Vol goede tegenzin reisden twee auto's en een eenzame kapitein af naar Westerhaar, Vriezenveense wijk. Terwijl de kapitein relaxed treinde en door het veenlandschap fietste, appte hij ondertussen met de in file belandde matrozen. "Wat is de prognose van jullie aankomst?" Informeerde hij onderwijl genietend van de kanalen, landerijen en mestluchten. "We arriveren om 12 uur." Appte Erik vrolijk terug. "Ik ben nog nooit zo vroeg bij een uitwedstrijd geweest." Appte ik. Half 12 stond ik voor het bastion van de tegenstander.

Zoals gewoonlijk begint een damwedstrijd in Westerhaar rumoerig. Er spelen zes tientallen en er moet uitgebreid gedag gezegd worden.

Uitermate gemoedelijk allemaal, maar het kost even voordat er een Ereklasse waardige rust ontstaat.

De enige die, niemand neemt het hem kwalijk, hij offerde zich tenslotte in het clubbelang op door zowel te spelen als te rijden, niet stug genoeg was en als eerste en enige moest capituleren was Frank Zwerver tegen Jan van Dijk. Vervolgens zette de rest van het team zich schrap.

Roep Bhawanibhiek stond een beetje onder druk tegen Herman Hilberink maar tikte consoliderend een punt binnen. Johan Bastiaannet stond voordelig maar kon geen winst vinden. Jean Marc Ndjofang stond ook beter tegen Marino Barkel. Die rekende echter netjes naar remise. Rob Geurtsen en Bert Aalberts remiseerden niet geheel geruisloos, maar ook niet opzienbarend. Frank Pasman daarentegen liet de Russische Germaan Vadim Virny zuchten, puffen, hijgen en vele kilometers ijsberen. Wat weinigen in de Ereklasse lukte, lukte Frank wel: remise. Dat leverde hem evenals de remise van Johan Smits tegen Gil Salomé een mooie blauwe notering op.

De kapitein leek een ietsje pietsje  makkelijker te staan tegen Yuen Wong maar het evenwicht werd nergens verbroken. Voormalig speler voor Westerhaar, hij hangt nog met een mooie prent in slank postuur aan de wand in de speelzaal, Erik Brunsman hield evenals vorig seizoen combikoning Edwin Twiest in bedwang. Als laatste streed Krijn ter Braake tegen de gevaarlijke Odin Mol. Krijn kreeg welliswaar terreinnadeel maar zijn verdediging zag er voldoende goed uit. Echter, Mol haalde op het beslissende moment op het verkeerde veld dam. Daarna werd snel de negende remise genoteerd.

Ondanks het stugge teamoptreden met negen bordpunten tegen het veel betere Westerhaar, bleek na afloop dat Damlust ons voorbij is gegaan op de ranglijst. Dat veroorzaakt toch een katertje. We zijn nu mede afhankelijk van de wedstrijd SNA-Damlust. Als die gewonnen wordt door Damlust, eindigt Damlust sowieso boven ons en ontkomen we niet aan een promotie-degradatie wedstrijd. Nou ja, eerst Lunteren in de laatste ronde maar eens resoluut aan de kant schuiven.

IMG 20170204 140712
Na drie opeenvolgende nederlagen werd het hoognodig tijd dat er weer eens twee punten gehaald zouden worden. Met Leiden als tegenstander is dit niet bepaald een makkelijke missie.

Na tien minuten spelen begonnen een aantal spelers van Leiden zich ongemakkelijk op hun stoel te bewegen. Hans Kreder bleek nog steeds niet gearriveerd te zijn. Ondanks meerdere telefoontjes kregen ze hem niet te pakken. Marco was hierdoor de eerste speler die 2 punten mocht bijschrijven.

Meteen hierna tekende Wiebo voor de eerste remise: tegen Edwin van Hofwegen. Vervolgens was het Laura die na een grote ruil de remise tekende tegen Harry Dekker.

Ondergetekende had tegen Andre van der Kwartel een partie Bonnard op het bord. Nadat Andre een dam had gehaald, die door mij meteen afgenomen werd, had ik door meteen dam te halen de partij moeten winnen. Ik deed dit echter pas een paar zetten later en werd toen verrast door een coupe Turc. In de 4 om 4 die toen overbleef bood ik, nog van slag, remise aan. Hierop stelde mijn tegenstander voor om toch nog maar even twee zetten te doen. Zo werd het op de veertigste zet alsnog remise. Als de notatie van Laura klopt, blijkt die partij de veertig zetten niet gehaald te hebben...

De volgende die uit was, was Lucien, die een mooie blauwe uitslag haalde door oud Amstelland speler Evert Dollekamp op remise te houden.

Het was aan Gerrit om met een goede overwinning op Hans Kolfoort de overwinning veilig te stellen. Jan Pieter tegen Maurits Meijer en John Stins tegen Arend van Beelen wisten hun goede stand niet om te zetten in winst, en moesten in remise berusten. Kenny kreeg na een rustig begin een drukstand tegen Hans Tangelder (die ook een tijdje bij Amstelland gespeeld heeft.) Hans moest 2 schijven geven om door te breken. Dit bleek te veel en Kenny won snel. Hans redde het niet tegen Evert Bronstring. en moest als enige een nederlaag accepteren.

Over twee weken de laatste wedstrijd tegen SNA Laten we proberen de vierde plek te consolideren.
Zaterdag speelde 020 - 2 tegen de buren van VAD.

Na een uur of 3 spelen zag het er naar uit dat de koploper het zeer zwaar zou krijgen. Hans stond een schijf voor tegen naamgenoot Hans Vermeulen, Wiebo had een dam gehaald tegen Dirk Vet, Gerrit en Paul hadden hun tegenstander onder druk. De overige borden stonden gelijkwaardig, alleen Laura stond lastig tegen Herman van Westerloo.

Toch ging het mis voor ons. Hans ging er voor om dam te halen in plaats van de stand vast te laten lopen, dit bleek niet te winnen. Wiebo kon de winst niet vinden. Ook bij Gerrit en Paul verwaterde het voordeel. Toen Maarten in een gelijkwaardige stand door de klok ging, was het pleit beslecht. Hierna verloor ook Laura nog, en de andere partijen werden remise.

Rechtstreeks degraderen kunnen we niet meer, maar er zal nog wel een wedstrijd gewonnen moeten worden om de nacompetitie te ontlopen.

De eerstvolgende kans is de uitwedstrijd tegen Leiden.
De kop van dit artikel maakt het niet spannender dan het was. Johan Capelle ging met een typezetje in de Roozenburg snel onderuit tegen Joost Hooijberg. Schrijver dezes stak zijn hoofd bij de zesde zet al in een strop tegen Gep Leeflang, spartelde nog een hele tijd maar kwam niet maar op het droge.
Ondertussen hadden de veelspelers Krijn ter Braake en Hein Meijer geremiseerd, evenals Rob Geurtsen tegen Michiel Kloosterziel, Johan Bastiaannet tegen Jasper Lemmen en Johan Smits tegen Frerik Andriessen. Dat laatste leverde Johan een mooi blauwtje op na een ingewikkelde partij met vroege, dure dam van zijn tegenstander.

Roep Bhawanibhiek hield het niet tegen Andrei Kalmakov, Erik Brunsman niet tegen Bas Messemaker en Frank Pasman niet tegen Hendrik van der Zee. Aangetekend moet worden dat Erik in een raar klassiekje beter stond maar de juiste voorzetting niet zag. Jean Marc overhoorde Alexander Presman in het eindspel maar kon de eer niet echt redden met een winnend plan: 5-15.

Op naar Westerhaar.
Afgelopen zaterdag was de massakamp tussen 020 en Schiedam.

Waar het eerste een moeilijke taak had, werd van het tweede gewoon 2 punten verwacht. Van Stigt Thans 3 stond laatste met maar 1 punt.

Het begon voortvarend toen Lucien na 10 zetten een schijf voorkwam. Een twintigtal zetten later gaf zijn tegenstander op toen deze nog een schijf achter zou komen.

De teamcaptain, die als enige memorabele feit 3 spelers van het station gehaald had, vergooide zijn partij door een dam open te zetten, die gretig genomen werd.

Laura speelde met een degelijke partij remise. Ook bij John gebeurde er weinig en werd dit ook remise.

Kenny liep in een klassiekje vast en moest opgeven. Gerrit kwam ook in een lastig klassiekje terecht, toen zijn tegenstander niet de sterkste voortzetting koos werd het snel remise. Hierna was het Wiebo die de stand weer gelijk trok. In een dun standje met terreinvoordeel maakte hij het zijn tegenstander te moeilijk. De gelijke stand was weer snel weg, toen Jan Pieter vast kwam te staan in een klassieke stand. Huub kreeg een goedkope dam, zijn tegenstander spartelde nog wel tegen maar er was geen houden meer aan.

Net als JP zat Hans te veel op winst te spelen, en ook hij kreeg de deksel op zijn neus. Hierdoor verloren wij met 11-9 Om het seizoen nog enigszins goed te maken moeten we over twee weken onze stadgenoten verslaan.
feed-image