De provinciale competitie, het klinkt als een tussendoortje, maar dan blijkt er ook nog een eiland bij Noord-Holland te horen. Omdat Texel regelmatig degradeert (en vervolgens weer promoveert) en we natuurlijk ook wel eens thuis spelen, hoeven we niet elk jaar op de boot, maar zaterdag was het weer tijd voor de wedstrijd die voelt als een schoolreisje. Eigenlijk stond het treffen twee weken eerder op de rol, maar toen was ons hele basisteam afwezig, en zelfs nadat de sympathieke eilandbewoners hadden ingestemd met een nieuwe speeldatum, was het even puzzelen om een viertal bij elkaar te krijgen. Vaste krachten Rob, Gerrit en Jan Pieter werden uiteindelijk aangevuld met Johan Smits, die graag nog eens ging kijken op de plek waar hij ooit de Nederlandse aspirantentitel veroverde.

Na een papierloze start ('Wij zitten in onze vaste volgorde', 'wij zitten op rating', 'ok, ga lekker zitten, veel plezier'), liep Gerrit tegen Jos de Wolff al snel in een damzetje, waarna hij zich op de uitgebreide leestafel van Hotel Den Burg kon storten. De andere partijen verliepen gelukkig wat beter voor ons. Rob zag zich voor de zoveelste keer geplaatst tegenover Losseni Savané, en voor de evenzoveelste keer zette Rob hem met opvallend gemak van het bord. Echt lekker kwam Savané al niet uit de opening, en toen hij zijn korte vleugel op liet sluiten, was het snel gebeurd. Bij Jan Pieter ging het ook hard. Na een grote ruil hield Adrie de Jong een stand over die in theorie nog wel, maar in de praktijk niet meer te verdedigen was. Omdat het voordeel van Johan Smits ondertussen verwaterde, leek een 3-5 uitslag aanstaande, maar in het eindspel raakte Piet Bakelaar de kluts kwijt, zodat we toch nog met een ruime 2-6 overwinning huiswaarts keerden.
Met verschillende hobbels gingen we richting Wageningen, waar WSDV met vicewereldkampioen Jan Groenendijk ons opwachtte. Er zijn van die wedstrijden waarvoor je als kapitein allerlei hobbels moet nemen voordat je überhaupt aan een wedstrijd kunt beginnen. Dit was er zo een…

Maar goed, we waren bijna compleet bij aanvang van de wedstrijd. De arbiter ontbrak wegens ziekte: De op één na laatste hobbel. Ruph Bhawanibhiek stond nog in de file en zou een half uur later verschijnen. Dat was daarmee de laatste organisatorische hobbel. Daarvoor hadden zich er in de week ervoor al een stuk of vijf meer voorgedaan.

Zaterdag speelde het tweede de wedstrijd tegen Zaandam 2. Een van de zwakke broeders in deze competitie. Een overwinning zou betekenen dat de directe degradatie afgewend zou zijn. Gezien het team, werd een behoorlijke overwinning verwacht, maar het had ook wat minder groot kunnen zijn.
Zaandam had Peter Groot, die qua rating een van de betere spelers is, uit de hoge hoed getoverd. Voor Hans een schone taak om hem op remise te houden, maar ook een moeilijke...

Daarvoor had John Stins al gewonnen van Jan Hania, en verdedigde Bart van Geel zich goed tegen Gerrit, Jan Pieter speelde ook een halve hekstelling partij tegen Johan Veerman - een lastige tegenstander, maar het ging JP goed af.
Kenny kwam goed weg toen zijn tegenstander een doorbraak combinatie over het hoofd zag. Kenny kwam met de schrik vrij, en kon daarna zijn halve hek stelling partij goed uitspelen. De hele lange vleugel van zijn tegenstander was weggespeeld, en toen Kenny met 5 schijven naar dam kon lopen was het snel afgelopen.

Paul en Wiebo speelden beide de Drost variant, waarbij Paul de aanvallende stelling had, en Wiebo de verdedigende stelling. Wat beter is, is moeilijk te zeggen want beide wonnen hun partij. Wiebo een strakke partij van begin tot eind tegen Sijmen Hansen en Paul, die na een sterke opening een schijf voorkwam, wist het daarna meerdere malen te verpesten. Door fouten van de tegenstander was Paul toch weer goed komen te staan. Toen Paul het voor de laatste maal verpest had gaf Cees Staal op in een remise stand. Soms zit het mee. Het had een flikkerende paarse uitslag voor mijn tegenstander geweest. Hiermee haalde Paul het elfde punt binnen, hoewel de scheidsrechter vond dat Wiebo dit was. We hebben het maar zo gelaten :)

Hierna was het aan Laura om de felicitaties in ontvangst te nemen. Laura nam in de opening niet de kettingstelling, maar hield het klassiek. De hele partij stond zij prettiger. Nadat Kaj Kruit een combinatie te laat zag en daardoor een schijf moest inleveren, was het voor Laura een kwestie van techniek om de partij te winnen. Dit ging haar soepeltjes af.

Marco de Koning bereikte aanvankelijk niets tegen Frans Kroese. Zijn overwinning kwam volgens zijn eigen zeggen uit het niets.
Hans had het niet kunnen bolwerken tegen Peter Groot, en moest de punten aan hem laten. 
Lucien speelde tegen Martin Berends. Hij stond de hele partij prettig, maar het leek niet doorslaggevend te zijn - tot het eindspel. Lucien had als eerste een dam, en dreigde het bord leeg te slaan. Martin maakte er nog een 4 om 1 van, maar staakte al snel de strijd. hiermee werd het een 3-17 dus een ruime, maar ietwat geflatteerde, overwinning.

Volgende wedstrijd van het tweede wordt tegen het eerste van Zaandam. Dat is een thuiswedstrijd.
20 oktober stond de tweede ronde van de PNHDB competitie op het programma voor 020 II. Stiekem was het de eerste wedstrijd voor het tweede team dit seizoen, omdat het onverwacht moeilijk bleek een datum te prikken waarbij 2 volwaardige teams op de been gebracht kunnen worden voor de broedertwist tussen 020 I en 020 II. Die uitgestelde wedstrijd zal binnenkort toch ook gespeeld moeten worden…

Zorg was nu om een goed team op de been te krijgen tegen SNA. Dat viel niet mee omdat basisspeler Paul (Lohuis) direct al aan gaf tijdens de herfstvakantie van zijn dochters andere prioriteiten te hebben dan een partijtje dammen. Voor hem was recidivist-invaller Peter van Heun bereid in te vallen. Een paar dagen voor de wedstrijd moest ook basisspeler Erik afzeggen. Gelukkig gaf kort daarna die andere Peter, Hoogteijling, aan graag wat speelritme op te doen aangezien hij binnenkort voor de bondscompetitie zal aantreden voor 020. Dat kwam dus goed uit.

Met basisspelers Thijmen en ondergetekende reisden we dus af naar Heerhugowaard met een representatief team.

Omdat alle 020 spelers overdag gewoon moesten werken was het nog een uitdaging om op tijd ter plekke te zijn voor aanvang. Peter (v. H.) riskeerde menige snelheidsboete om toch nog ruim op tijd aan te komen, om vervolgens te constateren dat onze tegenstanders nog binnen moesten komen…

Uiteindelijk zat iedereen achter de borden en begon een evenwichtige strijd. Beide captains deden niet aan tactische opstellingen: gewoon bordposities op basis van rating, waardoor Peter Hoogteijling aan bord 1 gekoppeld werd aan Guido Verhagen. In Guido had Peter de gewenste tegenstander op niveau om relevante speelritme op te doen.

Aan bord 2 trof die andere Peter ook een speler van het 1e KNDB team van SNA: Roy Coster. Een bord verderop speelde Thijmen tegen teamcaptain Jan Groeneweg en ondergetekende trad aan bord 4 aan tegen jeugdtalent Maurice Koopmanschap: de jongste van de drie Koopmanschappen bij SNA.

Aan alle borden bleef de stand lange tijd min of meer in evenwicht. Pas in de tijdnoodfase, die aan alle borden tegelijkertijd aanbrak vanwege het ‘ouderwetse’ speelschema van 50 zetten in anderhalf uur zonder tijd erbij per gedane zet, kwam er echt tekening in de strijd:

Peter van Heun had aan bord 2 een duidelijk betere stand opgebouwd en rondde zijn voordeel elegant af met een combinatie: 0-2 voor 020

Aan bord 4 was ook wederzijdse tijdnood waarbij ik een combinatie naar dam kon nemen die net te weinig voor winst was, maar ik was al blij niet door mijn vlag te zijn gegaan… Nieuwe tussenstand: 1-3

Aan bord 1 had Peter Hoogteijling zich onder de druk van zijn tegenstander uitgespeeld waarna zijn aandacht verslapte en hij de partij alsnog weg gaf: 3-3. Dat Peter beweerde wedstrijdervaring te moeten opdoen was dus geen woord aan gelogen…

Restte nog Thijmens partij. Zoals gewoonlijk principieel aangepakt door Thijmen, maar wel met als gevolg dat tegenstander Groeneweg als eerste op dam was en Thijmen nog even moest bewijzen dat het wel degelijk allemaal binnen de remisegrenzen was gebleven. Dit bewees Thijmen dan ook en daarmee stond de 4-4 eindstand op het bord.

 
   SNA  

-

   O2O 2  

4

-

4

     
   Guido Verhagen (1252) 

-

 Peter Hoogteijling (1350) 

  2

-

0

3

 
   Roy Coster (1102) 

-

 Peter van Heun (1292) 

  0

-

2

1

  Partij

   Jan Groeneweg (1144) 

-

 Thijmen Stobbe (1138) 

  1

-

1

4

   
   Maurice Koopmanschap (940) 

-

 Frank Zwerver (858) 

  1

-

1

2

   
Toch altijd weer gezellig om met een groep de trein te nemen naar een uitwedstrijd. Hoogeveen klinkt ver weg, maar was het niet.
We gingen goed uitgerust en vol vertrouwen van de start. Het was al snel duidelijk dat we het moesten hebben van de onderste borden. Precies ook het vooraf bedachte plan met omgekeerde rating. Bord 6 tot 10 zouden goede winstkansen krijgen en de top 5 borden tevreden met remise. En het ging erg snel. Robs tegenstander liet zijn lange vleugel expres opsluiten met de gedachte dat het wel weer los zou komen. Dat deed het niet. Bastiaannet sloot ook de lange vleugel op en daar had zijn tegenstander ook nog de kroonschijf al opgespeeld. Paul had een schitterende omsingeling staan. Dus dat zou wel goed komen... 
Ondertussen had Kees een mooie aanval en stond Alexander ook al beter. Zelf zag ik dat het goed zou komen, dus geen reden om risico te nemen tegen de wereldkampioen bij de vrouwen. Het liep zeer snel remise in de opening die Hans ook vaak speelt met 13x24. Het is dat we 40 zetten moesten doen, want anders was het nog sneller geweest. Paul stelde de winst snel daarna al veilig.
Johan Capelle is terug en stelde ook simpel de remise veilig. Erik speelde ook makkelijk remise: Stempher kon het niet moeilijk maken terwijl het daar toch vandaan had moeten komen voor onze tegenstander. Lejienaar lukte het wel om tegen Smits spanningen te creëren. Spanning en wederzijdse tijdnood. Niemand maakte een fout en de remise was ook hier gelijkwaardig.
Enkel de wat ziekige Frank stond wat minder tegen de sterke Z Palmans, had lang remise in zicht, maar het lukte net niet. Gelukkig maakte dat niet veel uit. In tijdnood kon Kees de winst veilig stellen en dat Alexander zou winnen daar twijfelde we ook niet aan. 6-14
feed-image