Het eerste van 020 ging afgelopen zaterdag met voorbedachten rade naar Arnhem; er moest gewonnen wonnen! Dat was vooraf makkelijker gezegd dan gedaan, maar met dit sterrenteam was het zeker mogelijk. Jan Pieter Drost verving op het laatste moment Krijn als Speler-Coach omdat Krijn een blessure had opgelopen, maar dat mocht de pret niet drukken. Onze toppers begonnen uitgerust en wel aan de strijd; Paul en Kees hebben zich goed voor kunnen bereiden. En dat bleek ook!

Ik kan dus nu eindelijk de roze bril die ik al maanden op heb afzetten en een gedegen (ahum...) stuk schrijven; we hebben gewonnen!

Kees won listig van Thijs Gerritsen, en Paul lukte het net niet om plaaggeest Bart Terwel te kloppen. Kees zijn tegenstander zette een centrumaanval op die hem al snel een schijf kostte, waarna Kees het prima afmaakte. Paul had een goed plan hoe hij Bart moest aanpakken. Helaas lukte het net niet. Op toernooibase kun je zien hoe Paul en Martin Dolfing zoals ze wel vaker doen er weer een prachtige analyse van maken.

En toen trokken we gelukkig nog een konijn uit de hoge hoed!: Herman Spanjer. Overgekomen uit Thailand en logerend bij Rob Geurtsen was hij de verrassing in onze opstelling. Waarschijnlijk hebben Rob en Herman de afgelopen weken wel 100 potjes tegen elkaar gespeeld want Herman speelde goed! Zijn tegenstander Niek Smeitink moest alle zeilen bijzetten om binnen te remisemarge te blijven. 



En Johan Bastiaannet won van Peter Kort! Johan speelde weer zoals in zijn toptijd. In het late middenspel bouwde Johan zijn voordeel goed uit en wikkelde af naar een gewonnen eindspel. Erik Brunsman speelde tegen hun beste speler Frerik Andriessen een fantastische partij. Frerik kwam over van Apeldoorn en is er mede de reden van dat Arnhem het dit jaar verrassend goed doet. Maar Frerik was niet opgewassen tegen het slimme spel van Erik waardoor het met gemak remise werd. Op het laatst moest Frerik zelfs nog oppassen dat hij niet verloor. Weer een knappe prestatie van onze semi-vaste waarde Erik! (hij speelt ook af en toe in het tweede...)


Rob Geurtsen speelde een spannende partij tegen Erik van de Weerdhof. Vooral in het late middenspel moest Rob goed bij de les blijven. Maar dat is aan Rob wel toevertrouw waardoor het uiteindelijk remise werd. Roep speelde tegen Michael Palmer een prima partij en stuurde met gemak op de remise af. Hij kwam geen enkel moment in gevaar en speelde weer zoals we van hem gewend zijn.

Jan Pieter Drost had aan Hin Wong zijn handen vol, maar JP hield het allemaal ruim remise. Op toernooibase laat JP samen met zijn vriendin Truus zien wat de beste varianten zijn. Zijn vriendin kan blijkbaar zo goed dammen dat zelfs Ron Heusdens die nog even commentaar geeft even later vakkundig de mond gesnoerd wordt. Zijn broer(tje) Wibo verging het helaas wat minder. Wibo Drost kreeg in zijn partij tegen Rik Twilhaar als enige van ons team een nederlaag te verwerken. Of dat nodig was betwijfel ik. Zie mijn analyses op toernooibase waarin ik in het eindspel twee varianten aangeef die zeer kansrijk zijn voor de remise. Wibo en ik waren de laatst overgebleven spelers. Als een van ons een punt zou pakken dan zouden we winnen. Ik speelde tegen Henk Grotenhuis ten Harkel een degelijke pot maar kwam op het laatst toch onnodig in de problemen. Omdat ik te weinig tijd had om de remise uit te rekenen, koos ik voor een variant waarvan ik in ieder geval zeker wist dat hij in een 4 om 2 zou eindigen. Mede dankzij de geweldige trainingen van Hein Meijer heb ik ondertussen het vertrouwen dat ik dit soort lastige eindspelen wel in remise kan omtoveren. En dat lukte ook! Hierdoor haalde ik het 11e punt binnen en pakten wij onze eerste overwinning: 11-9.

Onderweg terug in de auto zaten Kees en Paul al hardop te filosoferen wat er allemaal niet mogelijk zou zijn als ze samen mee zouden doen tegen Witte van Moort. Die komen zaterdag 6 januari naar Amsterdam en de heren ruiken nu al kansen!!

Ook het nieuwe jaar zal dus voor 020 goed beginnen!

Prettige feestdagen en tot een volgend jaar.
Het eerste van 020 kreeg de koploper Van Stigt Thans op bezoek. Met hun nieuwe aanwinst Hein Meijer willen ze dit jaar een gooi naar de titel doen. In eerste instantie pakte de opstelling goed uit! John Stins speelde zoals verwacht tegen Hein. John weet als geen ander hoe hij Hein moet aanpakken. Het liep alleen toch iets anders af...

Johan Bastiaannet speelde tegen Henk de Witt en kreeg bordkansen. Terwijl Johan in de analyse achteraf de partij wel zes keer won, moest hij in het echt toch in remise berusten. Johan Capelle speelde een prachtige partij tegen Anton van Berkel. In een spannende pot ging het heen en weer en speelden beiden op de winst! Het werd terecht remise. Zelf speelde ik op remise. En dat werd het ook. Ron Heusdens zei na afloop dat hij niets had. Mijn 5e blauwe uitslag op rij. Ook Roep had weer een blauwe uitslag kunnen scoren. In het eindspel miste hij net de remise. Rob Clerc mocht van geluk spreken. Zie mijn analyse op toernooibase.

Peter van Heun kon het tegen Jeroen Kos net niet waarmaken. Hij stond beter maar moest toch in remise berusten. Peter dacht nog even dat hij een schijfje achter stond. Gelukkig bleek het maar een 4 om 4 te zijn die zijn tegenstander uit nood moest nemen om niet verder af te glijden.  Kapitein Krijn speelde een spannende partij tegen Thomy Mbongo. Na een lange strijd werd uiteindelijk de vrede getekend. Rob Geurtsen probeerde Frits Luteijn te kraken, maar deze twee heren hebben de afgelopen jaren al vaker tegen elkaar gespeeld en hebben blijkbaar geen geheimen meer voor elkaar. Het werd remise.

Frank Pasman mocht tegen oud wereldkampioen Gantvarg laten zien dat hij remise kon spelen. Na een vroege combinatie van Gantvarg was deze hoop snel vervlogen. Bob Out speelde een prachtige partij tegen Jitse Slump. Bij goed spel van Bob had hij misschien nog de remise kunnen pakken, maar Jitse ging er uiteindelijk toch met de punten van door.

Uiteindelijk werd het 14-6 voor onze gasten. Een vertekende maar terechte overwinning. Krijn ging vervolgens snel naar huis om zich als speler-coach voor te bereiden op de kraker tegen Arnhem. Zo snel zelfs, dat de arbiter hem gemist had...

Na afloop waren we al een tijdje bezig om naar eetcafé 1890 te gaan, maar niet iedereen wilde mee. We moesten even ons best doen, maar uiteindelijk ging de coach van het 2e overstag. Waarschijnlijk om strategische redenen. Terwijl Paul Lohuis en Frank Zwerver zich afvragen waarom de penningmeester er niet bij is, zitten Hein, Peter en ondergetekende de partij van Peter te analyseren. Het blijkt dat Jeroen Kos bij beter spel van Peter blij mocht zijn als hij de remise nog zou vinden! Tot mijn verbazing dronk Peter daar geen slok minder bier om.

Terwijl ik het verslag schrijf, komt ook het verslag van 020 2 binnen. Een karig verslag! Dit terwijl Paul toch alle tijd had om als coach alle partijen grondig te bekijken. Hij was namelijk als eerste uit. Zonder een schijf aan te raken zelfs! Wat heel knap schijnt te zijn. Navraag bij het bestuur leert dat het puur uit tactische overwegingen was. Paul mocht voor de kraker tegen VAD niet al te veel geheimen prijs geven.

Zelf spelen we volgende week uit tegen Arnhem. Onze toppers hebben ondertussen voldoende rust gehad, dus dat wordt een makkie.
Afgelopen zaterdag moesten wij aantreden tegen laagvlieger van Stigt Thans 3. Met de wedstrijd van vorig jaar nog in ons geheugen, (toen we verloren) wisten we dat we aan de bak moesten.

Doordat van Stigt Thans maar met 9 man op kwam dagen, begonnen we met een 2-0 voorsprong. Wiebo bereikte niets tegen Matthijs Broek, en ook bij Kenny tegen Peter Lansbergen werd het evenwicht niet verstoord. Hierna wist Erik te winnen van Adriaan Groenendijk met een bomzetje. Tot die tijd had Adriaan zich goed verdedigd. Hierna volgde 4 remises, waarbij alleen Hans kans gehad heeft op de overwinning.

Lucien verloor van Hans Lansbergen door in het eindspel een 1 om 2 te missen. De laatste overwinning kwam op naam van JP, die Dirk van Schaik Sr. tot een doorbraak verleidde die direct verloren was. Een beetje gelukkige overwinning.

Aankomende zaterdag mogen we weer aan de bak, dan tegen de buren van VAD.
Het eerste van 020 mocht deze keer naar Hijken. We speelden op de toppen van ons kunnen maar het was ons weer niet gegund. 

We begonnen goed; Captain Krijn speelde bijna GMI Domchev van het bord, die nog net remise kon maken. Rob Geurtsen liet wereldkampioen Roel Boomstra alle hoeken van het veld zien. Er was alleen nog een enkel hoekje over waar Roel nog de remise kon pakken. Zelf speelde ik tegen GMI Hendrik van der Zee. Hij kreeg geen enkele kans op een overwinning en het werd een gelijkwaardige remise. Johan Capelle stond zeer goed tegen GMI Sipma, maar ook deze wereldtopper kon nog net de remise vinden. Tja, dat scheelt nogal een slok op een borrel of je met een 7-1 voorsprong of met 4-4 gelijkspel de lunchpauze in gaat...

Want die pauze kwam! En ondanks dat de lunch in Hijken altijd goed verzorgd is, haalde dit ons toch echt uit ons ritme. Zoals het een goede gastheer betaamt werden wij rijk van voedsel voorzien. Beetje onverwacht, maar toch...

Plotseling gingen de ramen open en van alle kanten werd er voer naar binnen gegooid. Vooral Peter van Heun, die met zijn rug naar het raam zat, raakte hiervan van slag. Peter stond goed tegen oud wereldkampioen Harm Wiersma, maar Harm maakte handig gebruik van de verwarring en ging er met de punten vandoor. Ook Erik Brunsman, die naast Peter zat, liet hierdoor de remise lopen. Wouter Wolff probeerde het met een combinatie waar Erik op twee manieren kon slaan, maar als Erik anders had geslagen, was het remise geworden. Zie mijn analyse op toernooibase. 

Roep liet zich vervolgens tegen Jan Ekke de Vries naar de kant drukken, waardoor het niet meer te houden was. Ook Frank Pasman liet zich, door Jacob Okken, verrassen. 

Frank Zwerver dacht dat het al Kerst was en deelde een mooi kado uit aan Hans Jansen, terwijl Johan Bastiaannet tegen GMI Auke Scholma in een zeer scherp duel het onderspit delfde.

Toen we er achter kwamen dat het de zwarte pieten van Sinterklaas waren die spontaan kilo's strooivoer door de openstaande ramen van het damlokaal aan het kieperen waren, was het kwaad al geschied. Deze lunch was duidelijk te zwaar voor ons en we gingen uiteindelijk met 16-4 het schip in.

Voor ons kwam de Goedheiligman een beetje te vroeg dit jaar. Hopelijk mogen we later dit seizoen nog een aantal geschenken in ontvangst nemen. 
Een paar dagen voor de wedstrijd tegen 's-Gravenpolder stuurde JP mij nog het reisverslag van 20 jaar geleden toen wij om 12:58 in de speelzaal arriveerden. Van de wedstrijd, die wij verloren, is mij verder niet veel bijgebleven, alleen nog dat Wiebo op de klok won!

Deze keer was iedereen op tijd.

Ik had tegen Kees Rijk een hekstelling op het bord gekregen, die door een onachtzaamheid weggeruild kon worden. In een klassieke stand accepteerde ik de remise, maar had nog op een mooie combinatie kunnen spelen.

Vlak hierna had Kenny remise gespeeld tegen Johnny de Leeuw, die onverwacht opgetrommeld werd. Wiebo probeerde het wel tegen Niels Roelofsen, maar de verdedigde zich goed, en haalde een gelijkwaardige remise.

Huub Kroes kreeg daarna een punt van Fons Huijbrechts die in een goede klassieke stand remise aanbood.

Hierna viel de eerste 2 voor ons toen Janine van de Horst de problemen niet de baas kon die Hanco haar voorschotelde. Na het offeren van een schijf gaf ze terecht op. Gerrit, die in het late middenspel onder druk kwam te staan, verdedigde zich goed. Hans Boomgaars, gaf erg snel remise in een eindspel met een schijf meer.

Johan Wiering had in Pieter Schunselaar een lastige tegenstander. Johan probeerde het wel, maar moest in remise berusten.
De meest vreemde partij kwam op naam van Marco de Koning te staan, die een Parti Bonnard speelde zonder dat Rianka van Ombergen schijven had op 36, 31 en 32, nadat Marco een schijf achterkwam, begon Rianka allemaal spoken te zien, ze offerde een schijf terug voor een doorbraak op termijn, maar die zette ze niet door. Marco kwam steeds beter te staan, en won zelfs nog.

Vlak daarna won Hans van Jos de Wild. Hans had Jos onder druk, en kwam met een schijf voor als eerste op dam. Dam halen op het verkeerde veld door Jos leverde direct 2 punten op, dam halen op het andere veld was direct remise geweest.

John had in Aart Walraven een sterke tegenstander en moest ook flink in de teugels. John kwam nog tot een 2 om 4 eindspel, die door een foutieve zet van Aart remise werd. Dam laten afnemen bleek een winnende 3 om 1 op te leveren voor Aart.

Al met al een gelukkige 13-7 overwinning.
feed-image