Zaterdag 7 januari 2017 stond er een dubbele uitwedstrijd naar Schiedam op het programma. Ronde 8 van de Nationale Competitie. Zowel het 1e als het 2e traden daar aan tegen Van Stigt Thans. Ons 1e tegen hun 1e en ons 2e tegen hun 3e. Professioneel reisleider Jan Pieter had de reis met het openbaar vervoer uitstekend geregeld. Lang van tevoren was bekend dat er werkzaamheden op het spoor gepland waren. De dagen voor de wedstrijd werd daarnaast ook duidelijk dat winterse omstandigheden een te nemen bijkomende horde zouden gaan vormen.

Nou viel dat laatste reuze mee. Ja, er waren wat treinen uitgevallen, er reden wat minder trams, het was voorzichtig lopen op besneeuwde wegen, maar het viel allemaal mee. Erik en ondergetekende kwamen mooi op tijd, een half uur voor aanvang, in het speellokaal aan. Gedurende de voorgaande reis was er intensief contact gehouden met de verschillende gefragmenteerd reizende fracties van beide teams. Duidelijk was dat, op een enkele uitzondering of onduidelijkheid na, we gewoon op tijd aan beide wedstrijden zouden kunnen beginnen. Het 1e deed dat dus ook, gewoon zoals het hoort, om twaalf uur. Roep kwam natuurlijk een beetje te laat. Die moest immers helemaal uit Rotterdam komen... Marco, onze nieuwe aanwinst en debutant op het hoogste niveau, was iets te laat van huis vertrokken. Hij begon een klein half uurtje later maar haalde de verloren bedenktijd snel in.

Aangezien we niet over Jean Marc Ndjofang, Alexander Getmanski, Kees Thijssen en Paul Oudshoorn konden beschikken was bij voorbaat duidelijk dat we geen kans op wedstrijdpunten zouden maken. Dat was geen probleem. Een groter probleem was de temperatuur. Die was, en bleef, veel te laag. De speelgelegenheid voor het 1e is met deze omstandigheden onverantwoord. Dat je in een kerk speelt is tot daar aan toe. Maar dat hoeft toch niet te betekenen dat je de hele wedstrijd met een winterjas aan moet gaan zitten om niet achter het bord te bevriezen. In de naast gelegen kerkruimte was het nota bene warmer dan in de speelruimte. Dus ben ik daar maar regelmatig op een vloerrooster gaan staan waar warme lucht uitkwam. Ons 2e speelde in een ruimte die behaaglijker was. Ik gun het ze. Al was dat niet voldoende voor het resultaat. Maar het is aan onze kapitein van het 2e om hierover te berichten.

Wat betreft het dammen. Erik Brunsman redde het niet tegen GMI Clerc, Krijn ter Braake niet tegen GMI Gantwarg en Johan Capelle niet tegen GMI Heusdens. Marco vergat in een volkomen gelijkwaardige stand even een petit combi. Kan allemaal gebeuren. De rest speelde netjes remise. Over naar de volgende wedstrijd. Dan spelen we weer thuis en weten we dat we in ieder geval in een fatsoenlijke ruimte spelen waar dammen verantwoord beoefend kan worden.

Ik speelde in die ijzige kou best een leuke pot tegen Jeroen Kos. Waarom er van onze partij, en vier andere partijen, géén en vijf andere partijen wél een analyse staat op http://www.luteyn.net/damclub/2017/Partijen/Amsterdam_partijen.htm staat, is me een raadsel...
Verslag viertal wedstrijd:
Damcombinatie Zaanstreek - 020,
maandag 12 december 2016
Uitslag: 3 - 5

Deze wedstrijd zat, hoewel Sinterklaas een week ervoor al was vertrokken, boordevol surprises. Zo deelden aan 020 kant Huub en Hans kadootjes uit aan hun tegenstander, terwijl van de zijde van Zaanstreek Paul Teer de remise tegen een stoïcijns spelende Krijn niet wist te vinden.

Om met die laatste partij te beginnen: bij de tussenstand 3-3 stevenden Paul en Krijn (met een iets voordeliger verdeling der schijven) allebei op een gezonde dam af waarna het een kwestie van techniek was om met wit naar remise te manoeuvreren. Er waren echter twee tactische elementen die Krijn volledig uitbuitte en die zijn tegenstander aan het wankelen brachten. Krijn dreigde namelijk bij slap tegenspel een tweede (dodelijke?) dam te gaan halen en daarnaast tikte de klok van Paul Teer in rap tempo richting nulpunt. Onder tijdsdruk offerde de witspeler een schijf om daarmee zijn dam zo te kunnen placeren dat hij de pas van zwart naar een tweede dam (en een mogelijke winst) voorgoed afsneed. Hierop deed Krijn enkele complicerende zetten, of was het met zand strooien? Hoe dan ook, plots sprong de witte klok op nul en stond Paul Teer met lege handen.

Alleen Rob Geurtsen trakteerde zichzelf op enkele krachtzetten en boekte een puike overwinning.

Opstelling

bord

wit

  zwart

uitslag

   
1

Paul Teer

-

Krijn ter Braake (020)

0 - 2

(4)

Partij

2

Rob Geurtsen (020)

-

Piet Smit

2 - 0

(1)

Partij

3

Barbara Graas

-

Hans van den Heuvel (020)

1 - 1

(3)

 
4

Huub Kroes (020)

-

Schelte Betten

0 - 2

(2)

 

Analyse:

Zaterdag moest 020-2 die derde stond aantreden tegen de nummer twee PWG 's-Gravenpolder.
Het team dat zou winnen zou goede zaken doen in de strijd om het kampioenschap. De verliezer zal (tijdelijk) een pas op de plaats moeten maken.

Lange tijd leek er niets te gebeuren. Nadat Wiebo remise had gespeeld tegen Jeanine van der Horst volgden de remises achter elkaar. Bij John, Laura en Kenny gebeurde er niet veel, en was remise een logische uitslag. Hans leek lastig te staan, maar toen zijn tegenstander een combinatie nam, bleek deze niets op te leveren.... Remise. Lucien had een spannende partij waarbij hij een schijf moest geven, Lucien bleek genoeg compensatie te hebben voor remise. Ikzelf had wel licht voordeel, maar ook hier bleef alles binnen de remise grenzen. Hierna ging het mis. Huub liep in een klein zetje, en kon snel daarna opgeven. Sioerd had een goede stand maar te weinig tijd. Hij ging door de klok. Volgens Rob Geurtsen kon de stand wel eens gewonnen zijn voor Sioerd. Gerrit probeerde het nog, maar moest ook in remise berusten.
Nu is het tijd voor de Kerstdis, oliebollen en champagne, volgend jaar gaan we de resterende partijen spelen.
Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen. We zijn op 10 december thuis kansloos ingemaakt door vice-kampioen Hijken DTC, 4-16. Vorig jaar scoorden we nog een bordpunt meer.

Er was in de weken ervoor al het nodige te doen geweest over deze wedstrijd op 10 december, tegelijkertijd met de WK-match Groenendijk-Boomstra. Ik was blij dat het zover was. Aan de andere kant ook wel weer jammer dat we allemaal niet live getuige konden zijn van weer een prachtige duel van die match. Want wat was het weer een partij om van smullen.

Het 1e kwartet van 020 rijgt de monsterscores aaneen. Dinsdag werd regerend kampioen SNA in Amstelveen met 7-1 aan de kant gezet. Die grote uitslag kwam als een verrassing, maar een zege hing al snel in de lucht. Rob Geurtsen en Ivo de Jong overhoorden elkaar in een bekende openingsvariant, en die overhoring werd door Rob glansrijk gewonnen. Op de andere borden liep het minder vlot. Krijn ter Braake kreeg geen poot aan de grond tegen Jan Groeneweg en mocht zelfs blij zijn met remise. Ook Hein Meijer bereikte weinig tegen Dave Bleeker, maar bij het scheiden van de markt ging Dave alsnog in de fout. Jan Pieter Drost had wel een optisch mooie stand, maar Truus zou zich geen moment zorgen gemaakt hebben. Theo Tesselaar maakte zich wel zorgen, consumeerde veel bedenktijd, en ging in tijdnood de mist in.
feed-image