrechter vond dat Wiebo dit was. We hebben het maar zo gelaten :)

Hierna was het aan Laura om de felicitaties in ontvangst te nemen. Laura nam in de opening niet de kettingstelling, maar hield het klassiek. De hele partij stond zij prettiger. Nadat Kaj Kruit een combinatie te laat zag en daardoor een schijf moest inleveren, was het voor Laura een kwestie van techniek om de partij te winnen. Dit ging haar soepeltjes af.

Marco de Koning bereikte aanvankelijk niets tegen Frans Kroese. Zijn overwinning kwam volgens zijn eigen zeggen uit het niets.
Hans had het niet kunnen bolwerken tegen Peter Groot, en moest de punten aan hem laten. 
Lucien speelde tegen Martin Berends. Hij stond de hele partij prettig, maar het leek niet doorslaggevend te zijn - tot het eindspel. Lucien had als eerste een dam, en dreigde het bord leeg te slaan. Martin maakte er nog een 4 om 1 van, maar staakte al snel de strijd. hiermee werd het een 3-17 dus een ruime, maar ietwat geflatteerde, overwinning.

Volgende wedstrijd van het tweede wordt tegen het eerste van Zaandam. Dat is een thuiswedstrijd.
feed-image