Zaterdag 18 maart stond de laatste provinciale wedstrijd van het seizoen op het programma. Thuisbasis het Go Centrum was door de Japanse bazar gekaapt en ook de 2 Klaveren had geen plek voor ons. Voorzitter Hans bood uitkomst: Bij hem in zijn kantorencomplex was ruimte beschikbaar waar we, genietend van uitzicht over Amstelveen, op de 6e etage konden spelen. De ruimte dubbelde als hotel lounge, dus niet alle hotelgasten hielden rekening met de nuance dat een goede dampartij een rustige omgeving vereist, maar dat mocht de pret niet drukken.

Wat de pret wel drukte is dat Texel slechts met 3 spelers kwam opdagen. Na de boot genomen te hebben vanaf het eiland, bleek 1e bordspeler Lossani Savané niet op de afgesproken plek te staan. Navraag leerde dat hij ziek in bed lag. Een tegenvaller voor Texel, maar ook voor Peter van Heun, die hiermee de kans ontnomen werd om topscorer van de competitie te worden. Zoals Jan Pieter al in zijn verslag van de wedstrijd van 020 I tegen DDV uitlegde had Peter hiervoor een overwinning nodig op een speler met een rating boven 1200, een rating die de overige spelers van Texel niet aantikken. Peter is echter niet het klagende type en schoof gewoon aan voor een partij tegen Vic Voskuil, aan bord 2.
Thijmen speelde aan bord 3 tegen A. de Jong en Paul nam bord 4 voor zijn rekening met een partij tegen Jos de Wolf.

Na ruim een uur spelen hadden alle spelers van Texel al een kwartiertje meer bedenktijd verbruikt dan het 020 drietal. De stellingen waren echter nog grotendeels in evenwicht.
Op dat moment besloot Thijmen de knuppel in het hoenderhok te gooien en de stelling op scherp te zetten. Het was wachten op de grote afwikkeling en die kwam al snel. Beide spelers kwamen op dam, maar die van Thijmen werd snel afgevangen. Onze grote Fries kon de vijandelijke dam ook afvangen, maar zou daarmee een schijf op achterstand blijven. Hij besloot de vangetjes dus nog maar even in stand te houden en in troebel water te gaan vissen. En terecht, want het lukte hem een paar zetten later de dam zonder schijverlies vqn het bord te krijgen, alhoewel de overgebleven stand wel nadelig was. Het vervolg speelde de Jong niet scherp genoeg en Thijmen zag de kans schoon alsnog naar remise af te wikkelen. Dat was een punt meer dan hij op gerekend had op een gegeven moment.
Paul speelde een minder enerverende partij. Hij kwam beter uit de opening, maar wist het voordeeltje niet uit te bouwen. De remisegrens werd nooit overschreden en een puntendeling was dan ook het logische gevolg.
Peter probeerde, ondanks de wetenschap dat hij Krijn niet meer kon inhalen als topscorer, toch gewoon zijn partij te winnen. Na wederzijdse tijdnood bleef er een 5+1 om 4+1 eindspel over dat ergens wel gewonnen zou moeten zijn, maar opponent Voskuil wist naar een 3 om 1 af te wikkelen. Aangezien bij de PNHDB nog steeds geen plusremises worden aangetekend was de uiteindelijke 5-3 overwinning te danken  aan het niet volledig opkomen van de eilandbewoners.

Met een 2e plaats in de eindklassering heeft 020 II de maximaal door het bestuur toegedachte plek behaald dit seizoen.


  
   O2O 2       Oosterend/Texel 
 
5
-
3    
   Frank Zwerver (858)  -  niet opgekomen     2 - 0 1 R
   Peter van Heun (1292)  -  Vic Voskuil (1099)    1 - 1 4   Partij
   Thijmen Stobbe (1138)  -  Adrie de Jong (1043)    1 - 1 2  
   Paul Lohuis (1132)  -  Jos de Wolf (947)    1 - 1 3




IMG 20170318 134324
In de slotronde van de provinciale competitie heeft het 020-kwartet de eerste averij opgelopen. Dinsdagavond werd het in Amstelveen 4-4 tegen Diemen, en daarmee kwam 020 niet eens slecht weg.

Krijn ter Braake gaf nog de juiste richting aan met een overwinning op Herman van Westerloo. Na een lichte damcombinatie was het over en uit. Rob Geurtsen manoeuvreerde zichzelf in ouderwetse tijdnood tegen onze eigen Roep Bhawanibhiek. Minder dan een minuut had Rob voor 20 zetten, en daarmee wist Roep zich wel raad. Formeel was het een kloknederlaag, maar Rob stond al verloren toen zijn vlag viel. Jan Pieter Drost zette 020 weer op voorsprong met een fraaie zege op Martin Kruijswijk. Kruijswijk combineerde naar dam, maar die dam verdween direct met schijfverlies van het bord. Klein smetje op de zege was dat Jan Pieter de combinatie totaal gemist had, maar een kniesoor die daar op let. Op het vierde bord formeerde Gerrit Tigchelaar een massief blok tegenover de rondfladderende schijven van Ricardo Bona. Lange tijd leek remise wel haalbaar, maar in een uitgedunde stand raakte Gerrit alsnog van het padje.

Het kampioenschap van 020 was al binnen, maar de strijd om het topscorerschap van de PNHDB is opeens weer open. Na de nederlaag van Rob gaat Krijn aan de leiding, maar als we het aan de bar goed hebben uitgerekend, zou hij zaterdag voorbijgelopen kunnen worden door Peter van Heun. Qua punten kan die op gelijke hoogte komen, en als Peter zijn twee punten behaalt tegen een hooggewaardeerde dammer (lees: Savané) is zijn tegenstandersrating waarschijnlijk nipt hoger dan die van Krijn.

IMG 20170314 211919
20 februari reisde het drietal van 020 II relaxed af naar Diemen om aan te treden tegen DDV. Relaxed, omdat Peter van Heun het team in een vooruit gespeelde partij op voorsprong had gezet. DDV-er Ruph kon 20 februari niet meespelen omdat hij in Cannes zijn kunsten vertoont op het moment. Na overleg werd besloten dat Ruph op 14 februari langs zou komen op de clubavond in Amstelveen, waar hij een goede partij tegen Peter speelde maar deze toch ietwat schlemielig verloor.

Kortom, Thijmen, Erik en ondergetekende hoefden slechts de deur dicht houden om de overwinning veilig te stellen. Nu liet ik al snel een doorbraak naar dam toe die deed vermoeden dat, of Erik of Thijmen, toch meer dan een remise zou moeten scoren voor een team overwinning.

Thijmen nam het, aan bord 2, op tegen good-old Herman van Westerloo en liet remise aantekenen. Erik, tactisch aan het 4e bord geplaatst, versloeg Nico Kruijswijk, waarna mijn partij (tegen die andere Kruijswijk: Martin) geen invloed meer had op de teamoverwinning. Desalniettemin was er een interessante partij ontstaan omdat ik de witte dam had ingesloten en (met schijfwinst) dreigde af te vangen. In wederzijdse tijdnood bleek mijn tegenstander wederom doortastender en maakte de partij met een elegante combinatie in stijl af. Eindstand: 3-5 voor 020 II.

Daarmee is 020 II de voornaamste pretendent voor de 2e plaats in de ereklasse PNHDB dit seizoen, weliswaar op gepaste afstand van kampioen 020 I.

Na afloop werd nog even het bier gehesen met Jan Pieter en Peter (van Heun) die langs waren gekomen om te supporteren. Hein kwam ook nog langs maar heeft zijn biertje laten doodslaan en werd aan de bar gemist…

18 maart de seizoenafsluiter thuis tegen Texel: komt allen voor support en vooral de nazit.
We speelden de laatste wedstrijd tegen het niet sterke Lunteren. Op voorhand waren alle kaarten geschud, ...dacht ik. Aan 10-10 hadden we genoeg om in de Ereklasse te blijven. De doelstelling van dit seizoen.

Maar met het team dat speelde zouden we Lunteren toch makkelijk moeten kunnen verslaan.

Het doel werd gehaald. Volgend seizoen spelen we weer Ereklasse. Voor het derde jaar op rij inmiddels. Na die onverwachte promotie van drie jaar geleden. Dat het doel met hakken over de sloot en ternauwernood met het minimale middel van 10-10 behaald werd, had het karakter van een p/d-wedstrijd.

We waren bij aanvang op papier duidelijk favoriet om deze pot te winnen, met gemiddeld ruim honderd ratingpunten meer. Dat zou toch een makkelijke overwinning moeten worden. Ik overweegde de opstelling vooraf open op tafel te leggen... Een beetje opportuun.

Bij het bekend worden van de opstelling bleken we op negen van de tien borden een hogere rating te hebben. Soms grote verschillen zoals bij de GMI's. Alleen Johan Smits werd lastig gekoppeld aan Lunteren kopman Henk Klarenbeek. En Johan kreeg het zwaar.
Ondertussen deed zich een groot probleem voor bij Rob Geurtsen tegen Arjen Timmer. Op zet veertien vergreep Rob zich aan 31-27. Zijn tegenstander penetreerde diep in de stelling van Rob maar wist zich daarmee verzekerd van schijfwinst.

Vervolgens wisten Alexander Getmanski en Jean Marc Ndjofang tegen respectievelijk Erwin van Hierden en Harmjan Lammers niet te winnen.  Alexander moest zich zelfs ternauwernood in veiligheid brengen. Jean Marc liep er een blauwtje mee op. Johan had het ondertussen zwaar tegen Henk. Het zag er niet helemaal fijn uit.

Wel te zien waren goede standen voor Paul Oudshoorn tegen Wim Lammers, Kees Thijssen tegen Mark Sanders en Johan Bastiaannet tegen Stijn Overeem. Op andere borden waren de standen in evenwicht. Dat we na zo'n vier uur spelen met 6-2 voorstonden door winsten van Paul en Kees (ze overklasten hun tegenstanders,) was dus vertekend. Plotseling was Johan B het spoor bijster geraakt en verloor pardoes. Zijn tegenstander trilt vandaag nog na van die blauwe verrassing. Zelf kon ik na een onnauwkeurigheid van tegenstander Arwin Lammers, de derde Lammers, verschalken. Rob vocht nog lang door, maar kwam het schijfverlies niet meer te boven. Johan S kwam nog tot een eindspel met drie schijven minder maar duidelijk was ook dat verlies onafwendbaar was: 8-8.

Peter Hoogteijling had een licht voordelig standje tegen Ronald van Beek. Hij informeerde nog eens bij me: "10-10 is toch genoeg?" Waarna hij professioneel naar remise afwikkelde. Krijn ter Braake tikte tegen Aldert van Eck het uiteindelijke laatste tiende punt binnen. Pffffff....

Dat was ternauwernood. Met de hakken over de sloot in de zin van dat we dit jaar een zenuwslopende p/d-wedstrijd ontlopen. Maar de daarbij behorende zenuwen hebben we gisteren toch ook grotendeels meegekregen.  Dat hadden niet verwacht bij aanvang.

Met het wegvallen van Apeldoorn zal de Ereklasse volgend jaar weer iets aan niveau inboeten/verschralen. Voor het eerste van 020 betekent dat, bij de huidige bezetting, wellicht weer ietsje makkelijker handhaven.

Maar over die bezetting moeten we het maar eens een keer hebben. Een minder wisselende personele bezetting is wenselijk.



IMG 20170218 162229
De laatste ronde die die alleen nog maar ging over wie er topscoorder zou worden is geëindigd in een 11-9 overwinning tegen SNA. 

De topscoorder-strijd ging tussen Wiebo en Lucien. Toen de loting bekend was, leek het erop dat Lucien de beste papieren had om topscoorder te worden. Hij moest tegen Coen Jong aantreden, terwijl Wiebo tegen de altijd lastige Jan Groeneweg moest uitkomen.

Lucien zette een kleine aanval op, en kon na een 2 om 2 naar doorbraak als eerste de felicitaties in ontvangst nemen.

Ondertussen had Savane tegen Hans een kromme Partie Bonnard op het bord.

Na eerst een schijf gegeven te hebben moest Savane iets later een tweede schijf geven. Hans nam een combinatie die beiden een dam opleverde, waarbij Hans nog steeds 2 schijven voorstond. Aan het einde blunderde Hans die daardoor zijn dam kwijtraakte en de partij zelfs nog verloor.

John bereikte niets tegen Mwenedata en moest in remise berusten. Kenny haalde een nette remise tegen Jan Houwing. Huub moest na een onnauwkeurigheid tegen Arnoud Rood flink in de beugels, dit deed hij goed moet remise als gevolg.

Marco had een slecht klassiekje tegen Timo Kuipers, en kon dit niet meer rechtzetten. Na de remise van Paul was het Wiebo die tegen Jan Groeneweg langzaam maar zeker een steeds betere stand kreeg. Het grote terreinvoordeel was genoeg voor de overwinning waardoor Wiebo topscoorder is geworden (vanwege een hoger tegenstander- en bord gemiddelde).
Jan Pieter ging tegen Dave Bleeker nu niet te lang doorspelen op de winst waardoor hij net aan de remise wist te halen.

Gerrit speelde tegen Theo Tesselaar een degelijke partij. Gerrit haalde een combinatie uit die beide een dam opleverde en een extra schijf voor Gerrit. Toen Theo, mede door de klok, een tweede schijf achterkwam, was het pleit beslecht, en kon Gerrit de overwinning over de streep halen.

Volgend jaar nieuwe kansen, nieuwe prijzen.
feed-image