Door Johan Smits

Ik was speciaal naar Diemen gereisd om een aantal topwedstrijden te zien. Ik had Frank de avond er voor al gemeld dat ik zou komen omdat Tallinn toch nog net even te ver uit te route lag.. Gelukkig werd ik op mijn wenken bediend.

Ik hoorde van Frank dat iedereen er van uit ging dat WK-ganger Roep zou spelen en dat de gehele tactische voorbereiding was afgestemd op het bespelen van Roep. Rob, Eric, Thiemen en Frank waren er helemaal klaar voor!

Maar toen Frank hoorde dat Roep niet mee zou doen omdat hij voor dag en dauw weer achter het stuur van de bus moest kruipen, liep de hele planning in de soep. Frank had daarom op het allerlaatste moment maar besloten om iedereen een vrije opdracht te geven, inclusief zichzelf... En dat bleek een gouden greep te zijn!

Als playing captain zette Frank een scherpe aanval op waar zijn tegenstander Siegfried Parbhoe niet echt raad mee wist. De omsingeling liep stroef en zijn tegenstander raakte steeds meer in de war. In de tijdnoodfase vlogen de stukken over het bord en werd er hier en daar wat gemist. Maar het was Frank die uiteindelijk het koelbloedigst was. Hij haalde na een lichte combinatie dam en na nog wat gespartel gaf zijn tegenstander verbouwereerd op.

Ondertussen had Thijmen zijn tegenstander, Martin Kruiswijk, flink onder druk gezet. Ik zag dat hij met een lepe manoeuvre de stand gelijk kon houden, maar toen zijn tegenstander deze mogelijkheid aan zich voorbij liet gaan was er geen houden meer aan. Thijmen kwam vervolgens na strategisch goed spel een stuk voor en even later was het voorbij.

Ook Erik was goed bezig. In een klassieke stand met vele complicaties probeerde hij zijn tegenstander zelfs te verleiden met een fantastische lokzet waardoor bijna het hele bord er af zou zijn gegaan met een winnende dam als eindresultaat. Ik stond smachtend naast het bord in de hoop dat het zou gebeuren... Helaas moest de winst anders gezocht worden, maar dat was aan Erik wel besteed. Hij liet de boel zodanig vastlopen dat tegenstander Bona alleen maar kon kiezen uit een variant waarbij ze beiden dam zouden halen. Erik had er echter zo veel grappen en grollen in gevlochten dat zijn tegenstander door de bomen het bos niet meer zag en tot zijn eigen verbazing tot de conclusie moest komen dat de partij, voordat hij het in de gaten had, voorbij was.

Rob had het tegen Herman van Westerloo iets lastiger. Herman ging zoals hij dat wel vaker doet flink in de aanval. Rob wist dat hij tijdig moest afbreken maar nam ondertussen toch nog even een gemene combinatie mee. Herman had het niet in de gaten en de stand die overbleef was waarschijnlijk al gelijk verloren. Er kwam nog een vier om twee eindspel op het bord maar dat was kansloos. 

En zo kon het dat Rob het 8ste punt van de avond in de wacht sleepte! 

Met een geweldige 8-0 uitoverwinning op het altijd zeer taaie Diemen ging iedereen tevreden naar huis.
Na in de eerste ronde Constant Charlois verslagen te hebben met 11-9, volgde afgelopen zaterdag de wedstrijd tegen het sterker geachte Haarlem.

Halverwege leken wij op een grote overwinning af te stevenen, uiteindelijk bleef er een 11-9 overwinning over.

Bij Wiebo tegen Dick Siegers, gebeurde er weinig en werd als eerst de vrede getekend. Op dat moment had JP tegen Marcel Kosters een overweldige stand op het bord, en John stond tegen Mark Deurloo een schijf voor, nadat Mark zich vertelde bij de bomzet. Mark wist het positioneel te repareren, en kwam met remise goed weg. Daarvoor had Hans al gewonnen van Paul Smit door een niet al te moeilijk damzetje, nadat Hans veel risico had genomen. De mooiste overwinning kwam op naam van Huub Kroes die Fabian Snijder verraste met een mooie damzet. Absoluut het naspelen waard op Toernooibase. 
Na de Remise van Marco tegen Pieter Schoonderbeek, won JP van Marcel Kosters. Op dat moment stonden we met 9-3 voor en leek ons niets meer te kunnen gebeuren.

Toen begon Paul te knoeien... Hij had mazzel dat zijn tegenstander een winnende combinatie niet zag, snel werd daarna tot remise besloten.

Laura had in een klassiekje een schijf moeten geven, maar kwam alsnog met de schrik vri: 1-1

Lucien nam een een dammetje die niet goed was. Zijn dam werd gelijk afgepakt en Lucien verloor snel daarna. 
Als laatste was Gerrit nog bezig tegen Roel Janssen. Gerrit gaf goed partij tegen Roel, maar raakte op het einde de weg een beetje kwijt, waar Roel van profiteerde.

Het is jaren niet voorgekomen dat we begonnen met twee overwinningen. Kijken of we dat een vervolg kunnen geven eind oktober tegen Dordrecht.

Paul Lohuis
Zaterdag, 23 september, hadden we thuis het rijk alleen in de vooruitgeschoven wedstrijd tegen WSDV. Erg leuk dat, omdat de ereklasse op een andere zaterdag speelt dan de andere klassen, er nu ook toeschouwers waren. Niet alleen vanuit het tweede maar ook van buiten de club. En de toeschouwers kregen ook waar voor hun geld!

Op 5 borden stond er na 2 uur spelen nog een 18 om 18 op het bord! Het was hard tegen hard. Iedereen had er zin in. Frank offerde een schijf die hij niet meer terug kreeg en kwam verloren te staan. Ikzelf kwam heel goed te staan als gevolg van een correct Drost offer. Roep verloor helaas tegen een sterke randschijf op 36.

Toen was het spannend of we misschien nog 10-10 zouden spelen. Rob stond gewonnen en wie weet kon Erik het nog remise schuiven. Helaas lukte het op beide borden net niet: 8-12.


Krijn ter Braake
Ondanks een iets zwakker team dan vorig jaar was ik vol vertrouwen. En gedurende de wedstrijd bleef dat zo. Ikzelf zou moeten knokken tegen hun aangetrokken topper Macadou. Kees, Paul, Rob en Peter zouden kansen moeten kunnen krijgen. Johan B en Johan C voor de remise. En Johan S, Frank en Roep daar zouden toch ook wel wat punten vallen.
Lange tijd leek het ook goed te gaan. Kees en Paul speelden echt goede partijen en kwamen gewonnen te staan. Ikzelf vond mijn stand houdbaar en hield hem ook met remise (mogelijk wel verloren gestaan, analyse moet het uitwijzen). Peter won ook nog na zijn tegenstander lang onder druk te hebben gezet met een meerslagschwindel. Geen vuiltje aan de lucht.
Helaas bezweek toen Frank net onder de druk. Iets te veel het centrum weggegeven. Johan S kreeg een Ghestem om de oren en toen ging Rob door de vlag in een remisestand. Roep leek lang stand te houden maar bezweek ook. Paul maakte daarna nog wel secuur zijn 4 om 3 eindspel af. 9-11

Krijn ter Braake
Paul Lohuis

De eerste wedstrijd moesten we aantreden tegen het op papier zwakste tegenstander. Zeker toen bleek 2 van hun sterkste spelers er niet bij waren hadden wij er alle vertrouwen in. Maar de wedstrijd bleek een stuk lastiger dan gedacht.

We begonnen goed toen Kenny kon kiezen uit twee combinaties, die beiden winnend waren.

Daarna ging het bergafwaarts toen John en Gerrit verloren van een tegenstander die een hogere rating hadden dan zij.

Laura, Lucien en Sjoerd bereikten niets tegen hun tegenstanders en speelden remise, Ook Wiebo en JP bereikten helemaal niets en stonden een aantal keren op het punt om remise aan te bieden.  Gelukkig deden ze dit niet, en zodra het materiaal dun werd, raakten de tegenstanders zodanig in de war, dat toen ze dam haalden dit op het foutieve veld was, en de partijen waren direct uit.

Hans bereikte niets tegen zijn tegenstander. Paul kreeg nog een voordelig eindspel op het bord, maar wist deze ook niet te winnen.

Al met al een krappe 11-9 overwinning.

Over twee weken mogen we het weer thuis proberen tegen Haarlem.
feed-image